รักมากก็เจ็บมากและแค้นมากจริงไหมครับ

"เคล็ดลับแห่งมิตรภาพเมื่อความรักล่มสลาย" หลายคนพูดเสมอว่า เมื่อความรักจบสิ้นลงความชิงชังเท่าพันทวีจะเข้ามาแทนที่ รักมากก็คงจะชังมากเช่นกัน ของแบบนี้ไม่เจอกับตัวคงไม่รู้หรอกครับ แต่ผมก็เชื่อเช่นนั้น เพราะเจอมากับเขาด้วยเช่นกัน

แต่มันไม่ใช่สิ่งที่ควรจะเกิดขึ้น การที่เราจะรักใครสักคนได้นั้น แน่นอนเขาต้องมีสิ่งดีงามหรืออะไรหลายอย่างที่เข้ากับเราได้ และที่สำคัญเวลาและความผูกพันธ์ที่เคยมี ไม่ควรปล่อยให้เสียไปเปล่า หากรักจบลงก็ควรให้มิตรภาพและความเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันคงอยู่ต่อไป แต่มันพูดง่ายนะครับ แต่เชื่อสิ ทำยากมากๆ แล้วจะทำได้อย่างไร



จากประสบการณ์ของผม ก่อนอื่น
1. อย่าพยายามลืมเขาด้วยการหลบหน้า แต่จงเผชิญหน้าอย่างมั่นใจ พยายามทำให้ได้ สิ่งนี้สำคัญที่สุด การพยายามลืมยิ่งตอกย้ำให้ลืมยาก และความพยายามนี้เองมักลงเอยด้วยการจดจำแต่เรื่องเลวร้าย
2. อย่าสร้างความชอบธรรมให้กับตนเองด้วยการโยนความผิดให้กับเขา หรือบางคนคิดว่าถ้าสร้างภาพให้เขาเลวร้ายได้เท่าไร ก็จะยิ่งลืมเขาได้ง่ายเท่านั้น สิ่งนี้สร้างความชิงชังและยากจะเกิดมิตรภาพได้ และเชื่อผมนะครับ เราลืมคนรักง่ายกว่าคนชัง จดจำแต่สิ่งดีๆในตัวเขา ลืมปัญหาที่เกิดขึ้น และไม่พยายามค้นหาคนผิด
3. บอกตนเองไว้เสมอว่า ต้องให้อภัย
4. หวังดี ปราถนาดี จริงใจ ท่องเอาไว้ทุกเวลาเมื่อพบเจอพูดคุยกัน

ท้ายที่สุด
1. บอกตัวเองเสมอว่าเราเป็นเพื่อนกัน ถ้าจะให้ดี ในช่วงปรับตัวถ้าจะไปไหนด้วยกัน ก็ควรมีเพื่อนคนอื่นไปด้วย จะช่วยให้อะไรง่ายขึ้น และเพื่อนที่เป็นตัวกั้นกลางจะช่วยให้เรามองเห็นปัญหาระหว่างกันชัดเจนมากขึ้น บางครั้งเราจะกลับมาหัวเราะให้กับตนเองด้วยซ้ำ ว่าเรานั้นต่างเข้ากันไม่ได้ตั้งแต่ต้นแล้ว
2. ข่มใจให้ได้เมื่อวันหนึ่งจะต้องได้รับรู้เรื่องราวบาดหัวใจหรือภาพสะเทือนอารมณ์ เพราะหากเขาไม่ปิดบังที่จะเล่า หรือพาคู่ควงคนใหม่มาให้รู้จัก นั่นเป็นสัญญาณที่ดีว่า ความไว้วางใจในฐานะเพื่อนสนิทได้เริ่มขึ้นแล้ว แต่หากเราแสดงอารมณ์ออกมา นั่นอาจเป็นจุดจบของมิตรภาพในฐานะเพื่อนก็ได้



แล้วมิตรภาพที่เคยมีก็จะไม่สูญเปล่าครับ แต่ก็ไม่ใช่ทุกคน ผมเคยบอกเพื่อนที่เลิกกับแฟนให้ทำตาม แต่ว่ามันไม่ได้ผลจริงๆ เพราะจากที่เคยชิงชังกัน เขากลับไปรักกันอีกครั้ง ไม่ใช่ในฐานะเพื่อน แต่กลับไปเริ่มต้นคบหากันใหม่ เห้อ...