น้ำขวางที่กว้างจะแคบลง

๏ เห็นแม่น้ำที่ขวางหน้าประหม่าถอย

มัวนั่งคอยน้ำแห้งแล้งได้หรือ

หวังให้ตลิ่งวิ่งนำทางที่ขวางอือ

คิดก็คือบ้าใบ้ไร้ความคิด

ย่นทะเลด้วยเรือเมื่อจะข้าม

ต้องใช้ความมานะเข้าประดิษฐ์

อันอุปสรรคขวากขวางทางชีวิต

ก็ไม่ผิดแม่น้ำขวางหนทางคน

มีมือไว้ใช้อ้อนวอนความหวัง

ถ้ามีหลังไว้แบกแลกลาภผล

มีสมองไว้พร่ำยอมจำนน

ชีวิตตนคือทาสขาดสำนึก

ประวัติศาสตร์ชาติมนุษย์พิสุทธิ์ด้วย

สองมือช่วยรังสรรค์ป้องกันศึก

พัฒนาโลกมา โอฬารึก

ด้วยความบึกบึนผืนอันยืนยง

แม้เมฆก็จะสลายกระจายฝอย

ภูเขาก็จะย่อยแยกแหลกเป็นผง

แม่น้ำกว้างที่ขวางจะแคบลง

เมื่อประสงค์ต่อสู้ชูสัจจธรรม ๚

เปลื้อง วรรณศรี

มั่นยืน