การไปสู่อนาคตที่ดีกว่า ต้องยอมฝ่าเข้าไปในเขต "ไม่สะดวกใจ"
"ความฝันใด ๆ ก็คือวิสัยทัศน์ที่สร้างขึ้นเพื่ออนาคต
เป็นหนทางที่เราต้องทะลุออกมาจากเขตสะดวกใจอันเคยชิน
ไปสู่สิ่งที่ไม่คุ้นเคยและไม่รู้จัก"
เดวิส เวทเลย์
แสดงว่า....ความสะดวกใจ ความเคยชิน ไม่น่าจะดีและเหมาะสมสำหรับการก้าวข้ามสู่อนาคตที่พึงประสงค์น่ะสินะ
ตกลง...งั้นเราต้องไม่กลัวหรือกังวลที่จะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่คุ้นเคย ไม่รู้จัก และไม่เคยทำมาก่อน
ลุย......
(^___^)
เข้าใจตั้งนะคะ เขตไม่สะดวกใจ
เราต้องไม่กลัวที่จะก้าวเดินใช่ไหมคะ
ด้วยตวามระลึกถึงค่ะ
สวัสดีค่ะคุณนาง...มณีวรรณ ตั้งขจรศักดิ์
ยินดีที่ได้ทักทายกันค่ะ
บางทีทางข้างหน้าที่เราไม่ทราบว่าคืออะไร ก็ทำให้เราไม่กล้าก้าวไป...
ต้องยึดคติ อย่ากลัวทางไม่สะดวกใจค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะ
เอ... ข้ามเขตจะได้มั้ยน๊า....
"อย่ากลัว... เพราะความกลัวอาจทำให้เราพลาดโอกาสที่ยิ่งใหญ่...."
ขอบคุณข้อคิดดีๆ ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณครูใจดี
หากอยากไปให้ถึงเส้นชัย ต้อง ข้ามเขตไม่สะดวกใจ ค่ะ
ไม่กลัวค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ
อิ่มอร่อยมื้อเย็นนะคะ
(^___^)
แสดงว่า....ความสะดวกใจ ความเคยชิน
ตกลง...งั้นเราต้องไม่กลัวหรือกังวลที่จะต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่คุ้นเคย ไม่รู้จัก และไม่เคยทำมาก่อน
การสร้างวิสัยทัศน์ร่วมจะทำให้เกิดองค์กรแห่งการเรียนรู้ เมื่อใดขาดการมีส่วนร่วมก็จะเกิดเขตไม่สะดวกใจ
ซึ่งส่วนใหญ่ผู้นำรับไปเต็มๆครับ ก็จะต้องจูนปรับให้เข้ากันให้ได้
สวัสดีค่ะ
มาส่งความคิดถึงค่ะ คุณคนไม่มีรากที่รัก
ภาพถ่ายสวยถูกใจ มุมนี้เหมือนนอนอยู่ใต้ต้นโมกแล้วถ่ายขึ้นไปเลย..
..ต้องเผชิญกับสิ่งไม่คุ้นชิน นั้นเป็นความท้าทายดีนะคะ
และเราจะได้พบกับความสดใหม่ ที่ไม่ติดกับความเคยชินเดิม ๆ อาจได้เรียนรู้เกินคาดคิด..
ลุยไปเลยค่ะเพื่อน...^__^...
ความเคยชินที่เสียนิสัยก็คงจะใช่นะคะ
สวัสดีค่ะท่านmall man
ชอบภาพที่นำมาประกอบมากค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะอ.พรชัย
คนไม่มีรากเชื่อว่าท่านเป็นผู้นำที่จะไม่ทำให้เกิด เขตไม่สะดวกใจ ค่ะ
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดีค่ะพี่สาวใจดีพี่Preeda
สิ่งที่ได้มาง่าย ๆ ย่อมดูเหมือนไม่มีคุณค่า...
