GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

น่ารู้เรื่องหูแว่ว

หูแว่ว.. การดูแล จัดการ และช่วยเหลือ

      ผู้ป่วยจิตเภทหลายคนมีอาการประสาทหลอน อาการประสาทหลอน คือการรับรู้ทางประสาทสัมผัส โดยไม่มีสิ่งกระตุ้นที่เป็นจริง เช่น หูแว่ว ภาพหลอน อาจมีประสาทหลอนทางหู ตา จมูก ลิ้น หรือสัมผัสทางกาย ที่พบบ่อยคือ หูแว่ว ได้ยินเสียงคนพูด

      อาการหูแว่วสร้างความเดือดร้อนกับผู้ป่วยพอสมควร จากการพูดคุยกับผู้ป่วย ผู้ป่วยได้เล่าประสบการณ์เกี่ยวกับหูแว่วให้ฟังเช่น

        -มีหูแว่ว เสียงคนรู้จักกันมาสั่งให้เกลียดชังพระ ตนเองรู้สึกผิด ตั้งสติได้ก็ก้มลงกราบที่พื้น  นอกจากนี้ยังมีเสียงมาพูดคุย ตนเองใช้วิธีแผ่เมตตา ตอนนี้รู้สึกเสียงเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย พยายามเรียนรู้มัน ศึกษามัน เสียงมีมากตอนที่อยู่ว่างๆ

        -มีหูแว่วเป็นญาติมาพูดคุยด้วย  ใช้วิธีไม่สนใจ ทำเฉยๆ แต่บางทีรู้สึกกลัว ใช้วิธีหลบซ่อนในที่ต่างๆ

       -มีเสียงคนมาบอกรักตลอดเวลา รู้สึกพอใจไม่อยากให้เสียงหายไป นั่งยิ้มคนเดียวบ่อยๆ

       -เสียงคนที่ข้างบ้านบอกว่าฉันเป็นคนไม่ดี หงุดหงิด ต่อว่าเขาเป็นการโต้ตอบ

      การประเมินอาการหูแว่วเป็นสิ่งจำเป็น พยาบาลต้องประเมินผู้ป่วยแต่ละคนเรื่องประสบการณ์เกี่ยวกับอาการหูแว่ว เช่นเขาได้ยินเสียงอะไร เนื้อหาเป็นอย่างไร  เสียงมาบ่อยไหม เวลาที่ได้ยินเสียงเขารู้สึกอย่างไร  เขาโต้ตอบเสียงอย่างไร แล้วมีวิธีจัดการกับเสียงอย่างไร

       การประเมินจะช่วยให้พยาบาลวางแผนการดูแลได้ ถ้าเขาได้ยินแล้วแยกออก หาอะไรเบี่ยงเบนความสนใจ  เช่น ไม่สนใจเสียง หากิจกรรมทำ คุยกับคนอื่น ฟังเพลง รดน้ำต้นไม้ ฝึกหายใจผ่อนคลาย หรืออ่านหนังสือออกเสียงดังๆ  ก็ถือว่าเขาปรับตัวกับเสียงได้ แต่ถ้าหากเขาได้ยินเสียงสั่งให้ฆ่าตัวตาย สั่งให้สั่งให้ทำตาม ให้ทำร้ายคนอื่น  แล้วผู้ป่วยไม่สามารถแยกแยะได้หรือไม่สามารถควบคุมตนเองได้ ก็จะเป็นอันตรายเหมือนกัน บางคนหมกมุ่นกับเสียงแว่วจนไม่สนใจสิ่งแวดล้อมก็มี  

     ผู้ป่วยที่อาการหูแว่วไม่ดีขึ้น สิ่งหนึ่งที่พยาบาลต้องกลับมาคิดคือ ผู้ป่วยรับประทานยาหรือเปล่า ด้วยเหตุที่ว่าผู้ป่วยจิตเภทหลายคนไม่รับรู้ว่าตนเองป่วย เป็นไปได้ที่เขาจะไม่อยากรับประทานยา ต้องคอยดูแลเมื่อให้ยา ให้รับประทานยาต่อหน้า อ้าปากให้ดู ระวังซ่อนยาใต้ลิ้น ระวังคายยาลงแก้วน้ำหรือทำท่ารับประทานแต่กำยาไว้ในมือ ยาจะทำให้อาการหูแว่วหายไปหรือลดลง ทำให้ผู้ป่วยกลับมาสนใจสิ่งแวดล้อมมากขึ้น  พฤติกรรมเหมาะสม

       เมื่อผู้ป่วยประสาทหลอนที่บ้าน ญาติควรเก็บวัตถุหรือสิ่งของที่อาจเป็นอันตรายแก่ผู้ป่วย สร้างความรู้สึกมั่นคงปลอดภัยแก่ผู้ป่วย โดยการอยู่เป็นเพื่อนใกล้ๆไม่โต้แย้ง ขบขันหรือเห็นเป็นเรื่องตลก  บอกสภาพตามความเป็นจริง ให้ผู้ป่วยพบปะหรือพูดคุยกับผู้อื่น ซึ่งอาจจะเป็นญาติหรือเพื่อนบ้าน  มอบหมายงานให้ทำเช่นทำความสะอาดบ้าน ซักผ้า รดน้ำต้นไม้ ดูแลให้ได้รับประทานยาตามแพทย์สั่ง

