ตอนเป็นเด็กเคยได้ยินผู้หลักผู้ใหญ่เล่าให้ฟังว่า เห็ดนั้นเป็นพืชที่บอบบาง ตามธรรมชาติเห็ดจะงอกด้วยการแทรกทะลุผ่านพื้นดินขึ้นมา เพื่อเป็นประโยชน์แก่สรรพสิ่งบนพื้นพิภพ เป็นอาหาร เป็นตัวเร่งย่อยสลาย เป็นดอกไม้ประดับโลก
.jpg&t=1&h=213&w=236&usg=__YO9tvrhqS8Dv5i2usYHmGQNtbi4=)
หากโชคดี ได้เกิดในพื้นดินที่ชุ่มชื้น ดินร่วนซุย ก็แทงยอด งอกดอกออกมาได้ โดยรูปทรงไม่เสียหาย เติบโตแข็งแรง สีสันต์สวยงาม
หากโชคร้าย ไปเกิดในผืนดินที่แห้งแล้ง แข็งกระด้าง มีแต่กรวด หิน ที่ยากแก่การงอกงาม เห็ดก็จะมีลักษณะพิกลพิการ ไม่สมประกอบ รูปทรงบิดเบี้ยว ไร้สวยงาม
เผลอๆบางดอกก็แห้งเหี่ยวและร่วงโรยตายไป ปราศจากโอกาสในการงอกงาม
กะลา เป็นรูปทรงครึ่งวงกลม ที่เปลือกหนา แข็ง ถ้าจับคว่ำลงบนผืนหญ้า ก็กั้นแสง กั้นลม กั้นอากาศ ทำให้พืชพันธุ์ไม่สามารถเติบโตในกะลาที่ครอบคลุมคว้ำอยู่

กะลาคว่ำจึงไม่มีความเหมาะสมอย่างยิ่งสำหรับใช้ในการเพาะพันธุ์พืชใดๆ
ถึงกระนั้น ก็ยังมีที่ที่หนึ่ง
ที่เห็ดเจ้ากรรม ดันโชคร้าย ไปเกิดในกะลาที่คว่ำอยู่
โศกนาฏกรรมจึงเกิดขึ้น
เป็นปรากฏการณ์
"เห็ดงอกในกะลา"
แม้จะพยายามแทงยอด ยืดต้น เพื่อพลิกกะลาให้หงายขึ้น
แต่ถึงแม้จะใช้ความพยายามสักเท่าไร ด้วยแรงจำกัดเท่าที่เห็ดน้อยมี
ก็ไม่สามารถพลิกกะลาได้
อนิจจา....เห็ดน้อย
หวังที่จะงอกออกมาเพื่อทำประโยชน์แก่สรรพสิ่งทั้งมวล
ให้สมกับได้ชื่อว่าเป็นส่วนประกอบหนึ่งของระบบนิเวศน์
แต่ชะตากรรมของเห็ดน้อย
ต้องเกิด...และ...ตาย ไปอย่างเงียบเหงา
และไร้การเหลียวแล
เพราะโชคร้าย ที่ไปเกิดอยู่ใต้
"กะลาคว่ำ"
เห็ดน้อยคงนึกน้อยใจในโชคชะตา
ได้แต่คิดในใจว่า
"รู้งี้เกิดเป็นกบดีกว่า เพราะกบสมัยนี้เขาอยู่นอกกะลากันแล้ว"
