น้ำที่บริโภค สะอาดจริงหรือ

เพราะน้ำสำคัญ แพทย์สาธารณสุขคอยแนะนำอยู่เสมอให้ดื่มน้ำสะอาด แต่ดูเหมือนคำจำกัดความว่า "น้ำสะอาด" จะถูกตีความกันไปหลายเวอร์ชัน
นายแพทย์พีรยศ ตรงสวัสดิ์ อธิบายว่าน้ำที่มนุษย์บริโภคกันบนโลกนี้แบ่งออกได้เป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ ได้แก่ น้ำเหนือพื้นดิน รวมทั้งน้ำที่ลอยอยู่ในอากาศ และน้ำในผิวดิน รวมถึงน้ำในดิน

ก่อนที่จะบริโภค เราจำเป็นต้องพิจารณาความปลอดภัยเป็นอันดับแรก สำหรับน้ำเหนือดิน คงต้องเน้นกันที่สารพิษที่ลอยล่องบนท้องฟ้า ซึ่งขึ้นอยู่กับสิ่งแวดล้อม ณ สถานที่นั่น

ส่วนน้ำผิว ดิน ต้องพิจารณาสารพิษและแร่ธาตุต่างๆ ในดินเป็นหลัก องค์การอนามัยโลก (WHO) ได้ตั้งมาตรฐาน ปริมาณแร่ธาตุ สภาวะเป็นกรด ด่างที่เหมาะสมกับการบริโภคไว้แล้ว

ย้อนกลับไปสมัยยังไม่ปฏิวัติอุตสาหกรรมนำเอาถ่านหินและเชื้อเพลิงรูปแบบ อื่นมาเดินเครื่องจักร น้ำฝนเป็นแหล่งน้ำดื่มที่สะอาดผ่านการกรองด้วยระบบธรรมชาติจากน้ำบนพื้นดิน ก่อนจับตัวเป็นก้อนเมฆ และกลั่นตัวมาเป็นฝน แต่ตอนนี้ใครตักน้ำฝนใส่ขันมาให้ดื่มคงขอปฏิเสธ

ผิวดินอย่าง “น้ำในลำธาร” และ “น้ำบาดาล” บางแห่งมีแร่ธาตุละลายในดินเกินค่ามาตรฐาน รวมทั้งสารเคมีเป็นพิษ ทำให้เกิดรส กลิ่นและสีไม่พึงประสงค์ เพราะมันได้อานิสงส์มาจากมลพิษ ทำให้เกิดผลเสียในระบบนิเวศจนเกินเยียวยา

ส่วน “น้ำประปา" ที่โฆษณาว่าดื่มได้นั้น แม้จะมีมาตรฐานความน่าเชื่อถือในระบบการผลิต แต่ลองถามผู้บริโภคเอาเถอะ ไม่มีใครกล้าดื่มน้ำก๊อกกันหรอก ถึงท่อการประปาจะสะอาด แต่ท่อของหมู่บ้านไว้ใจได้ที่ไหน

น้ำฝนก็ไม่กล้าดื่ม น้ำบาดาลก็ไม่วางใจ เลยทำให้ผลิตภัณฑ์ประเภทเครื่องกรองน้ำทำตลาดกันคึกคัก แทรกซึมทุกครัวเรือน พาเหรดกันมาในหลายรูปเทคโนโลยี ไม่ว่าจะเป็นพื้นๆ อย่างผงคาร์บอน น้ำอาร์โอ โอโซน ยูวี แม่เหล็กไฟฟ้า กรองให้สะอาดปลอดเชื้อปลอดกลิ่นก่อนดื่มกินสบายอุรา