ความรัก

                         

 

เมื่อคนสองคนรักกัน คนสองคนนั้นก็ต้องรู้เรื่องในชีวิตกันหมดทุกเรื่อง หากใครมีความคิดเกี่ยวกับการรักกันแบบนี้ ความรักคงจืดจางไปในเร็ววัน เหมือน...หนังสือที่รู้ตอนจบแล้ว เหมือน...หนังที่เพื่อนมาเล่าตอนสำคัญ ๆ ให้ฟังก่อนที่เราจะซื้อตั๋วเข้าไปดู

          การรู้ทุกอย่างในชีวิตของกันและกัน ไม่นับเป็นการรู้ใจ หากนับเป็นการจุ้นจ้านวุ่นวาย

          ความรักนั้นไม่ใช่...การรายงานข่าว ที่ต้องบอกเล่าทุกรายละเอียด เช่น ฉันอยู่ที่นี่ เธออยู่ที่ไหน ฉันกินข้าวร้านนี้ เธอกินข้าวร้านไหน ฉันโทรหาเพื่อน เธอโทรหาใคร ฉันคิดถึงเธอทุก 5 นาที เธอคิดถึงฉันทุกกี่นาที

          ความรักแบบนี้มันเหมือนเขียนประโยคสักประโยคหนึ่ง ซึ่งไม่เว้นช่องไฟ มันก็จะดูน่าอึดอัดเช่นกัน คบกันแบบไม่ต้องรู้เรื่องในชีวิตของกันทั้งหมดก็ได้ ให้รู้เฉพาะเรื่องที่สำคัญ ๆ ก็พอ

          ไม่ต้องรู้ว่าคิดถึงฉันทุกกี่นาที แค่เพียงรู้ว่ามีเรื่องไม่สบายใจ เราจะคิดถึงกันไหม

          ไม่ต้องรู้ว่าเธอกินข้าวร้านไหนกับใคร แค่เพียงรู้ว่าเธอกินข้าวตรงเวลาหรือไม่

          และไม่จำเป็นต้องรู้ว่าก่อนมาเป็นแฟนฉัน เธอเคยมีแฟนมาแล้วกี่คน แค่เพียงรู้ว่า...ต่อจากนี้เราจะดูแลกันดี ๆ

          สุดท้าย...เมื่อคนสองคนรักกัน คนสองคนนั้นเกิดความไว้วางใจ ไม่ต้องรายงานทุกความเคลื่อนไหว แค่บอกเล่าความรู้สึกเป็นไปที่สำคัญ หากใครมีความคิดเกี่ยวกับความรักแบบนี้ ไม่ว่าจะผ่านนานวัน ก็ยากที่จะจืดจางลง เพราะ...ความรักไม่ใช่การรายงานข่าวที่ต้องบอกเล่าทุกรายละเอียด