เข้ามาๆๆ ช๊อต!!!!
หึหึ!! มาจะกล่าวบทไปถึงการช๊อตไฟฟ้า >>> ผู้ป่วยจิตเวช
มันก็ไม่ได้โหดรายอะไรมากมายเหมือนในหนังซะหน่อย เเต่ไปดูครั้งเเรกก็คิดน่ะ "อืม...ช็อตไฟฟ้า โห่ว....มันต้อง เป็นอะไรที่เเบบว่าในหนังอ่ะในหนัง" มันก็เหมือนในหนังนิดหนึ่งเเต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด วันหนึ่งๆ จัมีผู้ป่วยมาช๊อตไฟฟ้า ประมาณ 30-40 คน เวลาในการช๊อต ก็ไม่นาน 3 นาทีได้น่ะ
เขาทำกันเป็นคอสๆ เเหม...เหมือนเข้าคอสสปาเลยเจ้าค่ะ เเล้วเเต่ท่านหมอจะสั่งการลงมา จะทำในรายที่ทำเเล้วมีอาการดีขึ้น จะไม่ทำในผู้ป่วยมีอาการทางสมอง โรคหัวใจเเละหลอดเลือดอะไรเเบบนี้ เผื่อเเบบทำไปตายคามือ มาเป็นผีหลอกชั้น จะทำไง?
มาละผู้ป่วยเริ่มทยอยกันเข้ามา เดินมาได้ค่ะ เเหมดีจิงๆ ทุกคนดูโอเค[จากภายนอก] เมื่อพาไปนอนบนเตียง เอาเเล้วไง
"น้องเปิ้ลงง น้องเปิ้ลงง" เสียงเริ่มมาละ ได้ยินครั้งเเรกประโยคเเรก สงสัยผู้ป่วยคุยกัน เเบบ เออไม่ต้องงงน่ะ อะไรเเบบนี้
"น้องซันงง น้องซันงง" เอาละเหมือนเสียงสะท้อน มันมาอีกเเล้ว รอบสอง เป็นรอบเน้น เน้นว่า.....มัน....มันเริ่มมีสิ่งเหนือความคาดหมายเกิดขึ้นเเล้ว
คิดในใจ น้องเปิ้ลน้องซันอ่ะ ไม่งงหรอก ชั้นนี้เเหละ >>> งง!!! เเหม....ให้ตายซิ เข็นเลยค่ะ เข็นเข้าห้องช็อต!!!!
เมื่อถึงตรงนี้เเล้ว เข้ามาเข้ามาช๊อต จับเเขนจับขา ไว้ให้มั่น ถุงมือก็ไม่ใส่ ทั้งๆที่น่าจะใส่เพราะเด่วไฟไหลเข้าตัวเรา เเต่ไม่เป็นไร คิดในใจ เราโดนช๊อตพี่พยาบาลก็โดนด้วยว่ะ รักกัน!!! ตายหมู่!!! ลุย!!!!
เเละเเล้วเราก็จะทำการ >> ช๊อต!!! หุหุ มันไม่ได้น่ากลัวซะหน่อย[ในความคิดเรา] เเต่สำหรบผู้ป่วยเขาอาจจะกลัว เป็นใคร ใครก็กลัว ใครมาจับเราช๊อต กลัวน่ะโว้ย!!!
ระหว่างที่ทำการช็อตผู้ป่วย เขาจะ ให้มีการจับเวลา โดยปกติเเล้วจะใช้เวลาประมาณไม่เกิน 3 นาที เกินจากนี้ อันตราย!!!!
ชักจะเเบ่งเป็นช่วงๆ ช่วงเเรก ระยะหมดสติ กินเวลา 1-2 วินาที ให้ตายซิ สองวิ ชั้นจะจับเวลาอย่างไรกันเล่า มันไม่ทัน เนียนคับเนียน เเอ๊บทำเป็นดูนาฬิกาข้อมือ เเต่ขอโทษ นาฬิกาดันอยู่ใต้เเขน T^T ไม่ทันจะตั้งตัวก็ลากเข้าสู่ระยะเกร็งเป็นระยะที่สอง มันเกร็งจริงๆ เหมือนจะรู้สึกได้!! ระยะสามกระตุก อันนี้ชัดมาก สั่นๆๆ งึกๆๆๆ ชักกันให้เห็นๆ เเหมน่าน่าเคาะจังหวะสามช่าเหลือเกิน
รวมเวลาเคสนี้ ไม่ถึง 2 นาที มัน....ผ่านไปเร็วเหลือเกิน >__< ออกมาก็ซับเหงือมีผ้าเย็นๆให้ด้วย เเหม....บริการดีเยี่ยงร้านหมูกะเเทะ รอดูอาการว่าคนไข้โอเคไหม ถ้าโอเครู้เรื่องก็ให้กลับตึกได้
เเต่รายนี้ยังคง "น้องเปิ้ลงง น้องเปิ้ลงง" เออพากันงงเข้าไป งงได้ที่ค่อยเดินกลับละกัน เหอๆ >___<
อือ
ดูแล้วเป็นวิธีที่น่ากลัวนะ
แล้วมันช่วยรักษาผู้ป่วยจิตเวชได้จริงๆ
น้องเปิ้ล น้องเปิ้ลงง น้องเจนงง น้องเจนงง ออิ จำไดป่าวปาม