MASSACRE ชีวิตกบเขียดจึงมืดมนที่ซุกหัวหลบตนสิ้นสูญไม่เหลือที่เดินอันจำรูญเสื่อมสูญหมดสิ้นทุกถิ่นตน ก็เป็นแค่กบแค่เขียดริเบียดบังอาจพองขนให้อยู่กินแค่นี้พอกมลริอยากหลุดพ้นพันธนา ก็มึงเป็นแค่ กบเขียดมีที่เบียดเสียดพอเพียงเดียงสาริอยากก้าวเทียบเทวดาน้ำหน้าพวกมึงไม่เจียมตน อนิจจาชีวาพวกเขียดกบจะจบอย่างไรหลุดพ้นฤาจำต้องประหารกันทุกตนการหลุดพ้น หรือ เข่นฆ่าอย่างสามานย์การหลุดพ้น คือ ล้อมฆ่าน่าหวั่นเกรง อิศรา ประชาไท
น้ำขวางที่กว้างจะแคบลง
๏ เห็นแม่น้ำที่ขวางหน้าประหม่าถอย
มัวนั่งคอยน้ำแห้งแล้งได้หรือ
หวังให้ตลิ่งวิ่งนำทางที่ขวางอือ
คิดก็คือบ้าใบ้ไร้ความคิด
ย่นทะเลด้วยเรือเมื่อจะข้าม
ต้องใช้ความมานะเข้าประดิษฐ์
อันอุปสรรคขวากขวางทางชีวิต
ก็ไม่ผิดแม่น้ำขวางหนทางคน
มีมือไว้ใช้อ้อนวอนความหวัง
ถ้ามีหลังไว้แบกแลกลาภผล
มีสมองไว้พร่ำยอมจำนน
ชีวิตตนคือทาสขาดสำนึก
ประวัติศาสตร์ชาติมนุษย์พิสุทธิ์ด้วย
สองมือช่วยรังสรรค์ป้องกันศึก
พัฒนาโลกมา โอฬารึก
ด้วยความบึกบึนผืนอันยืนยง
แม้เมฆก็จะสลายกระจายฝอย
ภูเขาก็จะย่อยแยกแหลกเป็นผง
แม่น้ำกว้างที่ขวางจะแคบลง
เมื่อประสงค์ต่อสู้ชูสัจจธรรม ๚
เปลื้อง วรรณศรี
มั่นยืน