ภาพจาก Internet

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

หมายเลขบันทึก: 361736
เขียน:
แก้ไข:
ดอกไม้: 1
ความเห็น: 18
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน

ความเห็น (18)

สวัสดีค่ะคุณถาวร

คนไข้เหล่านี้น่าสงสารนะคะ อยากมีวาจาสิทธิ์ให้เค๊าหายเป็นปกติโดยเร็วจังเลยค่ะ

สวัสดีค่ะคุณยาย

ใช่ค่ะ เขาน่าสงสาร ป่วยแล้วขาดโอกาสหลายอย่าง ครอบครัวก็น่าเห็นใจ ดูแต่ละ case ก็แตกต่างกันออกไป ผู้ป่วยบางคนมีความรู้สึกมีคุณค่าในตนเองต่ำ ต้องจัดกลุ่มบำบัดเพิ่ม self ค่ะ บางส่วนก็ดูแลตัวเองดีค่ะ บางครอบครัวเขาก็ประคับประคอง เป็นกำลังใจให้กันเป็นอย่างดี

ขอบคุณที่ให้กำลังใจผู้ป่วยค่ะ

สวัสดีค่ะ...คุณถาวร...

มาเรียนรู้ด้วยคนค่ะ...น่าสงสารจัง...

สวัสดีค่ะ

 

น่ากลัวนะคะอาการแบบนี้ คงจะต้องมีการเยี่ยวยาด้านจิตใจด้วย

ขอบคุณมากค่ะ

 

สวัสดีค่ะคุณบุษยมาส

ยินดีที่รู้จักค่ะ

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

สวัสดีค่ะคุณครูใจดี

เยียวยาใจกันนานเหมือนกันค่ะ โรคนี้เป็นโรคเรื้อรังเหมือนเบาหวาน ความดันค่ะ ขาดยาไม่ได้ ต้องมีการรักษาด้วยจิตบำบัดด้วยค่ะ เสริมกันจึงจะได้ผลดี

แวะมาทักทายค่ะ....ด้วยความระลึกถึง

สำหรับพี่เกด คงดูแลกลุ่มผู้ป่วยแบบนี้ไม่ได้ค่ะ ไม่มีความรู้และความชำนาญ มาเรียนรู้ด้วยคนนะคะ

ขอบคุณเรื่องเล่านี้มากค่ะ...ขออนุญาตนำไปเผยแพร่ต่อนะคะ..

มาชวนไปรำลึกพระพุทธคุณในวันวิสาขบูชาค่ะ..

http://gotoknow.org/blog/nongnarts/361885

สวัสดีค่ะพี่ปริมปราง

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ

คิดถึงเสมอค่ะ

สวัสดีค่ะพี่เกด

พี่เกดช่วยเด็กป่วยเรื้อรังและครอบครัวเด็กป่วยมาตลอด เห็นการดูแลทางจิตใจแล้วประทับใจพี่มากค่ะ

แวะมาเยี่ยม แลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันนะค่ะ

สวัสดีค่ะพี่นงนาท

ยินดีค่ะ ขอบคุณที่นำบันทึกนี้ไปบอกเล่าต่อค่ะ

แวะไปเยี่ยมแล้ว อิ่มบุญค่ะ

ได้ยินแล้วค่ะ...หูแว่วว่า..พี่ถาวร  กำลังคิดถึงครูบันเทิง ..อิอิ..

ต้องขออภัยน่ะค่ะที่ไม่ได้ตอบเม้นท์เลย  เพิ่งเปิดเทอมใหม่ๆงานยุ่งมากๆค่ะ

กลับมาบ้านก็งานรออยู่เป็นกอง  แถมลูกยังครองคอมพ์อีกตะหาก..

ที่ระนองฝนตกหนักมากๆค่ะ..

พี่ถาวรคงสบายดีน่ะค่ะ..ส่วนครูบันเทิงเป็นหวัดเพราะอากาศเปลี่ยนค่ะ..

สวัสดีค่ะคุณครูNew. ครูบันเทิง

กำลังคิดถึงครูNew.จริงๆค่ะ

งานยุ่งหน่อยเปิดเทอม สู้ๆค่ะ ครูNew เก่งอยู่แล้ว ตอนเด็กๆพี่ถาวรเคยอยากเป็นครูนะค่ะ ชอบอาชีพนี้มาก

สบายดีค่ะ

ฝนตกอากาศเปลี่ยน ดูแลสุขภาพนะค่ะ เป็นหวัด ดื่มน้ำอุ่นมากๆ ห่วงใยเสมอค่ะ

สวัสดีค่ะ..คุณถาวร..

  • แปลกใจ..ว่าตนเองผ่านบันทึกนี้ไปได้ยังงัยค่ะ
  • โรคนี้..ความเครียดมีโอกาสมั้ยคะ..เฮ้อ..
  • เป็นประโยชน์มากเลยค่ะ..
  • ขอให้มีความสุขนะคะ

สวัสดีค่ะคุณจำเนียรวดี

ขอนแก่นฝนกำลังตกค่ะ

ความเครียดก็มีส่วนค่ะ กรรมพันธุ์ด้วย แต่ปัจจุบันเขาเชื่อเรื่องความไม่สมดุลย์ของสารสื่อประสาทในสมองค่ะ ต้องเอายาไปปรับให้สมดุลย์

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยม มีความสุขเช่นกันค่ะ

สวัสดีค่ะอาจารย์ราชิต

ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมค่ะ