ก้าว ๆ จุ่งก้าวเร็วไว...

ยามเย็นเมื่อวันวานหลังกลับจากที่ทำงานใน ม. ทักษิณถิ่นสงขลาแล้ว  ก็ต้องแจวจากถิ่นล่องขึ้นไปนอนที่บ้านเขต อ. หัวไทร จ. นครศรีธรรมราช

 พอรุ่งขึ้นในเช้าวันเสาร์ช่วง 7  นาฬิกาเศษก็บึ่งรถเข้าไปในตัวเมืองนครศรีธรรมราชมีจุดหมายที่วิทยาลัยศรีโสภณ หลังนำรถเข้าจอดเรียนร้อยแล้วได้ทักทายกับชาวมหาจุฬา ฯ คือที่นี่มีการเปิดเรียน ป. โท สาขาพระพุทธศาสนาเป็นครั้งแรกและมีนิสิตรุ่นแรกนี้ประมาณ 40 รูป/คน  วันนี้เริ่มเรียนวันแรกและครูสอนคนแรกก็คือยูมิเองละ 

 หลังจัดห้องให้เข้าที่ก็ทำหน้าที่สอนในห้องนี้มีทั้งพระและโยมอายุประมาณ 65 ปีลงมาถึง 24 ปี ทั้งหมดนี้ต่างมาอยู่ในห้องเรียนมาจากต่างสาขาวิชาและอาชีพ  มาอยู่ในเรือลำนี้ที่จะนำข้ามไปยังฝั่งฟาก  การเรียนจาก 9 โมงไปจนถึง 11 โมงเศษก็พัก 

 พระไปฉันเพล พวกโยมหาข้าวเที่ยงวันกินกันเหมือนญาติพี่น้อง หลังจากนั้นเราเริ่มเข้าห้องเรียนกันอีกมีกิจกรรมเลือกประธานนิสิตยึดตามรูปแบบที่ยูมิเคยผ่านมาสมัยเรียน ป. โท และได้ให้งานไปค้นคว้าพร้อมให้มุมคิดเกี่ยวกับการเรียนในระดับ ป. โท และจบลงด้วยการไหว้พระสวดมนต์ร่มเย็นเป็นสุขใจในร่มเงาแห่งพุทธธรรมนั้นแล...

แล้วยูมิก็หวนกลับเข้ามาพักที่บ้านริมทะเลในเขต อ. หัวไทรตอนนี้ห้องหลานชายว่างเลยเข้ามาบันทึกนี้ละ.