เิริ่มจากการคุยแลกเปลี่ยนกันประจำวันตามประสาเพื่อนร่วมงานกัน ตั้งแต่เรื่องจิปาถะไปจนถึงเรื่องใหญ่ๆ ที่บางคนก็จริงจังกับแทบทุกเรื่อง แต่บางคนก็คุยไปเรื่อย ระหว่างเพื่อนร่วมงานที่คุ้นเคยกัน ตามร้านกาแฟ มุมตึก โต๊ะทำงาน ฯลฯ
จนมีเพื่อร่วมงานบางคนฝันอยากจะเห็นการล้อมวงคุยกันในวงที่กว้างขึ้น เพื่อเป็นการเปิดพื้นที่ทางปัญญาของคนชอบคิดชอบคุยใน สวทช. 'ล้อมวงคุยกันสักนิด' จึงเริ่มเป็นรูปเป็นร่างขึ้นอีกนิด

ต่อมามีพี่ชายใจดี เติมท้ายชื่อให้ยาวขึ้นอีกนิด เป็น 'ล้อมวงคุยกันสักนิสม์' ที่มาจาก ล้อมวงคุยกัน + SAKNism (Science and Knowledge + ism)

จึงเริ่มมีการชักชวนเพื่อนกลุ่มเล็กๆ ทั้งที่รู้จักและไม่รู้จักกัน มาคุยกันในประเด็นที่กำลังเป็นข่าวฮอตในตอนนั้น คือ ข่าวที่น้องโรงเรียนมหิดลวิทยานุสรณ์เผาอาคารเรียน เราเลือกใช้พื้นที่เล็กๆ ในศูนย์หนังสือ สวทช. เป็นที่ๆ เราจะคุยกันในวันศุกร์สะดวก

ภาพข้างล่างคือที่นัดหมายของการ ล้อมวงคุยกันสักนิสม์