ภัทรานิษฐ์
นางสาว ภัทรานิษฐ์ เจริญธรรม ภัทร(จิ๋ว) เจริญธรรม

ชอบตอนไหนของพระอภัยมณี


"แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์ มันยากสุดลึกล้ำเหลือกำหนด"

ชอบตอนไหนของพระอภัยมณี

    เนื้อเรื่องในพระอภัยมณีมีว่า พระอภัยมณีและศรีสุวรรณเป็นโอรสท้าวสุทัศน์และพระนางประทุมเกสรแห่งกรุงรัตนา เมื่อพระอภัยมณีและศรีสุวรรณมีอายุพอสมควร พระบิดามีรับสั่งให้ไปแสวงหาวิชาตามเยี่ยงกษัตริย์ทั้งหลาย

พ่อจะแจ้งเจ้าจงจำคำโบราณ

อันชายชาญเชื้อกษัตริย์ขัตติยา

ย่อมพากเพียรเรียนไสยศาสตร์เวท

สิ่งวิเศษสืบเสาะแสวงหา

ได้ป้องกันอันตรายนัครา

ตามกษัตริย์ขัตติยาอย่างโบราณ

          พระอภัยมณีและศรีสุวรรณออกเดินทางไปจนถึงหมู่บ้านจันตคาม พบทิศาปาโมกข์สองคน คนหนึ่งชำนาญทางปี่ อีกคนหนึ่งชำนาญทางกระบอง สองพี่น้องมีความเสื่อมใส จึงสมัครเป็นศิษย์ขอเรียนวิชาอยู่ในสำนักนั้น พระอภัยมณีเรียนเป่าปี่ ส่วนศรีสุวรรณเรียนการต่อสู้ด้วยกระบองครั้นเรียนสำเร็จแล้ว พระอภัยมณีและศรีสุวรรณก็ลาอาจารย์ทิศาปาโมกข์กลับบ้านเมือง ท้าวสุทัศน์ทรงทราบวิชาที่โอรสเรียนสำเร็จ ก็กริ้วว่าเลือกเรียนวิชาชั้นต่ำไม่สมกับเป็นโอรสของกษัตริย์ จึงขับไล่ออกจากบ้านเมือง ทั้งสองคนจึงเดินทางท่องเที่ยวไปได้รับความลำบาก ศรีสุวรรณปลอบพระอภัยมณีเป็นคติเตือนใจถึงคุณค่าของการมีวิชาความรู้ว่า

           มีความรู้อยู่กับตัวกลัวอะไร           ชีวิตไม่ปลดปลงคงได้ดี

          พระอภัยมณีและศรี สุวรรณเดินทางผ่านป่าเขาลำเนาไพรจนมาถึงชายทะเลแห่งหนึ่ง พบกับพราหมณ์สาม คน ชื่อ โมรา มีความสามารถผูกหญ้าเป็นสำเภายนต์ สานนสามารถอ่านมนต์เรียกลมเรียกฝนได้ และวิเชียร มีฝีมือยิงธนูได้ครั้งละ 7 ดอก ต่างก็ทดลองอวดวิชากัน พระอภัยมณีแสดงความสามารถในการเป่าปี่ให้พราหมณ์ทั้งสามคนฟัง ไม่ช้าพราหมณ์ก็พากันหลับหมดทุกคนขณะนั้นนางผีเสื้อสมุทรตนหนึ่งออกหากิน พอได้ยินเสียงปี่ของพระอภัยมณีนางก็"ป่วนฤดีดาลดิ้นถวิลหวัง" เมื่อเห็นพระอภัยมณีก็เกิดความรัก จึงตรงเข้าอุ้มพาไปไว้ยังถ้ำพระ อภัยมณีจำใจต้องอยู่กับนางผีเสื้อสมุทรจนเกิดโอรสชื่อสินสมุทร