ขอบคุณพี่ค่ะ
ระลึกถึงพี่เสมอ ๆ เช่นกันค่ะ
(^___^)
คุณใบไม้ที่รัก
ภาพนี้นอนถ่ายจากใต้ต้นโมกจริง ๆ ด้วยค่ะ บนดาดฟ้ายามเช้า ๆ
ถ่ายภาพนี้ก็คิดถึงคุณใบไม้ไปด้วย เพราะเป็นการถ่ายภาพใบไม้ย้อนแสง... นอนใต้ต้นโมก ดูนกบินผ่าน ลมเย็น ๆ .... สุขใจกับความเงียบค่ะ
กำลังต้องลุยเข้าไปในเขตความไม่สะดวกใจ ไม่คุ้นเคย ไม่แน่ใจ แต่...ก็ต้องทำค่ะ
ขอบคุณที่มาส่งกำลังใจไว้ให้นะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณธรรมทิพย์
เขตสะดวกใจเป็นเขตแห่งความเคยชิน ซึ่งอาจไม่ส่งผลดีต่อการมุ่งอนาคต...
ขอบคุณค่ะ
(^___^)
สวัสดี ครับ คุณคนไม่มีราก
คิดถึงหนังสือเล่มหนึ่งที่เคยอ่าน
...ใครเอาเนยแข็งของฉันไป...
หากเรามัวแต่จมปลักในสิ่งที่คุ้นเคย เราก็จะไม่มีวันค้นพบสิ่งใหม่ ๆ ประสบการณ์ใหม่ ๆ ในชีวิตของเราเลย
ชอบคำที่คุณคนไม่มีรากทิ่งท้ายเอาไว้มาก ๆ นะครับ....ลุย!!...
เพราะเป็นการลุยด้วยปัญญา
อยากให้คนเราคิดแบบนี้..กันให้มาก ๆ ครับ
สวัสดีค่ะคุณแสงแห่งความดี
ได้อ่านเล่มแปล "ใครเอาเนยแข็งของฉันไป" เช่นกัน ชอบมาก ๆ ด้วยค่ะ
2-3 ปีหลังก็มีหนังสือแนวนี้ออกมาอีก ตั้งชื่อล้อเลียนทำนอง "ฉันเอาเนยแข็งเธอไปเอง (แหละ)" (ไม่แน่ใจว่าชื่อถูกต้องทั้งหมดค่ะ)
จะว่าไปแล้ว เราก็มักจะติดอยู่กับความสะดวกสบายใจ ความเคยชิน ความคุ้นเคย สังเกตได้จากเมื่อมีการเปลี่ยนแปลงอะไรเกิดขึ้น เราก็มักจะต่อต้าน และอาจบ่น(ในใจว่า) ฉันทำนี่ก็ดีอยู่แล้ว มายุ่ง มาเปลี่ยนแปลงทำไมนี่...
แต่จากประสบการณ์ที่ผ่านมา หากเรายอมรับและหาข้อดีของการเปลี่ยนแปลง หรือ ยอมเข้าสู่ "เขตไม่สะดวกใจ" บ้าง เราจะพบอะไรใหม่ ๆ มากมายเลย
ขอบคุณค่ะ
ลุย...สู้ต่อไปทาเคชิ!!!!!
ชอบตัวนี้จัง ขอยืมไปใช้บ้างนะคะ
สวัสดีค่ะคุณครูแป๋ม
จับมือกัน...ลุยยยยยยยย.....
หัวใจไร้กรอบ ก้าวอย่างมุ่งมั่น แม้อยู่ในเขตไม่สะดวกใจ...นะคะ
(^___^)
สวัสดีค่ะคุณนายก้ามกุ้ง
อาศรมของคุณก้ามกุ้งนี่... น่าอยู่นะคะ เพราะอยู่ท่ามกลางธรรมชาติ
ขอบคุณสำหรับภาพที่นำมาฝากค่ะ
(^___^)