จะสอนใคร ไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเนอะ!!!

สัปดาห์นี้เป็นสัปดาห์ที่สามเเล้วของการมาฝึกงานที่สถานีอนามัยบ้านวัดเเคใน
สัปดาห์นี้ก็เป็นสัปดาห์ที่ถึงคิวของเราที่จะต้องให้สุขศึกษากับชาวบ้าน
เราเลือกที่จะสอนเรื่อง "มะเร็งปากมดลูก" เพราะเห็นว่าเป็นเรื่องที่น่าสนใจ เเละควรที่จะทำให้ชาวบ้านโดยเฉพาะเพศหญิงรู้จักเเละตระหนักที่จะป้องกันตนเองจากโรคนี้อย่างจริงจัง พอถึงเวลาที่จะต้องสอนก็ตื่นเต้นดีเหมือนกัน พอดีวันนั้นเป็นวันอังคารเป็นวันที่หมอนัดผู้ป่วยมาตรวจที่สถานีอนามัย ผู้ป่วยก็จะเยอะกว่าวันธรรมดา จึงง่ายต่อการเชิญชวนให้มาร่วมพูดคุยเเลกเปลี่ยนความรู้ในหัวข้อนี้ ตอนสอนก็มีอุปสรรคบ้างเเต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดี สื่อที่เราใช้สอนเป็นเเผ่นฟิวเจอร์บอร์ดขนาดปานกลาง ตอนนั้นเพื่อนๆกำลังวุ่นอยู่กับการช่วยงานพี่ๆเจ้าหน้าที่ เราก็เลยถือบอร์ดเอง ถือไปสอนไป เเผ่นบอร์ดก็เลยโยกไปเยกมา เหอะๆ เเต่ดีนะที่สื่อที่เราใช้สอนมันเป็นรูปภาพขนาดใหญ่พอสมควร ทำให้การมองดูภาพของผู้ฟังไม่ค่อยมีปัญหาเท่าใดนัก การให้สุขศึกษาครั้งนี้ก็ทำให้เราได้เรียนรู้ว่า การที่เราจะทำการสอน หรือให้ความรู้กับใครนั้น มันไม่ใช่เเค่ว่าพอไปถึงก็สอนๆๆ อย่างเดียว มันต้องรู้จักพูดคุย สร้างสัมพันธภาพ ให้ผู้ฟังมีส่วนร่วมในการพูดคุยเเลกเปลี่ยนซึ่งกันเเละกัน การให้สุขศึกษาจึงจะเป็นไปด้วยความสนุก ผู้ฟังก็ไม่เบื่อหน่ายที่ต้องมานั่งฟังเฉยๆ เเต่หากเราได้ให้เขามีส่วนร่วมด้วยเเล้วนั้น เขาก็จะรู้สึกดีเเละอาจทำให้เขาเข้าใจในสิ่งที่เราต้องการให้เขารับรู้มากขึ้นอีกด้วย