ภูมิใจมากๆ

ตอนที่ฉันเรียนอยู่ที่มัธยมศึกษาปีที่ 3 คุณครูส่งฉันไปจัดสวนถาดที่โรงเรียนมารดานฤมล ฉันก็ตอบกลับทันทีว่า "ไม่ไปค่ะ หนูไม่กล้า หนูกลัวทุกคนผิดหวัง" เพระมันเป็นอะไรที่ยากสำหรับฉัน ถึงแม้ว่าฉันจะเคยไปแข่งแล้วตอนอยู่มัธยมศึกษาปีที่ 1 แต่มันเป็นแบบชื้นและส่วนมากพี่ๆเขาจะทำมากกว่า แต่ตอนนี้ฉันไปแข่งในฐานะรุ่นพี่ ฉันก็เลยรู้สึกกดดัน แต่คุณครูก็ปลอบใจฉันว่า"ครูเชื่อนะว่าเธอทำได้ ครูเชื่อเธอ"มันทำให้ฉันมีกำลังใจขึ้นมาก ฉันจึงตัดสินใจเข้าแข่งขัน ทุกๆวันฉันต้องไปซ้อมบ่อยมาก ซ้อมแล้วซ้อมอีก ซ้อมจนมือฉันปวดระบมไปหมดเพราะมีแต่หนามต้นตะบองเพชร แต่ฉันก็ต้องทนและในวันที่แข่ง ผลปรากฏว่า ฉันได้เหรียญทอง ฉันชนะแล้วทุกคน!! ฉันภูมิใจมากกับความสำเร็จที่มาจากความอดทนและความพยายามของตนเอง