          วันหนึ่งขณะที่นาง ผีเสื้อสมุทรออกไปหากิน สินสมุทรผลักหินปากถ้ำหนีออกไปเที่ยว พบเงือกแก่จึง จับมาให้พระอภัยมณีดู เงือกอ้อนวอนขอให้ปล่อยไป แล้วจะยอมเป็นข้าพาพระอภัยมณีหนีจากนาง ผีเสื้อสมุทรไปยังเกาะแก้วพิสดาร พระอภัยมณีเห็นเป็นโอกาสที่จะหนี จึงให้สินสมุทรปล่อยเงือก แล้วห้ามเล่าเรื่องให้นางผีเสื้อสมุทรฟัง ต่อมานางผีเสื้อสมุทรฝันว่าเทวดาที่เกาะมาควักดวง ตาทั้งสองข้างเหาะหนีไป นางตกใจตื่นเล่าความฝันให้พระอภัยมณีฟัง พระอภัยมณีเห็นเป็นโอกาส จึงทำนายฝันว่า นางกำลังมีเคราะห์ให้ไปถือศีลสะเดาะเคราะห์อยู่บนเขาเป็นเวลา 3 ราตรี นาง ผีเสื้อสมุทรเชื่อจึงออกไปจำศีล พระอภัยมณีจึงเรียกเงือกให้ช่วยพาหนีโดยมีนางเงือกน้อยผู้เป็นลูกติดตามไปด้วย

          ครั้น ครบกำหนดสามวัน นางผีเสื้อสมุทรกลับมายังถ้ำไม่เห็นพระอภัยมณีและสินสมุทรก็รู้ว่ามีคนพาหนีจึงออกติดตามด้วยความโกรธ

          นางผีเสื้อเหลือโกรธโลดทะลึ่ง           โตดังหนึ่งยุคนธร์ขุนไศล
ลุยทะเลโครมครามออกตามไป                    สมุทรไทแทบจะล่มถล่มทลาย

          นางผีเสื้อสมุทรตามพระอภัยมณีไปทันได้ฆ่าเงือกแก่ผัวเมียที่พาหนี แล้วออกติดตามลูกสาวเงือก ซึ่งพาพระอภัยมณีหนีต่อไปจนถึงเกาะแก้วพิสดาร พระโยคีที่บนเกาะมาช่วยไว้ พระอภัยมณี สินสมุทรและนางเงือกจึงอาศัยอยู่กับพระโยคีที่บนเกาะ พระอภัยมณีได้นางเงือกเป็นชายา ต่อมาพระอภัยมณีและสินสมุทรบวชเป็นฤาษี

         ฝ่ายศรี สุวรรณกับพราหมณ์ทั้งสามคน เมื่อตื่นขึ้นมาไม่พบพระอภัยมณี ต่างก็โศกเศร้าครั้นคลายความโศกเศร้าแล้ว ศรีสุวรรณและพราหมณ์ทั้งสามก็ออกตามหาพระอภัยมณีจนมาถึงเมืองรมจักร มีท้าวทศวงศ์เป็นเจ้าเมือง มีพระธิดา ชื่อ เกสรา ท้าวอุเทนเจ้าเมืองแขกชวาส่งทูตมาขอต่อพระบิดา แต่ท้าวทศวงศ์ปฏิเสธท้างอุเทนจึงอภิเษกศรีสุวรรณกับพระธิดาเกสรา ทั้งสองมีพระธิดาชื่อ อรุณรัศมี


