วันหนึ่งฉันได้มีโอกาสไปเลี้ยงอาหารเด็กพิการซ้ำซ้อนและได้รู้ว่าเด็กทุกคนไม่ได้ต่างไปจากพวกเราบางคนมองผ่านๆแทบไม่รู้เลยว่าพวกเขาผิดปกติทางร่างกาย บางคนพูดไม่ได้ บางคนหูหนวก และบางคนพิการทางสมอง แต่เด็กๆทุกคนมีพฤติกรรมที่เหมือนปกติ คือ มีเรื่องชู้สาว มีการชกต่อย มีการด่าทอ และอื่นๆ ระหว่างการเลี้ยงอาหารฉันได้สอบถามในเรื่องต่างๆและได้รู้ว่าพวกเขาต้องพักอยู่ประจำบางคน ไม่เคยมีผู้ปกครองมาเยี่ยมทำให้สภาพจิตใจของพวกเขาไม่ค่อยดี แต่เด็กบางคนก็สามารถสอบติดมหาวิทยาลัยต่างๆได้ ซึ่งทำให้รู้ว่าพวกเขาสามารถทำทุกอย่างที่พวกเราทำได้ เพียงแต่ร่างกายของเขาไม่เอื้ออำนวย เมื่อถึงเวลากลับเด็กบางคนแสดงให้เห็นได้ชัดว่าไม่อยากให้กลับ บางคนก็วิ่งเข้ามากอดแล้วร้องไห้ คนดูแลพวกเขาบอกว่า พวกเขาเป็นแบบนี้เพราะ นานๆทีจะมีคนมาเยี่ยมทำให้พวกเขาขาดความอบอุ่น ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้รู้ว่า พวกเราไม่ควรทอดทิ้งพวกเขา !!
แบ่งปันเรื่องดีดี..ที่สตรีเศรษฐบุตรบำเพ็ญ
ถึงร่างกายจะแตกต่าง แต่จิตใจก็เป็นต่อ
ความเห็น
ยังไม่มีความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นิสาชล · 30 มิ.ย. 2553
จุฑามาส ทองพันธ์ · 30 มิ.ย. 2553
จุฑามาส ทองพันธ์ · 30 มิ.ย. 2553
ศรช.บ้านเอื้ออาทรคลองห้า · 30 มิ.ย. 2553
Somporn Marneechan · 30 มิ.ย. 2553
ชายชาญ วงศ์ชิดวรรณ · 30 มิ.ย. 2553
ครูอ้อย แซ่เฮ · 30 มิ.ย. 2553