Gregor Johann Mendel
ความสำเร็จของเมนเดล ( Mendel )
เมนเดลเริ่มต้นโดยการทดลองผสมพันธุ์ถั่วลันเตา และสังเกตลักษณะของถั่ว พบว่าบางลักษณะในรุ่นพ่อแม่จะปรากฎออกมาในรุ่นลูกเสมอ
เมนเดลได้เลือกถั่วลันเตา ( Pisum sativum L. ) เป็นพืชทดลอง เพราะถั่วลันเตามีลักษณะที่เหมาะสมหลายประการ เช่น อายุสั้น ปลูกง่าย ผลดก เจริญเติบโตเร็ว และมีหลายพันธุ์มีลักษณะที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน นอกจากนี้ดอกถั่วลันเตาเป็นดอกสมบรูณ์เพศ มีกลีบดอกที่ปกปิดมิดชิดไม่ให้ละอองเรณูจากดอกอื่นเข้าผสมกับเซลล์ไข่ได้ จึงสามารถควบคุมการผสมพันธุ์ได้ในดอกเดียวกัน สามารถกำหนดให้มีลักษณะต่างๆ เข้าผสมกันได้ตามต้องการ มีการแปรผันมากมีความแตกต่างของลักษณะที่ต้องการศึกษาได้อย่างชัดเจน และสามารถหาพันธุ์แท้ได้ง่าย
เมนเดลคัดเลือกลักษณะของถั่งลันเตา 7 ลักษณะที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน คือ ความสูงของลำต้น รูปร่างของฝัก รูปร่างของเมล็ด สีของเมล็ด ตำแหน่งของดอก สีของดอกและสีของฝัก ลักษณะที่เมนเดลศึกษาควบคุมด้วยยีนเพียงคู่เดียวเท่านั้น และสามารถแยกลักษณะต่างได้ชัดเจน
เมื่อทำการผสมภายในดอกเดียวกันหลายๆ รุ่นจนแน่ใจว่าทุกลักษณะเป็นพันธุ์แท้ แล้วตคัดเลือกต้นพ่อและต้นแม่ที่มีลักษณะแตกต่างกัน เมื่อนำมาผสมกันแล้วพิจารณาการผสมกันทีละลักษณะ จากการผสมพันธุ์จะได้ต้นใหม่จำนวนมากเป็นรุ่นลูก หรือ F1 ( First filial generastion ) ซึ่งออกฝักสีเขียวทั้งหมด และเมนเดลยังนำรุ่นลูกมาผสมพันธุ์กันจนได้รุ่นหลาน หรือ F2 ( Second filial generastion ) ที่มีฝักสีเขียวและสีเหลืองในอัตราส่วน 3:1
จากการทดลองของเมนเดลทำให้เมนเดลประสบความสำเร็จ เพราะเมนเดลเป็นคนชอบสังเกต และชอบสงสัย พร้อมทั้งเมนเดลมีความรอบคอบ ซึ่งเลือกถั่วลันเตาเพราะปลูกง่าย อายุสั้น และเจริญเติบโตได้เร็ว และเมนเดลยังใช้พ่อแม่ที่เป็นพันธุ์แท้ ทำให้ลักษณะต่างๆ ที่ออกมาเป็นแบบเดียวกัน และง่ายต่อการทดลอง
เมนเดลได้ทำการทดลองนานถึง 7 ปี จึงประสบความสำเร็จ และได้รักยกย่องว่าเป็นบิดาแห่งวิชาพันธุศาสตร์