          กล่าว ถึงเท้าสิลราช เจ้าเมืองผลึก มีพระธิดาชื่อ สุวรรณมาลี นางได้หมั้นหมายกับอุศเรนโอรสเจ้าเมืองลังกา เมื่อใกล้กำหนดการอภิเษก สุวรรณมาลีฝันไปว่า นางไปเที่ยวทะเล เห็นดวงแก้วอยู่กลางเกาะนางเหาะไปหยิบได้ โหรทายว่าจะมีเคราะห์ แต่จะได้คู่ครองที่เหมาะสม ท้าวสิลราชจึงพาพระธิดาไปเที่ยวทางทะเลจนมาถึงเกาะแก้ว พิสดาร พระอภัยมณีและสินสมุทรจึงขอโดยสารเรือมาด้วย ผีพรายซึ่งนางผีเสื้อสมุทรสั่งให้มาคอยระวังมิให้พระอภัยมณีและสินสมุทรหนี นำความไปบอกนางผีเสื้อสมุทร นางจึงออกติดตามและทำลายเรือจนแตก ท้าวสิลราชสิ้นพระชนม์ในทะเล ส่วนพระอภัยมณีว่ายน้ำหนีไปบนเกาะแห่งหนึ่ง นางผีเสื้อสมุทรติดตามพระอภัยมณี แต่ไม่สามารถเข้าใกล้เกาะได้ด้วยพระโยคีให้มนต์วิเศษไว้ นางจึงอ้อนวอนขอให้ พระอภัยมณีไปอยู่ด้วยดังเดิม แต่พระอภัยมณีปฏิเสธ นางผีเสื้อสมุทรจึงร่ายเวทให้ฝนตก

           "ทั้งฟ้าร้องก้องกระหึ่มเสียงครึมครืน    นภางค์ พื้นบดบังกำลังมนต์"

      ทั้งพายุทั้งฝนซัดพระหน่ำ พระอภัยมณีหนาวสั่นจึงตัดสินใจเป่าปี่สังหารนางผีเสื้อสมุทรเมื่อนางสิ้นชีวิตพระอภัยมณีก็เศร้าโศกคร่ำครวญถึงนาง ผีเสื้อสมุทรด้วยความสงสารว่า

          สงสารนักภัคินีเจ้าพี่เอ๋ย

เป็นคู่เชยเคียงชิดพิสมัย

ถึงรูปชั่วตัวดำแต่น้ำใจ

จะหาไหนได้เหมือนเจ้าเยาวมาลย์

.............................................

..........................................................

อันชาตินี้มีกรรมจำนิรา

เมื่อชาติหน้าขอให้พบประสบกัน


เป็นมนุษย์ครุฑาเทวาธิราช

อย่ารู้ขาดเสน่หาจนอาสัญ

ให้สมวงศ์พงษ์ประยูรตระกูลกัน

อย่าต่างพันธุ์ผิดเพื่อนเหมือนเช่นนี้

       พระอภัยอณีจะปลงศพนางผีเสื้อสมุทร แต่มีชีปะขาวมาห้ามไว้ว่าถ้าเผานางจะฟื้นคืนชีพอีก พระอภัยมณีจึงปล่อยนางให้เป็นหินอยู่ที่เชิงเขานั้นฝ่ายอุศเรนคู่หมั่นของสุวรรณมาลี เมื่อทราบว่าสุวรรณมาลีหายไป ก็นำเรือออกค้นหาจนมาพบพระอภัยมณีที่เกาะกลางทะเล จึงรับลงเรือมาด้วย ส่วนสุวรรณมาลีและสินสมุทรเมื่อเรือแตกแล้ว สินสมุทรได้ว่ายน้ำพาสุวรรณมาลีมาขึ้นที่เกาะแห่งหนึ่ง พบเรือของโจรสุหรั่งจึงอาศัยเรือเดินทางกลับ ระหว่างโจรสุหรั่งพยายามเกี้ยวพาราสีสุวรรณมาลี สินสมุทรโกรธจึงฆ่าโจรสุหรั่ง แล้วนำเรือออกเที่ยวค้นหาพระอภัยมณี มาจนถึงเมืองรมจักร เกิดรบกันขึ้น สินสมุทรจับศรีสุวรรณได้ ศรีสุวรรณเห็นพระธำรงค์ของพระอภัยมณีผูกที่ข้อมือของสิน สมุทรก็จำได้ พบทราบว่าเป็นอาหลานกัน ก็ชวนกันออกติดตามพระอภัยมณีพร้อมด้วยอรุณรัศมีจนมาพบกับเรือของอุศเรนอุศเรนขอสุวรรณมาลีคืนจากสินสมุทร สินสมุทรไม่ยอมเพราะรักและนับถือสุวรรณมาลีเหมือนแม่

