ผมเกิดความคิดนี้ระหว่างนั่งร่วมประชุมสัมมนาโครงการความร่วมมือการผลิตและพัฒนากำลังคนตอบสนองภาคการผลิตและการเกษตร "การสร้างครูนักจัดกระบวนการเรียนรู้" วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีและวิทยาลัยประมง ร่วมกันจัดโดย สอศ. และ สกว. ที่ศูนย์ศิลปาชีพนานาชาติบางไทร วันที่ ๗ เม.ย. ๕๓

          อาจารย์เอกชัย ยุทธชัยวรกุล  และนายไพรัชช์ แดนกะไสย์ นศ. ปวส. แห่งวิทยาลัยการเกษตรและเทคโนโลยีสิงห์บุรี เล่าเรื่องผลการวิจัย  “รูปแบบกระบวนการเรียนรู้เพื่อสร้างความเชื่อมั่นในการประกอบอาชีพด้านการเกษตรวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสิงห์บุรี”   ที่อาจารย์ร่วมกับ นศ. ระดับ ปวช. ออกแบบการเรียนรู้ว่าหากเรียนด้านเกษตร อนาคตการมีอาชีพเลี้ยงตัวจะเป็นอย่างไร    โดยไปเรียนรู้จากเกษตรกรที่ประสบความสำเร็จ    แล้วกลับมาคุยกันอย่างเปิดใจ ฟังความเห็นที่แตกต่างหลากหลายของเพื่อนนักศึกษา และของอาจารย์   ทำให้เกิดการเรียนรู้หลากหลายด้าน   เกิดความมั่นใจในเส้นทางอาชีพของตน   และเกิดการเรียนรู้เชิงจิตใจ เกิดจิตอาสาขึ้นในกลุ่มนักศึกษา

          เรื่องโดยย่อของโครงการ อ่านได้ที่นี่ โดยขอให้เลื่อนลงไปที่โครงการที่ ๙   หรืออ่านเรื่องราวทั้งหมดได้ในหนังสือ นักเกษตรเพื่อท้องถิ่น บนเส้นทางการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง

           ฟังแล้วผมบอกตัวเองว่า  กระบวนการ ลปรร. ในกลุ่ม นศ. และ อจ. หลังไปคุยกับเกษตรกร คือ AAR นั่นเอง    และการเรียนรู้แบบนี้คือ AL (Action Learning) นั่นเอง 

 

วิจารณ์ พานิช
๗ เม.ย. ๕๓