ผมเกิดความคิดนี้ระหว่างนั่งร่วมประชุมสัมมนาโครงการความร่วมมือการผลิตและพัฒนากำลังคนตอบสนองภาคการผลิตและการเกษตร "การสร้างครูนักจัดกระบวนการเรียนรู้" วิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีและวิทยาลัยประมง ร่วมกันจัดโดย สอศ. และ สกว. ที่ศูนย์ศิลปาชีพนานาชาติบางไทร วันที่ ๗ เม.ย. ๕๓
อาจารย์เอกชัย ยุทธชัยวรกุล และนายไพรัชช์ แดนกะไสย์ นศ. ปวส. แห่งวิทยาลัยการเกษตรและเทคโนโลยีสิงห์บุรี เล่าเรื่องผลการวิจัย “รูปแบบกระบวนการเรียนรู้เพื่อสร้างความเชื่อมั่นในการประกอบอาชีพด้านการเกษตรวิทยาลัยเกษตรและเทคโนโลยีสิงห์บุรี” ที่อาจารย์ร่วมกับ นศ. ระดับ ปวช. ออกแบบการเรียนรู้ว่าหากเรียนด้านเกษตร อนาคตการมีอาชีพเลี้ยงตัวจะเป็นอย่างไร โดยไปเรียนรู้จากเกษตรกรที่ประสบความสำเร็จ แล้วกลับมาคุยกันอย่างเปิดใจ ฟังความเห็นที่แตกต่างหลากหลายของเพื่อนนักศึกษา และของอาจารย์ ทำให้เกิดการเรียนรู้หลากหลายด้าน เกิดความมั่นใจในเส้นทางอาชีพของตน และเกิดการเรียนรู้เชิงจิตใจ เกิดจิตอาสาขึ้นในกลุ่มนักศึกษา
เรื่องโดยย่อของโครงการ อ่านได้ที่นี่ โดยขอให้เลื่อนลงไปที่โครงการที่ ๙ หรืออ่านเรื่องราวทั้งหมดได้ในหนังสือ นักเกษตรเพื่อท้องถิ่น บนเส้นทางการเรียนรู้สู่การเปลี่ยนแปลง
ฟังแล้วผมบอกตัวเองว่า กระบวนการ ลปรร. ในกลุ่ม นศ. และ อจ. หลังไปคุยกับเกษตรกร คือ AAR นั่นเอง และการเรียนรู้แบบนี้คือ AL (Action Learning) นั่นเอง
วิจารณ์ พานิช
๗ เม.ย. ๕๓