          สินสมุทรพูดจาประสาเด็ก

ถึงเราเล็กก็ไม่ส่งอย่าสงสัย

รับบิดาก็ช่างใครเป็นไร

หรือข้าใช้สอยเจ้าให้เอามา

เราตามติดบิตุรงค์ก็คงพบ

ไม่รักคบคนนอกศาสนา

เจ้าเลิกทัพกลับหลังไปลังกา

จะได้หาเมียงามเอาตามใจ

          พระอภัยมณีขอร้องให้สินสมุทรคืนสุวรรณมาลีแก่อุศเรนด้วยเป็นผู้มีบุญคุณที่ให้ อาศัยโดยสารเรือมาแล้ว

      ตรัสบอกลูกน้อยกลอยสวาท

เจ้าหน่อเนื้อเชื้อชาติดังราชสีห์

อันรักษาศีลสัตย์กัตเวที

ย่อมเป็นที่สรรเสริญเจริญคน

ทรลักษณ์อักตัญญุตาเขา

เทพเจ้าก็จะแช่งทุกแห่งหน

ให้ทุกข์ร้อนงอนหง่อทรพล

พระเวทมนต์เสื่อมคลายทำลายยศ

เพราะบิดามาด้วยอุศเรนนี้

คุณเขามีมากล้นพ้นกำหนด

เจ้าทำผิดก็เหมือนพ่อทรยศ

จงออมอดเอ็นดูพ่อแต่พองาม

         สิน สมุทรไม่ยอมส่งสุวรรณมาลี จึงรบกับอุศเรนและจับอุศเรนได้ พระอภัยมณีขอให้ปล่อยอุศเรนกลับไปยังเมืองลังกา สินสมุทรยอมปล่อย แต่อุศเรนได้รวบรวมไพร่พลเข้าต่อสู้รบพุ่งในเวลาค่ำและถูกปืนยิงบาดเจ็บ ต้องถอยทัพหนีกลับไปพระอภัยมณีพร้อมด้วยสุวรรณมาลี สินสมุทร ศรีสุวรรณและอรุณรัศมีเดินทางมาถึงเมืองผลึก พระนางมณฑล มเหสีของท้าวสิลราชรู้ว่าพระสวามีหายไปในทะเล จึงคิดจะอภิเษกพระอภัยมณีและสุวรรณมาลีให้ครองเมืองผลึก แต่สุวรรณมาลีน้อยใจพระอภัยมณีที่จะให้สินสมุทรคืนนางให้ แก่อุศเรน จึงออกไปบวชชี ไม่ยอมอภิเษกด้วย ต่อมามีหญิงคนหนึ่ง ชื่อ วาลี เป็นเชื้อพราหมณ์มีความรอบรู้ในไตรเพทและมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดแต่เป็นคนรูปชั่วตัวดำ ด้อาสาเข้ารับราชการเพื่อทำนุบำรุงบ้านเมืองและอาสาออกอุบายให้พระอภัยมณีได้อภิเษกกับสุวรรณ มาลี หลังจากนั้น ศรีสุวรรณ สินสมุทร และอรุณรัศมีได้ลาพระอภัยมณีกลับเมืองรมจักรและไปเยี่ยมท้าวสุทัศน์ที่เมือง รัตนา


