ถึงร่างกายจะแตกต่าง แต่จิตใจก็เป็นต่อ

          วันหนึ่งฉันได้มีโอกาสไปเลี้ยงอาหารเด็กพิการซ้ำซ้อนและได้รู้ว่าเด็กทุกคนไม่ได้ต่างไปจากพวกเราบางคนมองผ่านๆแทบไม่รู้เลยว่าพวกเขาผิดปกติทางร่างกาย บางคนพูดไม่ได้  บางคนหูหนวก  และบางคนพิการทางสมอง   แต่เด็กๆทุกคนมีพฤติกรรมที่เหมือนปกติ คือ มีเรื่องชู้สาว มีการชกต่อย มีการด่าทอ และอื่นๆ ระหว่างการเลี้ยงอาหารฉันได้สอบถามในเรื่องต่างๆและได้รู้ว่าพวกเขาต้องพักอยู่ประจำบางคน ไม่เคยมีผู้ปกครองมาเยี่ยมทำให้สภาพจิตใจของพวกเขาไม่ค่อยดี  แต่เด็กบางคนก็สามารถสอบติดมหาวิทยาลัยต่างๆได้  ซึ่งทำให้รู้ว่าพวกเขาสามารถทำทุกอย่างที่พวกเราทำได้  เพียงแต่ร่างกายของเขาไม่เอื้ออำนวย เมื่อถึงเวลากลับเด็กบางคนแสดงให้เห็นได้ชัดว่าไม่อยากให้กลับ บางคนก็วิ่งเข้ามากอดแล้วร้องไห้  คนดูแลพวกเขาบอกว่า พวกเขาเป็นแบบนี้เพราะ  นานๆทีจะมีคนมาเยี่ยมทำให้พวกเขาขาดความอบอุ่น  ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้รู้ว่า  พวกเราไม่ควรทอดทิ้งพวกเขา !!