ระหว่างไปประชุม PMAC OC ที่เจนีวา หมอสุวิทย์ วิบุลผลประเสริฐ ปรารภคำท้าทายของ Prof. Lincoln Chen, President ของ The China Medical Board of New York ว่าจะให้ทุน $5 ล้านใน ๕ ปี มาทำโครงการเชื่อมโยงหลักสูตรวิทยาศาสตร์สุขภาพเข้ากับบริการสุขภาพปฐมภูมิ แต่ไม่กล้ารับ เพราะไม่เห็นลู่ทางเชื่อมโยงกับมหาวิทยาลัย
ผมยุให้รับ โดยผมอาสาช่วย โดยจะออกแบบโครงการให้ใช้ KM เป็นเครื่องมือต่อยอดความสำเร็จที่มีอยู่แล้ว ประเทศไทยมีเรื่องราวในลักษณะ “สะเก็ดความสำเร็จ” เล็กๆ มากมายใน ๓๐ ปี เรากะว่าจะใช้เวลา ๖ เดือนรวบรวมทำออกมาเป็นหนังสือ ๑ เล่ม และเอาขึ้น เว็บไซต์ ด้วย
ประเทศอื่นๆ ในอาเซียนก็น่าจะรวบรวมได้เช่นเดียวกัน
ข้อมูลเหล่านี้ น่าจะนำมาสังเคราะห์เป็นบทความทางวิชาการได้
โครงการนี้จะมีทั้ง National และ International Steering Committee ช่วยแนะนำคณะทีมงาน ที่จะเชื่อมโยงเครือข่าย HRH (Human Resource for Health) Curriculum เข้ากับบริการปฐมภูมิ เน้นการ ลปรร. ความริเริ่มสร้างสรรค์ในเครือข่ายความร่วมมือ สร้างกระแสสังคม สร้างความภาคภูมิใจในการทำคุณประโยชน์ให้แก่สังคม สร้างโอกาสในการทำงานรับใช้สังคมได้ถนัดถนี่ยิ่งขึ้น
มองอีกมุมหนึ่ง นี่คือ R2R ด้านการพัฒนาหลักสูตรทรัพยากรมนุษย์ด้านสุขภาพ หรือ R2R4HRH
วิจารณ์ พานิช
๑๕ พ.ค. ๕๓
ที่จริงการทำ palliative care ที่จำเป็นต้องขยายไปถึงชุมชนนั้น กลมกลืนเป็นเรื่องเดียวกัน ที่ ม.อ. ณ ขณะนี้ เราก็ได้เชื่อมโยงกิจกรรมการเรียนการสอนระดับ นศพ. ในวิชา family medicine และ community medicine เข้ากับเนื้อหาของ palliative care และการดูแลผู้ป่วยอย่างเป็นองค์รวมมาแล้ว เข้าใจว่าหลายๆคณะแพทย์ก็มี platform และ กิจกรรมทำนองเดียวกัน
people-centred healthcare นั้นจะขยายตัวหรือ include เพ่ิมบทบาท หน้าที่ และความรับผิดชอบของชุมชนเข้ากับความรู้และทักษะของบุคคลากรบริการสุขภาพเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุด ไม่ได้่เน้นเฉพาะ pathogenesis (พยาธิกำเนิด) แต่เชื่อมโยงไปถึง salutogenesis (สุขภาวะกำเนิด)
การเรียนการสอนแพทยศาสตรบัณฑิตกับการดูแลสุขภาพปฐมภูมิน่าจะเป็น seamless integration กันได้แน่นอน
ปฐมภูมิคือใครกันแน่.....อยูที่ไหนฤา?