คุณเอ๋ยคุณครู
โอ้ครูเอ๋ยหนอคุณครู อุตส่าห์ทนสั่งและทนสอน
เพื่อให้ศิษย์มีวิชาเป็นอาภรณ์ ดับทุกข์ร้อนที่ตั้งท่ามาราวี
ส่งเสริมศิษย์ให้ดีมีคุณค่า เติบโตมามีความรูเชิดชูศรี
เป็นดวงตาของชาติปราศไพรี คุณข้อนี้ศิษย์จำได้ไม่เอย..
สักวันหนึ่งคงรู้ว่าครูรัก สักวันหนึ่งคงประจักษ์เป็นสักขี
สักวันหนึ่งคงจะรู้ว่าครูดี สักวันหนึ่งคงได้ดีเพราะเชื่อครู
ตามไปนะครับ
Putarapon Ratanapa “เด็กบ้านนอก”



