ทำบุญกันไว้เถิด

       สวัสดีครับวันนี้มีเรื่องเล่าแปลกๆมาเล่าให้ฟังครับ ตอนที่ผมเป็นครูอัตราจ้างที่จังหวัดอุดรธานี ผมมีลูกศิษย์คนหนึ่งเขาเล่าเรื่องๆหนึ่งให้ฟังเป็นเรื่องที่ไม่น่าเชื่อแต่ก็ฟังๆเอาไว้ครับ เขาเล่าว่าปู่กับพ่อของเขารูปร่างหน้าตาลักษณะท่าทางคล้ายกันมาก(ไม่คล้ายกันยังไงพ่อลูกกัน) ปู่ของเขาอายุมากแล้วและไม่ค่อยสบายเท่าไหร่ แล้ววันหนึ่งขณะที่พ่อของเขาไปทำงานที่ทุ่งนาตามปกติถึงตอนพักเที่ยงพ่อกำลังทานข้าว อยู่ดีดีก็หมดสติไปเฉยๆเพื่อนบ้านที่ทานข้าวอยู่ด้วยกัน พาไปที่อนามัยและโรงพยาบาลตามลำดับนอนอยู่หนึ่งคืนแต่หมอก็ช่วยไม่ได้เพราะพ่อสิ้นลมหายใจเสียแล้วจึงพากลับมาที่บ้านเตรียมจัดงานศพในวันต่อมา ทุกคนอยู่ในอาการเศร้าโศกจนถึงเวลาประมาณเที่ยงวันพ่อของเขาที่นอนอยู่กลับพื้นขึ้นมาแต่ปู่ของเขาที่นอนป่วยอยู่ก็สิ้นลมหายใจแทน ทุกคนต่างตกตะลึง พาพ่อและปู่ไปโรงพยาบาล แต่แล้วปู่ของเขาก็สิ้นใจจริงๆส่วนพ่อเป็นปกติและจัดงานศพให้ปู่ต่อไป

        พ่อของเขาเล่าถึงเหตุกาณ์ที่เกิดขึ้นว่า ขณะหมดสติไปนั้นเหมือนกับฝันว่าได้เดินไปกับขบวนแห่อะไรซักอย่าง ไปที่ไหนก็ไม่รู้ มีชายร่างใหญ่นำขบวนไป แล้วขบวนก็ไปพักอยู่ที่ที่หนึ่งทุกคนนั่งพักแล้วชายร่างใหญ่ก็เรียกชื่อคนที่นั่งพักอยู่ทีละคนๆทุกคนถูกเรียกชื่อหมดยกเว้นพ่อของเขา ชายร่างใหญ่จึงถามว่าชื่ออะไรพ่อจึงบอกชื่อ แล้วชายร่างใหญ่ก็พูดขึ้นว่า "กูเอามาผิดคน เดียวกูจะไปส่ง" พูดแค่นั้นพ่อของเขาก็รู้สึกตัวและฟื้นขึ้นมา  พ่อของเขาเล่าอีกว่าได้เห็นคนที่รู้จักในหมู่บ้านที่ตายไปแล้วที่นั่นและมาบอกกับพ่อของเขาว่าให้ญาติพี่น้องทำบุญไปให้หน่อยเพราะอดอยากไม่มีอะไรกิน....

        ลูกศิษย์คนนั้นจึงสรุปให้ฟังว่า ยมบาลมาเอาผิดตัวแทนที่จะมาเอาปู่แต่กลับมาเอาพ่อไปแทนแต่ยังดีที่กลับมาส่งคืน 

      ฟังแล้วบางครั้งผมแทบไม่เชื่อแต่ก็ได้ข้อคิดว่าตอนที่มีชีวิตอยู่ถ้ามีโอกาสทำบุญทำทานก็ควรที่จะสะสมบุญให้มากๆไว้ดีที่สุดแล้ว............