ความประทับใจจากการไปร่วมเป็นวิทยากรงานประชุม KM ที่โรงพยาบาลกรุงเทพภูเก็ต

โอ๋-อโณ
ผู้บริหารรุ่นไฟแรงและทีมงานซึ่งตระหนักถึงการพัฒนาคน น่าชื่นชมจริงๆค่ะ

วันนี้ (เอ๊ะ ต้องเป็นเมื่อวานนี้สิ) ได้ร่วมขบวนไปกับท่าน CKO-อ.หมอปารมี, พี่เม่ยและคุณ mitoฯ ไปเป็นวิทยากรเรื่องการจัดการความรู้  ให้กับเจ้าหน้าที่ของโรงพยาบาลกรุงเทพภูเก็ต นอกจากจะได้มีโอกาสถ่ายทอดความคิดและสิ่งที่พวกเราทำที่ภาควิชาฯให้กับเจ้าหน้าที่แล้ว ยังได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้ระบบการพัฒนาบุคลากรกับทีมงานของทางโรงพยาบาลโดยผ่านทางการพูดคุยอย่างไม่เป็นทางการระหว่างก่อนการประชุมและระหว่างรับประทานอาหาร รู้สึกประทับใจกับหลายๆเรื่องที่ทางทีมงานทำกันอยู่

แต่สิ่งที่ติดใจมากและอยากจะเอามาเล่าเก็บไว้ตรงนี้เป็นเรื่องจากการได้พูดคุยกับคุณหมอก้องเกียรติ เกษเพ็ชร์ ผ.อ.ร.พ.ซึ่งท่านเป็นผู้บริหารรุ่นใหม่ไฟแรง ศิษย์เก่าม.อ.ที่ดูท่าทางว่าเลือดรักม.อ.ไม่ได้จางลงเลยแม้แต่น้อย นับจากวันที่ท่านจากม.อ.ไป ท่านเป็นผู้หนึ่งซึ่งอยู่ในกลุ่มของทีมดูแลผู้ป่วยจากเหตุสลดคลื่นยักษ์สึนามิ และได้สั่งให้มีการเพาะเชื้อจากแผลของผู้ป่วยแล้วพบว่าเป็นเชื้อในกลุ่ม gram negative bacteria แทนที่จะเป็นเชื้อ gram positive bacteria ซึ่งปกติจะพบในบาดแผลติดเชื้อ การสั่งให้เก็บเพาะเชื้อและการค้นพบว่าแผลในลักษณะนี้เกิดจากเชื้อแบคทีเรียกลุ่มนี้ ถือเป็นหลักฐานที่สำคัญทางการแพทย์เพื่อประโยชน์ในการรักษาผู้ป่วยหากเกิดเหตุการณ์ลักษณะนี้ เนื่องจากยาที่ใช้ในการรักษาต่างกันโดยสิ้นเชิง และหากให้ยาผิดกลุ่มก็จะมีผลเสียหายเป็นอย่างยิ่งต่อผู้ป่วย

ท่านได้รับการเชิญให้ไปพูดเรื่องนี้ที่ต่างประเทศมาแล้ว เป็นที่สนใจในหลักฐานชิ้นใหม่ทางการแพทย์นี้ และทราบว่าบทความได้รับการตีพิมพ์ในวารสารการแพทย์ต่างประเทศด้วย ในขณะที่พวกเราชาวไทยไม่ได้รับทราบถึงเรื่องนี้กันเลย  ตัวเองฟังแล้วขนลุกว่า การตัดสินใจที่ถูกต้องในเวลาอันเหมาะสมอย่างที่คุณหมอก้องเกียรติได้ทำไปณ เวลานั้น ทำให้เกิดผลต่อเนื่องที่มีคุณค่ามหาศาลจริงๆ  สำหรับผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาถูกต้อง ไม่เกิดการติดเชื้อจนถึงขั้นเสียชีวิตจำนวนมากซึ่งคงไม่มีโอกาสได้รับทราบว่าเป็นเพราะผลจากการตัดสินใจครั้งนี้ เป็นเรื่องน่าประทับใจมาก

ถือเป็นผลพลอยได้จากการไปเป็นวิทยากรยังต่างถิ่นที่มีคุณค่าจริงๆ นอกเหนือไปจากความประทับใจในส่วนที่เกี่ยวเนื่องกับภาระกิจหลักของการเดินทาง

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน เรื่องเล่าและเรื่องคุยจาก Lab Chem

คำสำคัญ (Tags)#โรงพยาบาล#สึนามิ#คนคุณภาพ#เชื้อปนเปื้อน#บาดแผล#แบคทีเรีย

หมายเลขบันทึก: 36838, เขียน: 04 Jul 2006 @ 01:00 (), แก้ไข: 28 May 2012 @ 20:56 (), สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 3, อ่าน: คลิก


ความเห็น (3)

เขียนเมื่อ 
พี่โอ๋ครับ พอผมอ่านจบ แว๊บแรกในสมองผมคือของฝากเรื่องประเภทของเชื้อที่เพาะได้จากแผลผู้ป่วยเมื่อคราว"สึนามิ" ความรู้ใหม่ และไม่มีทางที่จะได้รู้หากไม่มีเวทีนี้และไม่มีพี่โอ๋เอามาเล่าต่อ เสียดายแย่เลยครับ ผมเชื่อว่างานชิ้นนี้เราบุคลากรสาธารณสุขน่าจะได้รู้ ไม่งั้นก็จะมีพื้นความรู้เดิม ๆ ไม่ Update เป็นแน่ครับ ทั้ง ๆ ที่คนไทยได้สร้างไว้ ใกล้แค่เอื้อมครับ
เขียนเมื่อ 
สงขลานครินทร์เวชสาร น่าจะเชิญให้คุณหมอก้องเกียรติเขียน Invited Paper เรื่องนี้นะครับ
เขียนเมื่อ 

เมื่อคืนยังเล่าไม่หมดด้วยค่ะว่า ปรากฏว่าจากการตรวจ sensitivity พบ E.coli ที่ดื้อต่อยา Augmantin เรียกว่าเป็นเรื่องเลยทีเดียว เพราะขนาดยาครอบจักรวาล ฆ่าได้ทั้งเชื้อ gram positive และ gram negative ก็ยังเอาไม่อยู่

รู้สึกเราจะคุยกันกระโดดไปมาหลายเรื่อง เลยจับไม่ค่อยติดว่าคุณหมอแก้ไขอย่างไรต่อ แต่จะเห็นได้ว่าเป็น critical decision จริงๆที่ทำลงไปแล้วเกิดผลดีมหาศาล

ตัวเองได้บอกน้องตุ๊กตาซึ่งเป็นหัวหน้าห้องแล็บว่าน่าจะเก็บ sensitivity pattern ของเชื้อที่เพาะได้จากแผลคนไข้ช่วงนั้นมารายงานไว้ด้วย น่าจะได้รับการตีพิมพ์เผยแพร่ เป็นข้อมูลที่ unique มาก เราไม่น่าจะหาได้ที่ไหนอีกแล้ว