อ่านเชื่อเรื่องแล้วคงนึกไปถึงหนังกำลังภายในอะไรประมาณนั้น

แต่จริงๆในที่นี้อยากให้เราทุกคนมาลองพิจารณาภาพยนต์,ละคร, นวนิยายหรือนวนิยายอิงประวัติศาสตร์ต่างๆที่เรารับชมหรืออ่านกันให้ดี

 

ให้สังเกตตัวละครในสิ่งที่กล่าวมานั้นมักจะออกเป็นสองฝ่าย ฝ่ายแรกเป็นฝ่ายคนดีก็แล้วกันหรือเรามักจะเรียกว่าฝ่ายพระเอก ฝ่ายต่อมาเป็นฝ่ายไม่ดีหรือฝ่ายผู้ร้าย ต้องมาคุยกันทีละฝ่าย คาแรกเตอร์ฝ่ายพระเอกนั้นยิ่งเป็นหนังออกแนวแอ็คชั่นหรือแนวใช้ความคิด (จำชื่อแนวไม่ได้ขออภัยจริงๆนะ) พระเอกจะเก่งมาก,ฉลาด,วางแผนเก่ง,และอีกมากมายแต่ที่ชอบมีแฟนสวย(นางเอก) ส่วนฝ่ายผู้ร้าย มักจะเป็นพวกเก่งไม่เท่าพระเอก,ไม่ฉลาดสักเท่าไร,มีแต่กำลัง,ขี้โกง,วางอำนาจและความไม่ดีอีกหลายอย่าง จากหัวเรื่องที่ขึ้นต้นไว้รองมาคิดกันดูนะขอรับ พระเอกเก่งมากประมาณเซียนเลยละขอรับคืออะไรก็ตามแต่พระเอกสังเกตเห็นหมดไม่ว่าอะไร คิดออกหมด วางแผนการมาล่วงหน้าคาดคะเนมาแล้วทั้งนั้นว่าอะไรเป็นอะไรใครจะมาทางไหนใครคิดอะไร ทำยังไงก็สำเร็จ ส่วนฝ่ายผู้ร้ายจะถูกสร้างให้ไม่ทันระวังตัว ไม่เตรียมการล่วงหน้า ไม่สังเกตอะไร สังเกตก็ไม่เห็นคิดไม่ออก คาดคะเนล่วงหน้าไม่ถูกลอง ===>
 
แล้วพระเอกก็มักไม่ตาย น่าจะตายยังไงก็ไม่ตายถ้าจะตายก็น้อยเรื่องละครับเหมือนคนเคยพูดว่าถ้าพระเอกตายหนังก็จบดิ "เออจริงวะลืมคิดไปเลยว่ะ" ขนาดยืนโล่งๆ คนเดียวผู้ร้ายเป็นสิบยิงไม่ถูกทางกลับกันผู้ร้ายหลบตรงไหนก็ตามแต่พระเอกยิงยังงัยก็ถูกช่องนิดเดียวก็ยิงถูก บางครั้งพระเอกเสียทีผู้ร้ายยังให้นางเอกมาขอชีวิตหรือขัดขวางการฆ่าพระเอกดูสิทำกับผู้ร้ายได้ ยังไม่มีใครว่าผู้ร้ายใจดีมีเมตตาเลย ทีพระเอกได้ทีจะฆ่าผู้ร้ายไม่เห็นมีใครห้ามสักเท่าไร นั้นคือบทละครที่ถูกกำหนดมาให้ยังงัยก็ต้องมีฝ่ายดีที่เก่งสุดๆ ถึงจะสามารถดึงดูดใจคนดูได้

 

ซึ่งฉะนั้นการดูจึงต้องใช้วิจารณญานที่ใคร่ครวญให้ดียิ่งบุตรหลายแล้วยิ่งต้องสอนให้รู้ว่านี่คือละครมาใช้ในชีวิตจริงไม่ได้ ยิ่งนวนิยายอิงประวัติศาสตร์บางเรื่องแต่งบิดเบือนความจริงไปมากเพื่อสร้างพระเอกให้คนดูสนใจ ยิ่งต้องใช้วิจารณญาณ เพราะหากศึกษาประวัติศาสตร์กันจริงๆ เรื่องราวก็มิได้เป็นเช่นนั้นยิ่งต้องสอนลูกหลานให้มีความตรึกตรองมองหลายด้านอย่างฉลาดเทียบกันความเป็นจริงที่เกิดขึ้นได้ ลองฝึกคิดดีๆสิ ตัวละครผู้ร้ายในเรื่องต่างมักมีหน้าที่ใหญ่โต บริวารมาก คิดในทางกลับกันจากบทละคร ถ้าเป็นความจริงการได้เป็นใหญ่เป็นโตได้เพราะการศึกษาความรู้ความสามารถสติปัญญา วิสัยทัศน์ ความรอบรู้ ประสบการณ์ จึงจะประสบความสำเร็จได้ บริวารมาก ===> คือการรู้ความทุกข์ และสุขของคนรอบกายคอยช่วยเหลือเขาอย่างที่ควรหากตัวละครตัวร้ายไม่มีอย่างนี้จะเป็นผู้มีบารมีได้อย่างไรแต่ตัวละครในเรื่องต่างๆขาดศีลธรรมเราควรแนะนำให้ถูก อย่าเหมือนพระเอกอยู่เฉยๆ ก็ประสบความสำเร็จในชีวิตจริงมันไม่มี ที่มีนั้นมันแค่บทละคร หากมีโจรมาชิงทรัพย์ไม่มีนางเอกมาขอร้องแน่นอนน่าจะเป็นต่างคนต่างวิ่ง

 

สอนให้บุตรหลานอยู่ในความเป็นจริง โดยวิถีชีวิตแห่งการเป็นอยู่แต่ละสถานะภาพ และให้เขานั้นมีคุณธรรมจริยธรรม ไม่ต้องสอนกันมากยืดยาวแค่ศีล 5 ข้อนี่ละทำให้ช่ำชองก็ดีสุดของชีวิตแล้ว ส่วนเรื่องการเปลี่ยนไปของชีวิตมันเป็นสิ่งไม่แน่เปลี่ยนแปลงได้เสมอ ตามกฏของ (อะไรวะ!!!...หยุดคิดอยู่นาน) ไตรลักษณ์ แต่สอนให้เขานั้นรู้จักมีความอดทน และมีปัญญาความฉลาดในการแก้ปัญหา ปัญหาต่างๆ ในสังคมก็จะน้อยตามไปด้วย

 

(โอ๊ย...จบซะทีอยากเขียนบทความนี้ให้ได้อ่านกันอย่างเข้าใจนั่งมาตั้งนานเลยลองให้มันแตกมาจากสมองได้เท่านี้หากคิดอะไรได้ใหม่จะกลับมาเขียนใหม่)

 

                                                            

แมวซ่าส์