เขียนบันทึกไปหลายเรื่องราวมาตอนนี้หิวข้าวก็เลยนึกถึงแม่
เพราะแม่ทำอาหารเก่งมากอร่อยสุดยอดขอบอกเพื่อนๆ หลายคนก็ว่าอย่างนั้นไม่ได้โม้
เวลาแม่กลับมาที่บ้านแล้วไปที่วัดแม่ครัววัดมักชอบให้แม่เป็นคนทำกับข้าวถวายพระคิดเอาเองแล้วกันจะอร่อยไหม จะต้องบอกนิดนึงว่าแม่ขายอาหารตามสั่งอยู่หน้าบ้านเช่าที่กรุงเทพฯ มาหลายปีแล้ว
ตั้งแต่เกิดมาศิลปะอย่างเดียวที่แม่ทำเป็นทำดีทำแล้วคนชอบมาก คือ ทำอาหารตั้งแต่พ่อยังอยู่จนพ่อจากไปหลายปีแล้วแม่ก็ยังขายอยู่ซึ่งจริงๆแล้วแม่ไม่ต้องขายก็ได้แต่แม่ชอบเลยไม่ห้ามกัน เข้าเรื่องกันเลยดีกว่าเป็นประสบการณ์ของผู้เขียนบันทึกเอง "ทำกินอิ่มจัง" คือว่าสมัยยังเรียนอยู่พอเลิกเรียนถ้าเราจะจำกันได้เราชอบซื้ออะไรกินหน้าโรงเรียนไม่ว่าจะเป็นอาหารต่างๆ น้ำดื่ม ขนม เพราะเรียนมาทั้งวันใช้สมองไปตั้งเยอะแถมวัยกำลังเติบโตแต่สำหรับเรา "ตังค์อยู่ครบ" ไม่ซื้อหรอกครับกลับมากินที่บ้านดีกว่าอย่านึกนะครับว่าแม่ใจดีทำให้กินฝันไปเถอะ แม่บอก "นั่นตู้แช่อยากกินอะไรทำเอาเอง" ยุ่งสิครับตอนนั้นก็ประมาณ 14 ปีแล้วจะให้ลูกชายทำไงหว๋า เอาลองดูพ่อบอกคนเราต้องฝึกหัดลองทำดูไม่มีใครเป็นมาแต่เกิดมันไม่เกินปัญญาคนหรอกวันแรกแม่เคยทำไง ใส่อะไรบ้าง ดูก่อนแล้วมาลองทำ
วันแรกข้าวผัด ผลออกมาข้าวติดขอรับสีดำสักนิดรสชาติปรุงรอบสองถึงกินได้ จากวันนั้นอยากกินอะไรก็หัดทำเองแทบทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น ต้ม ผัด แกง ทอด ยำ สารพัดอย่างที่ทำเป็นในวันนี้ กินเสร็จทำไงละครับ นอนไม่อยากลุกนะทีนี้พอได้เวลาเก็บร้านต้องโดนปลุกนะทีนี้แล้วตอนกลางคืนมันก็ไม่หลับนะทีนี้ ลุกมาทำอาหารกินอีกประมาณ ตีหนึ่งตีสองนี่แหละ แรกๆ ก็รู้สึกว่าแม่แกล้งป่าววะให้เงินไปโรงเรียนมันไม่ยอมใช้ยังจะมาใช้เราทำให้กินอีก แต่ไม่ใช่ครับท่านผู้อ่าน แม่มองการณ์ไกลมาก ===>
ทุกวันนี้อาหารการกินสำเร็จซื้อกินแพงมาก แล้วผู้หญิงทุกวันนี้ทำงานเก่งครับเรื่องเข้าครัวเลยขาดหายไปครับ นั้นคือว่าหากอยู่คนเดียวลองคิดดูนะครับซื้อกินอย่างธรรมดาตกมื้อเท่าไรครับยิ่งสั่งของที่ใช้อาหารทะเลยิ่งแพง อาหารจำพวกรวมมิตร ยำเอย ต้มยำเอยจะราคาแพงไปอีก ทำเองถูกกว่าครับใส่เท่าที่มีอะไรไม่จำเป็นก็ตัดออกเสียเวลาหน่อยแต่มีความสุขครับชอบรสไหนใส่อะไรบ้างตามใจโก๋เลยทีนี้ ส่วนสตรีเพศทั้งหลายทุกวันนี้เข้าครัวไม่ค่อยเป็นครับอันนี้ประสบการณ์ส่วนตัวครับมักจะทำครัวไม่เป็นและชำนาญครับ เช่น การหั่นต่างๆ ผมจำได้แม่ผมสบายมากเร็ว ขนาดตามความต้องการ หนา บาง เล็ก ใหญ่ แต่สตรีหลายคนทุกวันนี้ คอยประดิษฐ์ประดอยครับ จนในหลายครั้งผมต้องพูดว่าเธอไปนั่งรอเถอะเสร็จแล้วเดี๋ยวเรียก คือทำก็ไม่เป็น ลูกมือก็ไม่ได้ความไอ้เราผู้ชายยังคล่องกว่าให้หัดก็ไม่อยากหัด คือแม่คิดว่าอนาคตผู้หญิงจะทำอาหารเป็นน้อยลงก็จริงครับสังเกตนะครับเชฟโรงแรมโดยมากผู้ชายครับ ที่เขียนมาทั้งหมดนี้ไม่ได้ต่อว่าผู้หญิงทั้งหลายนะครับหลายคนก็ทำอาหารเก่งแต่คนที่ทำไม่เป็นนั้นเธอลืมหน้าที่ประจำผู้หญิงไป
===> อยากจะสื่อว่าคนทุกคนทำอะไรก็ได้หากฝึกหัดทำ ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นหน้าที่ฝ่ายใดแต่อย่าลืมสิ่งที่ตนเองต้องเป็น ยิ่งโลกทุกวันนี้สิทธิเท่าเทียมกันแต่ก็อย่าลืมสิ่งที่ตนเองต้องทำ ผมเองเป็นชายหากเวลาทำงานก็ทำหน้าที่ของตนไป หากต้องทำแทนอีกฝ่ายก็ทำ ไม่เกี่ยงกันแต่วันนี้อยู่คนเดียวหิวข้าวนึกได้ว่าสิ่งที่แม่ให้ทำมันมีประโยชน์หากไม่หัดทำก็ทำไม่เป็นนี่หว่า แล้วแถมหากอนาคตต้องมีคนข้างกายก็ช่วยกันทำได้ สิ่งเดียวที่แม่หัดคือการทำอาหารทำจนเก่ง หัดทำกันเถอะนะไม่ว่าสิ่งใดก็ตามแต่
"ทำกินอิ่มจังตังค์อยู่ครบสลบไม่อยากลุก" เมนู แมวซ่าส์!!!
ภาพแมว...searchได้จาก google "แมว"
