ความเปลี่ยนแปลงเมื่อย่างก้าวสู่มัธยมปลาย
ชีวิตวัยรุ่นของฉันเริ่มขึ้นเมื่ออายุ 13 ปี เรียนอยู่ชั้นม.1 ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเมื่เราได้เข้ามาในระดับการเรียนที่สูงขึ้น ความรับผิดชอบก็ต้องเพิ่มมากขึ้นไปด้วย ตอนม.1 การเรียนของฉันดีมากเป็นที่ภูมิใจของแม่ความประพฤติฉันก็เรียบร้อย แต่เมื่อเริ่มขึ้นชั้นม.2 ฉันมีเพื่อนมากขึ้น ติดเพื่อน ติดคุยโทรศัพท์ ทำให้การเรียนตกลง อะไรหลายๆอย่างเปลี่ยนไป แม่ก็เริ่มบ่นฉันก็เริ่มเถียง ซึ่งฉันก็ไม่เคยเป็นแบบนี้และฉันก็ไม่รู้ตัวว่าฉันเปลี่ยนไป ฉันไม่ค่อยสนใจเรียน ติดเพื่อนมากๆ การบ้านก็ไม่ทำ เริ่มรู้สึกว่าตัวเองแย่ลงก็ตอนที่ผลการเรียนออกมา เป็นครั้งแรกที่ฉันเรียนมาแล้วเกรดไม่ถึง 3 ฉันถึงกับเครียดแต่ก็ยังไม่ใช่จุดพลิกผันกลับตัวกลับใจ จะมาเห็นความสำคัญของการตั้งใจเรียนเมื่อขึ้นชั้นม.3 ฉันตั้งใจเรียนมากขึ้นทำให้ผลการเรียนดีตอนกว่าม.2 แต่ก็ยังไม่เป็นที่น่าพอใจ และเวลาที่ต้องเลือกทางเดินต่อก็มาถึงฉันต้องเลือกสายเพื่อศึกษาต่อในชั้นม.4 มีรุ่นพี่พูดกันว่าการบ้านม.4เยอะมาก ตอนแรกก็ไม่ค่อยเชื่อนักเรียนมาตั้งแต่ม.1-ม.3ไม่เคยคิดเลยว่าผลการเรียนตลอด 3 ปีมีผลต่อการเรียนต่อม.4 จะมาเร่งทำคะแนนตอนม.3นี้มันก็เหมือนสายไปเสียแล้วเกรดฉันไม่สามารถเข้าสายวิทย์-คณิตได้ แต่ก็ยังโชคดีที่ติดศิลป์คำนวณหรือสายคณิต-อังกฤษ การบ้านเยอะมากจริงๆด้วยมีทุกวิชามีทุกวันไม่ทำก็ทับถมส่งไม่ทันเดี๋ยวไม่ได้คะแนนอีก ฉันได้เรียนชั้นม.4มาระยะหนึ่งแล้วต้องมีความรับผิดชอบมากขึ้น ทำงานจนไม่ค่อยมีเวลาว่างทำอะไรไร้สาระเหมือนตอนม.ต้นไม่ห่วงแต่รักสวยรักงามห่วงแต่การเรียนมากกว่า และก็ตั้งใจเรียนทุกวิชาโดยเฉพาะวิชาคณิตศาสตร์เป็นวิชาที่ไม่ค่อยถนัดเลยต้องตั้งใจเรียนเป็นพิเศษเพื่อตัวฉันเอง เพราะนี่คือทางเดินที่เราเลือกแล้วว่าเราจะมีโอกาสเลือกเรียนอะไรในระดับมหาวิทยาลัย จบแล้วจะสามารถประกอบอาชีพใดได้บ้าง"เพื่ออนาคตของเราต้องเริมตั้งแต่วันนี้จึงจะประสบณ์ความสำเร็จในว้นหน้า"
