ทั้งทุกและสุข

        กว่าจะเป็นครู

ด้วยความชอบและอยากทำงานใกล้บ้าน 

จึงตัดสินใจมาเรียนประกาศนียบัตรวิชาชีพครูที่เชียงใหม่

การเรียนก็เป็นเรื่องธรรมดาของนักเรียน นั่นก็คือ เวลาเรียนช่างยาวนานเหลือเกิน จึงทำให้รู้สึกว่านี่แหละความทุกข์ ทั้งที่จริงเวลาก็เดินตามปกติ

  ที่คิดว่าเวลาช้าเพราะมัวแต่กังวลกับการมาเรียนมากเกินไป

 แต่ใช่ว่าการเรียนจะมีแต่ความทุกข์ ความสุขก็มีไม่น้อยเหมือนกัน เพราะได้เพื่อนใหม่ที่สำคัญการที่ได้กลับมาเรียน และมีความรู้สึกเป็นนักเรียนนั้นวิเศษเหนืออื่นได

คงไม่มีใครปฏิเสฐว่าการเป็นนักเรียน(ที่การบ้านไม่เยอะ)เป็นสิ่งที่ดีที่สุด

แต่ยาขมสำหรับนักเรียก็มีเช่นกัน คือ การสอบ และงานที่ครูสั่ง

   ครูที่สอนมักพูดเสมอว่า " ทำกับครูยังไงขอให้ระวังจะเจอเด็กเอาคืนเวลาไปฝึกสอน"

ก็เสียวๆอยู่เหมือนกันเพราะในชีวิตนี้ยังไม่เคยสอนหนังสือ จริงๆจังๆสักที

                      แต่ยังไงก็จะตั้งสอนให้ดีที่สุดค่ะ