ถึงวาระวันคืนที่ต้องร่ำลา สุด ๆ ทุกสิ่งที่ต้องแสดงความจริงใจ ชนแก้วจนไม่รู้ว่าใครเหนือกว่าใคร(เก็บอาการ)
  • ถึงวันสุดท้ายที่ต้องอยู่ร่วมกันในโรงเรียนที่เป็น Hosting School (Nantai Senior High)
  • วันนี้ภาคเช้าจึงนัด Mr.Wang Ke น้องชายที่เป็นครอบครัวอุปถัมภ์ว่า ขอพบนักเรียนในห้องประจำชั้นเพราะได้เตรียมของที่ระลึก(เหรียญ แสตมป์)ไว้แลกกับนักเรียนทุกคน ตอนเช้าได้มอบให้บุตรชายของคุณหวางแล้ว และเชิญชวนมาตลอดว่าให้ไปเยี่ยมกันที่เมืองไทย ซึ่งรับปากว่าภายใน 2 ปี นี้ต้องไปให้ได้
  • ใช้เทคนิคการให้นักเรียนอาสามาถ่ายรูปและถ่ายวีดิโอให้ 2 คน ค่อยมอบของที่ระลึกพิเศษให้(แบงค์ 20 บาท) การแลกเหรียญและแสตมป์ไทยกับนักเรียนร่วม 50  คน มีนักเรียนบางคนนำแบงค์ 10 หยวนมาให้ ซึ่งบอกว่าไม่ต้องใช้เงินเยอะขนาดนั้น ยังหลุดมา รวมแล้วเป็นเงินที่แลกได้มาถึง 29 หยวน และของที่ระลึกอีกหลายรายการ นักเรียนบางคยให้ดิกชันนารีภาษาจีน ซึ่งตอนหลังได้มอบคืนเพราะคงไม่ได่ใช้ประโยชน์ ทุกคนแฮปปี้ มีความสุข และตื่นเต้นเฝ้ารอ
  • ตารางวันนี้เปลี่ยนมา Question and Answer กับ Principal และ ฟังหลักการและตัวอย่างการเซ็นสัญญาเป็น Partner School เราใช้เวลาครึ่งวันคุยกันจนจุใจ และหวังว่าคงได้ติดต่อลงนามสัญญาในอนาคต หลายคนอยากให้ ผอ.โรงเรียน คิดและมีโอกาสอย่างผมที่น่าจะตัดสินใจได้เพราะมีความเหมาะสมและคุ้มค่าอย่างยิ่งต่อนักเรียนไทย

  • ภาคบ่ายมีการพบนักเรียนเพื่อแลกเปลี่ยนของที่ระลึก ให้ลายเซ็น ถ่ายรูป และเราแยกกลุ่มเป็น 2 กลุ่มไปแลกเปลี่ยนวัฒนธรรมการร้องเพลงลอยกระทง และรำวง ทั้งสองกลุ่มได้พบนักเรียน 3 ห้อง รวมมีนักเรียนได้โอกาสนี้ 6 ห้อง

  • ภาคค่ำเป้นการ ทานอาหารร่วมกันเป็น The last Supper คุณหม่าจึงไม่นั่งข้างผมเหมือนทุกมื้อที่เราทานข้าวร่วมกัน โดยให้น้องชายคุณหวางดงมาประกบ ชนแก้ว เราชนกันจนไวน์ขาว(หอมมาก) หมดขวด ต่อด้วยเบียร์ จึงเมากันไปทั้งไทยและจีน รีบกลับบ้านไปพักผ่อนเพราะต้องมาขึ้นรถไฟเที่ยว 5 ทุ่มกลับปักกิ่ง
  • คุณหม่า จุน มาส่งขึ้นรถไฟพร้อมทีมบริหาร และครอบครัวอุปถัมภ์จนนาทีสุดท้าย ขอบคุณในมิตรภาพที่อบอุ่นและประทับใจยิ่ง Yuo Yi Chang Cun

 

 ขากลับขึ้นรถไฟจึงเมาค้างกันทั้งไทยและจีน(เฉพาะผู้ที่ดื่ม) งานนี้เก่งพอกัน