         กล่าว ถึงทางเกาะแก้วพิสดาร หลังจากพระอภัยมณีจากไปไม่นาน นางเงือกก็คลอดโอรสพระโยคีตั้งชื่อว่าสุดสาคร ครั้นสุดสาครเจริญเติบโตได้ร่ำเรียนวิชากับพระโยคี ต่อมาได้ม้านิลมังกรซึ่งสุดสาครจับได้ในทะเลเป็นพาหนะ และมีไม้เท้าวิเศษที่พระโยคีมอบให้เป็นอาวุธ สุดสาครลาพระโยคีออกตามหาพระบิดา ระหว่างทางผจญกับอันตรายต่างๆ ต้องต่อสู้กับพวกผีดิบ และพบชีเปลือยซึ่งต้องการม้ามังกรและไม้เท้าวิเศษ จึงหลอกสุดสาครว่าจะบอกมนต์ป้องกันตนบนภูเขา สุดสาครหลงเชื่อจึงถูกผลักตกลงไปในเหว ชีเปลือยได้ม้านิลมังกรและไม้เท้าแล้วเดินทางเข้าสู่เมืองการเวก ส่วนสุดสาครนั้นพระโยคีมาช่วยไว้ได้ แล้วสอนสุดสาครว่า

       แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจ มนุษย์

มันยากสุดลึกล้ำเหลือกำหนด

ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยว ลด

ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน

บิดามารดารักมักเป็นผล

ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน

เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา

แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ

ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา

รู้สิ่งไรไม่ สู้รู้วิชา

รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

     ชอบตอนไหนคะ ส่วนผู้เขียนชอบกลอนบทสุดท้ายค่ะมีเรื่อง ฮาๆ มาบอกต่อกันฟัง

หมายเลขบันทึก: 358293เขียนเมื่อ 13 พฤษภาคม 2010 19:36 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 22:54 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (16)

โดยมากชอบเกือบทุกตอน

เพราะเมื่อเล็กๆยายชอบเล่าให้ฟัง

ท่องเป็นกลอนเลยค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณมนัญญา ~ natachoei ( หน้าตาเฉย)

ขอบคุณที่เข้ามาชมเป็นคนแรก

โชคดีค่ะ ที่คุณยายเล่าให้ฟัง

เราเองก็เคยฟังนิทานที่คุณแม่เล่าให้ฟังตอนเด็กๆเยอะแยะมีหลายเรื่อง

สนุกมาก มีทั้งนิทาน มีทั้งเรื่องขำขันและ อื่นๆอีกมากมาย

ชอบตามพี่เขี้ยวค่ะครูพี่จิ๋ว แต่ที่จำได้แม่นคือ แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจมนุษย์  ...

สงสารน้องนางอวบ ผีเสื้อฯ ไม่น่าเล้ยมีความสุขกับของอร่อยอย่างเดียวไม่พอ  นี่ล่ะหนา ความรักทำให้ยักษ์ตาบอด ...

มาทายทักครูพี่จิ๋ว ก่อนเปิดเทอมแบบสบาย ศุกร์(พยายาม) จะสุขสันต์ ค่ะ

น้องปูดำ......ความรักทำให้ยักษ์ตาบอด........

อย่าว่าแต่ยักษ์..........คนก็ตาบอดแบบลืมตาไม่ขึ้น5555555

น้องปูอารมณ์ดีนะ.....ที่ทำให้ฮา....ได้

สวัสดีค่ะ ครูบันเทิงชอบตอนที่นางละเวงไม่กล้าหลับค่ะ เพราะในบทกลอนเขาว่า

..เอ..จำกลอนไม่ได้ค่ะ..รู้แต่ว่า ถ้านางละเวงหลับตา..จะได้....(สามี) ค่ะ..

