การถักสายรัดข้อมือทั้งสองสีทั้งแดงและเหลืองนั้น เป็นการหารายได้พิเศษช่วงปิดภาคเรียนของผู้ปกครองตลอดจนนักเรียนในชนบทบ้านผำ

 

 

     คุณสมบัติของสายรัดข้อมือนอกจากความสวยความงามแล้ว หากผ่านการปลุกเสกจากเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงแล้ว จะทำให้มีมูลค่าเพิ่มขึ้นทันที

 

 

     ค่าแรงถัก "สายรัดข้อมือสมานฉันท์" ราคาต่อเส้นคือ 40 สตางค์ โดยวัตถุดิบทุกอย่างรับมาจากนายหน้าอีกต่อหนึ่ง ใช้เวลาในการถักพอสมควรเนื่องจากเป็นงานฝีมือที่ต้องอาศัยความละเอียดและปราณีต

 

 

โฮง คือ อุปกรณ์ที่ใช้ในการถักสายรัดข้อมือสมานฉันท์

 

     คนทำไม่รู้ที่ไป แต่คนใช้ก็ไม่รู้ที่มาเช่นกัน จากการสอบถามนายหน้าที่มาส่งงานให้ทำ ทราบว่าภายหลังจากเสร็จสิ้นเป็นสายรัดข้อมือที่สมบูรณ์ จะถูกส่งไปยังบริเวณที่มีการชุมนุมทางการเมือง เท็จจริงประการใดไม่สามารถพิสูจน์ได้ เนื่องจากผู้เขียนเองมิได้เข้าร่วมการชุมนุมแต่อย่างใด ประโยชน์ที่ได้รับกลายเป็นค่าตอบแทนสร้างรายได้แก่ครอบครัวและชุมชน

 

     ขณะที่ลูกลูกกำลังสาละวนอยู่กับการถัก "สายรัดข้อมือสมานฉันท์" พ่อแม่ก็คอยอบรมสั่งสอนลูกๆ ให้เห็นถึงคุณค่าของเงิน การใช้เวลาว่างให้เกิดประโยชน์ ความยากลำบากของการได้มาซึ่งเงินแต่ละบาทนั้น ว่ามีความยากลำบากแค่ไหน เป็นกิจกรรมที่ร่วมกันสร้างรายได้และกุศโลบายอันแยบยลในการสั่งสอนลูก การช่วยเหลือเกื้อกูลกันภายในครอบครัวที่พ่อ แม่ ลูกอยู่พร้อมหน้ากัน กลายเป็นครอบครัวอบอุ่นได้เป็นอย่างดี

 

นั่งถักจนหลังขดหลังแข็งกว่าจะได้เงิน 40 สตางค์ เหตุผลคือ

" ดีกั่วนั่งเล่นอยู่ซื่อซื่อ หายใจถิ่มไปมื้อมื้อ "

ความหมายคือ ดีกว่านั่งเล่นเฉยๆ หายใจทิ้งไปวันวัน

ถักไปถักมาได้เงินกินขนมห้าร้อยบาท

เหตุผลแท้จริงที่ซ่อนอยู่มากกว่าเงิน 40 สตางค์แน่นอนครับ

 

สุเทพ  ธุระพันธ์

16 พฤษภาคม 2553