กิริยามารยาทนั้นสำคัญมาก

และต้องในชีวิตประจำวันเป็นประจำเปรียบเหมือนทักษะการเล่นกีฬาที่ต้องให้มีติดตัว

 
พอเราปรับสภาพความฟิตทั้งร่างกายและจิตใจกับสมาชิกที่เคยใช้ยาเสพติดที่มาอยู่แคมป์ฟื้นฟูได้พอสมควรแล้วก็ต้องมาเสริมทักษะกันละทีนี้ จริงๆ แล้วทุกคนก็มีกันอยู่เพียงแต่ว่า ทำไม่ถูก ไม่รู้จะทำเวลาไหนทักษะที่ว่านี้ คือ กิริยามารยาทและกาละเทศะต่างๆที่ควรปฏิบัติในชีวิตประจำวัน จะให้มันทำถูกได้ไงหว๋าอยู่บ้านมันก็ใส่ขาเดปขับมอเตอไซค์ไปมาโดยมากจะไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ หากอยู่ก็ไม่มีเวลาให้ลูกเพียงพอหรือสอนลูกผิดวิธี เริ่มแรก กราบ อยู่ด้วยกัน 60 วันกราบแต่วันแรกแต่ช่วงนี้เริ่มเข้มข้น เคยมีสมาชิกบอกว่าอยู่ที่นี้ไม่ลำบากปวดหลังหน่อยกราบจากเช้าจนนอนประมาณวันละ 10 กว่าครั้ง เดียวก็กราบแล้วก็กราบ เลยบอกว่า "จะกราบไม่กราบ...อยากกราบที่ไหนเดี๋ยวเฮียจัดให้" สองยกมือไหว้ผู้ใหญ่ให้ของ ส่งของผู้ใหญ่ต้องยกมือไหว้ การไหว้ใครควรยกมือระดับไหน เดินต้องรู้จักโค้งตัว และอีกมากมาย ส่วนกาลเทศะเวลาอยู่ที่ประชุมไม่ว่าที่ไหน ห้ามส่งเสียงคุยกันอย่างไม่เป็นเวลาถึงเวลาพูดค่อยพูด ไปมาให้ตรงเวลา และอีกเยอะ เยอะจริงๆ นะ จริงๆ เขารู้กันนะแต่ขาดการกระทำอย่างต่อเนื่องเมื่อเราให้ทำตลอด 60 วันมันก็เกิดความเคยชินจะเล่าให้ฟังกรณีตัวอย่างวันกลับพาไปรายงานตัวเสร็จแล้วพาไปส่งบ้านลงรถเจอหน้าแม่ ก้มลงกราบแทบเท้าแม่ แม่นี้น้ำตาร่วง
 
เป็นภาพที่ดีมาก ทุกวันนี้สมาชิกคนนั้นกลับไปเรียนหนังสือจนจบ และเรียนต่ออีกนี่แหละหากช่วยกัน ทุกอย่างมันจะดีขึ้น เราเองก็คิดว่าทำได้แค่ไหนก็แค่นั้นอาจไม่ได้ทุกคนทุกอย่างแต่อย่างน้อยเราก็ไม่ได้งอมืองอเท้ากับคนที่อยู่อย่างด้อยกว่าแล้วไปแบมือขอแต่เศษตังค์คนที่รวยกว่า

 

 

                                                     

แมวซ่าส์

 

ภาพแมว...searchได้จาก google แต่จำชื่อ web ไม่ได้