สบายดีน่ะพี่จิ๋ว น้องไปสุราษฏร์ 2-3 วันค่ะ

..ใกล้เปิดเทอมแล้ว งานหนักรอเราอีกเพี๊ยบน่ะค่ะ

 

บี สดใสต้อนรับเปิดเทอมค่ะ..
Glitter Graphics

เอะๆๆ เปลี่ยนภาพใหม่ดูสดใส สวยขึ้น

น้ำหนักลดรึปล่าว....ปิดเทอมน่าจะอ้วนนะ(แซวเล่นค่ะ)

ขอบใจที่เข้ามาทักทายนะ...คิดถึงค่ะ

เข้ามาเยี่ยมคุณพี่จิ๋ว ด้วยความคิดถึงค่ะ ^^

เปลี่ยนภาพใหม่จำไม่ได้เลย

สวัสดีค่ะ น้องBaby

ยังไม่ลืมเพื่อนๆสมาชิกหรอกนะคะ

คิดถึงเช่นกันค่ะ.....

สวัสดีค่ะ

ยังจำบทเรียนเหล่านี้ได้ค่ะ  วันนี้ไปพักผ่อนที่ De'MoSoi บรรยากาศดีมาก ๆค่ะ

  • สวัสดีค่ะ คุณครูจิ๋วP
  • แวะมาอ่านเรื่องพระอภัยมณี  ชอบตอนที่พระอภัยมณีเป่าปี่ให้พี่พราหมณ์ฟัง
    "...พระฟังความพราหมณ์น้อยสนองถาม    จึงเล่าความจะแจ้งแถลงไข
    อันดนตรีมีคุณทุกอย่างไป                     ย่อมใช้ได้ดังจินดาค่าบุรินทร์
    ถึงมนุษย์ครุฑาเทวราช                        จตุบาทกลางป่าพนาสิน
    แม้นปี่เราเป่าไปให้ได้ยิน                      ก็สุดสิ้นโทโสที่โกรธา
    ให้ใจอ่อนนอนหลับลืมสติ                     อันลัทธิดนตรีดีหนักหนา
    ซึ่งสงสัยไม่สิ้นในวิญญา                       จงนิทราเถิดจะเป่าให้เจ้าฟังแล้ว..."
  • ขอบพระคุณที่ทบทวนความจำค่ะ

สวัสดีค่ะ พี่คิม

ขอบคุณมากๆค่ะ

ระลึกถึงค่ะ

สวัสดีค่ะ คุณธรรมทิพย์

เรามีแรงบันดาลใจ บทที่ว่า

"แล้วสอนว่าอย่าไว้ใจ มนุษย์

มันยากสุดลึกล้ำเหลือกำหนด

ถึงเถาวัลย์พันเกี่ยวที่เลี้ยว ลด

ก็ไม่คดเหมือนหนึ่งในน้ำใจคน

มนุษย์นี้ที่รักอยู่สองสถาน

บิดามารดารักมักเป็นผล

ที่พึ่งหนึ่งพึ่งได้แต่กายตน

เกิดเป็นคนคิดเห็นจึงเจรจา

แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ

ให้รอบคอบคิดอ่านนะหลานหนา

รู้สิ่งไรไม่ สู้รู้วิชา

รู้รักษาตัวรอดเป็นยอดดี" อ่านกินใจค่ะ จึงเก็บมาฝากค่ะ ระลึกถึงนะ

ชอบหลายตอนเลยครับ ตอนที่พราหมณ์ถามว่าปี่พระอภัยมณี มีความสามารถอย่างไรก็ชอบ แต่มีคำถามครับ พระอภัยมณีเก่งนะครับ (นางเงือกเป็นปลา แล้วพระอภัยทำไมทราบว่าจะเปิดเกล็ดตรงไหนหนอ ฮ่าๆๆๆ)

อ.ขจิตคะ

555555555 อาจารย์ฮา...จึงทำฮาด้วย

ขำขันไม่เลิก...แล้วค่อยคุยใหม่นะคะ

คุณครูครับ...

ผมอยากได้รู้เป็นตอนๆ...

ทำให้หน่อยนะครับ

ก่อนวัน31 นะครับ

จุ๊บๆๆ

อิอิ

฿2,999.00 -45.48%
฿73.00 -27.89%
฿99.00 -44.44%
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี