คนภายนอก มองเข้ามา คงไม่เข้าใจว่า ชาวชีววิทยา คิดอะไร ยังไง แต่ทุกอย่างของชาวชีววิทยา ก็นำไปใช้ได้ทุกที่

 
            เมื่อเรียนจบจากสถานศึกษาที่หนึ่ง วันเวลาที่ผ่านไปก่อให้เกิดความผูกพันกับเพื่อน พี่น้อง ครูอาจารย์ เหตุการณ์ สถานที่... เมื่อมีโอกาส มีนัดหมายรวมตัวกัน หลายคนก็อยากจะไปร่วมงานนั้น


                เมื่อมีข่าวรวมรุ่น คืนสู่เหย้า ชีววิทยาขอนแก่น ซึ่งนายบอนพึ่งรู้เมื่อช่วงวันสงกรานต์ ระหว่างไปสรงน้ำพระที่วัดประชานิยม จ.กาฬสินธุ์ เมื่อ 13 เม.ย.2553 ได้เจอน้อง Bio22 ซึ่งเป็นคนกาฬสินธุ์เหมือนกัน เลยได้ทักทาย พูดคุย แลกเบอร์โทร และถ่ายรูปเก็บไว้ ไม่เจอกันมาตั้งนาน แต่ตอนนี้ น้องเค้าไปทำงานที่หนองบัวลำภู



            ระหว่างคุยกันอยู่ช่วงหนึ่ง น้องเค้าบอกว่า พี่จะไปงานรวมรุ่น คืนสู่เหย้า Bio รึเปล่า 1 พ.ค.2553 นี่นะ ....อ้อ...เหรอ ไปสิ อยากไป.... แล้วเจอกันวันนั้นนะ

            นายบอน เคยไปร่วมงานเลี้ยงรุ่น รวมรุ่นหลายครั้ง ทั้งรุ่นที่เรียนมัธยมมาด้วยกัน หรือ รุ่นที่เรียนหนังสือที่มหาสารคาม การได้เจอหน้าเพื่อนฝูง แม้จะมาไม่ครบ แต่ได้เจอเพื่อนบางคน ก็ถือว่า คุ้มแล้วล่ะ

                งานคืนสู่เหย้าชีววิทยาขอนแก่น  จะมีหลายุร่นมาร่วมงาน นายบอนคาดหวังว่าจะได้เจอเพื่อน Bio21 รุ่นเดียวกัน ที่น่าจะได้เจอกันแน่ๆ ก็คือเพื่อนที่อยู่ในขอนแก่น - บุญส่ง, เจี๊ยบ, แอน, ต่าย ส่วนเพื่อนคนอื่นๆไม่รู้จะมากันกี่คน แล้วยังได้พบเจอรุ่นพี่ รุ่นน้องที่รู้จักคุ้นเคยกัน ได้พบอาจารย์ที่เคารพนับถือหลายท่าน ที่ยังคงทำงานอยู่ที่ภาควิชา แม้อาจารย์หลายท่านจะจำนายบอนได้หรือไม่ ก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญ เพราะตัวเองไม่ใช่คนที่โดดเด่น น่าจดจำอะไรมากนัก

                         
               
            ถ้าพูดถึงเรื่องการชวนนายบอนมาที่ตึก Bio ให้แวะมาที่ภาควิชา เพื่อนหลายคนคงนึกถึงภาพเก่าๆ ความเข้าใจเดิมๆ "ชวนมันมาทีไร ไมกล้าเข้ามาสักที แค่มาเจอ อ.นฤมล ก็ยังไม่ยอมมา .. ขนาดอาจารย์บอกว่า อยากเจอ ให้แวะมาหา ก็ไม่ยอมมาซักที ไอ้บอนมันคงไม่มาหรอก"

            ถ้าเป็นเมื่อก่อน ตัวเองไม่มีอะไรที่น่าภูมิใจเลยสักนิด แม้อาจารย์จะให้กำลังใจ ให้คำแนะนำ ช่วยเหลือมาตลอด แต่ก้ไม่เป็นไปอย่างที่คาดหวังไว้เลย เทียบกับเพื่อนๆแล้ว ดูต่างกันจริงๆ  .... ด้วยความรู้สึกในแบบลูกศิษย์ปลายแถวแบบนี้ ..อย่าไปดีกว่าว่ะ .. พอไม่ได้ไปนานๆเข้า เลยกลายเป็นความเคยชิน ไม่ได้ไปสักที

            แต่ช่วงปี 2547 นายบอนก็ได้พบกับ อ.นฤมลอีกครั้ง ช่วงที่ท่านไปเป็นกรรมการสอบวิทยานิพนธ์ที่ ม.มหาสารคาม ก่อนที่ท่านจะเดินเข้าห้องสอบ นายบอนก็พบท่าน ได้ยกมือไหว้ท่านแล้ว หลังสอบเสร็จ ท่านก็ให้เพื่อนไปเรียกมาพบจนได้ ได้พูดคุยถามไถ่กันพอสมควร จากวันนั้นก็ไม่มีโอกาสได้พบท่านอีกเลย แต่ก็อยากไปนะ

            ปลายปี 2552 มีงานแต่งงานของเจี๊ยบ อลงกรณ์ ที่ขอนแก่น เจี๊ยบโทรมาชวนด้วยตัวเอง อยากให้ไปร่วมงาน แต่นายบอนก็อิดออด ไม่แน่ใจว่าจะไปได้มั้ย วันนั้นมีหลายงานตรงกัน โทรไปคุยกะแอร์ แอร์ก็ตัดสินใจไม่ไป ไม่กล้าเจอหน้าอาจารย์ นายบอนก็รู้สึกไม่กล้าเหมือนกัน แต่ผ่านไปหลายวัน ก็คิดใหม่ว่า ไปดีกว่านะ พอถึงวันจริงๆ ก็ต้องไปงานแต่งอีกงานนึง เลยอดไปงานแต่งของเจี๊ยบ ทั้งๆที่บุญส่งก็โทรมาชวนในวันนั้น

            มาถึงงานคืนสู่เหย้าชีววิทยาขอนแก่น เมื่อ 1 พ.ค.2553 ก็อดไปอีกจนได้ ทั้งๆที่ช่วงหลังสงกรานต์ เปิดดูเวบไซต์ของภาควิชา เห็นข่าว ข้อความ เกี่ยวกับการเตรียมจัดงาน ดูแล้ว อยากไป พอคลิกเปิดดูหน้าบุคลากรของภาควิชา ตอนนี้ ท่าน อ.นฤมล รับตำแหน่งหัวหน้าภาควิชา  ดูรายละเอียดการจัดงานอย่างคร่าวๆ คงทำให้ได้กลับไปสู่ช่วงเวลาที่ยังอยู่ที่ตึก Bio ได้เยอะเลย

            นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ การเรียน จนถึงการทำงานแบบชาว Bio-kku  ซึ่งมีเสน่ห์เฉพาะตัวจริงๆ คนภายนอก มองเข้ามา คงไม่เข้าใจว่า ชาวชีววิทยา คิดอะไร ยังไง แต่ทุกอย่างของชาวชีววิทยา ก็นำไปใช้ได้ทุกที่  แม้หลายคนอาจรู้สึกว่า สิ่งที่ร่ำเรียนมาหลายปี หากไม่ได้ทำงานในสายอาชีพนี้แล้ว แทบไม่ได้ใช้ความรู้อะไรเลย ....แต่ความจริง เราได้ความรู้และประสบการณ์หลายอย่างจากที่นี่ ตั้งแต่วิธีคิด วิธีการทำงาน การวางแผนงาน โดยเฉพาะการเรียนรู้จากอาจารย์ ซึ่งได้หลายสิ่งนำไปใช้ในการทำงาน การใช้ชีวิตในอนาคตเยอะมากๆ

            แต่ประเด็นนี้ก้แล้วแต่มุมมองของแต่ละคน อาจมีคนมองว่า ไม่เห็นได้ความรู้อะไรเลย นอกจากความรู้ตามหลักสูตรที่เรียน ความจริงแล้ว เราต้องเจอกับปัญหาที่จะต้องขบคิด หาทางแก้ไขหลายเรื่อง เราได้ความรู้ ทั้งในและนอกตำรา จากตรงนี้แหละ

            นั่งอ่านกำหนดการจัดงาน ดูกระทู้ชาว Bio-kku รุ่นต่างๆ ที่เข้ามาเขียนทักทาย + ฝากข้อความ นึกไปถึงบรรยากาศการทำงานในแบบชาว Bio-kku  ถึงแม้ว่า หลายครั้ง หลายงาน นายบอนไม่มีส่วนร่วมด้วยมากนักในช่วงเวลาที่เป็นนักศึกษานั้น รวมถึงมุมมอง ความไม่เข้าใจกันของเพื่อนๆในตอนนั้น จะให้ต้องอยู่กับเพื่อนคนละกลุ่มก็ตาม

            วันนี้ - เมื่อมองกลับไปในวันนั้น ทำให้เรามองโลกความเป็นจริงได้ดียิ่งขึ้น ต่างคนมีเหตุผลของตัวเอง มองในแง่ดี นั่นเป็นโอกาสให้เขาได้ไปค้นพบเพื่อนที่เข้ากันได้

            เมื่อมีงานคืนสู่เหย้า  นายบอนไม่ได้คิดถึงเรื่องเก่าๆเหล่านี้ของเพื่อนมากนัก เพราะตัวเราก็มีเพื่อนที่รู้จักรู้นิสัยใจคอของเราตั้งหลายคน ถ้าไปงานคืนสู่เหย้า เราก็อยากเจอเพื่อนกลุ่มนี้เป็นอันดับแรกๆ แต่วันเวลาที่ผ่านไป  การทำงาน การได้ผ่านประสบการณ์ชีวิตหลายอย่าง ทำให้หลายคนเปลี่ยนไป ถึงแม้รูปร่างหน้าตาภายนอก อาจไม่เปลี่ยนเลย หรือ เปลี่ยนไปไม่มากนัก แต่ข้างในนั้น ทุกคนเปลี่ยนไปแน่นอน เพื่อนที่เรียน Biology มาด้วยกัน เมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้ ย่อมโตขึ้น เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น คิดได้มากขึ้น มองโลกกว้างขึ้นกว่าเดิม

            แต่เพื่อนหลายคน เมื่อนึกถึงนายบอน ย่อมนึกถึงนายบอนในช่วง 10 ปีก่อน ที่นายบอนไม่ค่อยกล้ามาตึก Bio ด้วยเหตุผลในเวลานั้น  แต่คนเราในปี พ.ศ.2553 ย่อมต่างจาก ตอน พ.ศ.2543 แน่นอน

            งานคืนสู่เหย้า 1 พ.ค.2553 นายบอนอยากไป เห็นบุญส่งโทรมาเมื่อ 30 เม.ย.53 แต่ไม่ได้รับสาย แถมยังลืมโทรกลับไปหาอีก เขาคงจะโทรมาแจ้งข่าวนี้ แต่กว่าจะรู้ตัวว่า เค้ากำลังจัดงานคืนสู่เหย้าในวันที่ 1 พ.ค.  ก็มารู้ตัว ได้สติ เมื่อ 2 พ.ค.53  เลยทำได้แค่ถอนหายใจเฮือกใหญ่ นั่งเขียนบันทึกในวันหยุด เป็นการชดเชยโอกาสที่พลาดไป..

            .....ลืมไปอย่างไม่น่าให้อภัยจริงๆ... ลืมวันที่ ได้ยังไงเนี่ย

            ไม่เป็นไร หาโอกาสไปเองก็ได้ แวะไปเจอคนที่อยากเจอ เจอกี่คนก็ตามแต่โอกาสที่จะได้เจอกัน
            
            เห็นข้อความ ข่าวสาร จากเวบของภาควิชาแล้ว ทำให้นึกถึงวันเวลาที่ผ่านมาที่ Bio-kku  เลยนั่งเขียนเป็นบันทึกออกมา ชดเชยความคิดถึงนี่แหละ

            บางประเด็นที่น่าคิด
            1. บางสิ่งอาจมองว่า เป็นโอกาสที่พลาดไป แต่ถ้ามองมุมกลับ  โอกาสที่พลาดไปนั้น  ถูกทดแทนด้วยบันทึกข้อมูล ที่คงจะไม่มีโอกาสได้อ่าน  หากไม่พลาดที่จะไปงานตามกำหนดการนั้น
            2. เพียงความเข้าใจ ทุกสิ่งที่ว่าแย่ อาจเป็นเรื่องดีได้ทั้งนั้น
            3. สิ่งที่ดีๆ เกิดขึ้นได้เสมอ ไม่ว่าจะเป็นที่ที่มีกิจกรรมหรือที่ที่ห่างไกลจากสถานที่จัดกิจกรรม
            4. คนๆหนึ่ง อาจถูกมองว่า ไม่มีคุณค่า ไม่มีความหมายใดๆ แต่คนที่มองโลกกว้าง จะมองเห็นคุณค่าในตัวคนที่อีกหลายคน มองไม่เห็น

....

หลังจากวันงานผ่านพ้นไป ได้แต่มานั่งเปิดดูภาพการจัดงาน จากเวบไซต์ของภาควิชาขีววิทยา มข.

ที่มา http://biology.kku.ac.th

- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #10
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #9
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #8
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #7
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #6
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #5
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #4
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #3
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #2
- คืนสู่เหย้าชาวชีววิทยา #1

บางภาพที่ดึงมา จากเวบไซต์ของภาควิชา... เห็นคนที่คุ้นหน้า คนที่รู้จัก เห็นมาเพียงเท่านี้จริงๆ

เพื่อนคนที่ไม่ได้มา อาจไม่ว่าง หรือไม่ทราบข่าว ไม่สะดวกมา ติดธุระในวันนั้น ฯลฯ..

คุณเจี๊ยบในเสื้อชมพู แหม สวยขึ้นนะเนี่ย

น้องโย สวยขึ้นจริงๆ :))

ติดป้ายชื่อที่แขนของอาจารย์ทุกท่านด้วย ชื่อเล่นเสียด้วย :))

คุ้นทุกคนเลย

รุ่นน้อง 1 ปี

สุดยอด

คลิปวิดีโอจาก facebook ของภาควิชา

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1444337510737&ref=mf

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1443062798870&ref=mf

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1442263018876&ref=mf

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1442255618691&ref=mf

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1442130295558&ref=mf

http://www.facebook.com/video/video.php?v=1442085374435&ref=mf

เข้าไปอ่านในหน้านี้
http://biology.kku.ac.th/showmessage.asp?messageid=37799

ชอบข้อความนี้มากๆ บอกถึงบรรยากาศของงานได้เป็นอย่างดี

สวัสดีคะ
งาน คืนสู่เหย้าชีววิทยาขอนแก่น ๓ ทศวรรษสร้างคนเพื่อสังคม เมื่อวันเสาร์ที่ 1 พฤษภาคม 2553 ผ่านไปด้วยความชื่นมื่น ทุกคนเต็มไปด้วยรอยยิ้ม คณาจารย์โดยเฉพาะท่านอาจารย์ผู้ใหญ่ต่างอิ่มเอมยินดีที่ได้พบลูกศิษย์ลูกหา แต่ละคนมีความสุขและความเจริญในหน้าที่การงานและครอบครัว ศิษย์เก่าได้แสดงมุทิตาจิตอาจารย์ สังสรรค์กับเพื่อนเก่า รุ่นพี่ และรุ่นน้อง ดีใจที่ได้เห็นท่านอาจารย์ทั้งหลาย อาทิ อ.ศรีสุมนตร์ อ.เพ็ญจันทร์ อ.สุภาพ และ อ.โรจน์ชัย มีสุขภาพแข็งแรงและทุกท่านอยู่ร่วมจนงานเลิกประมาณ 4 ทุ่มกว่า ซึ่งเกินความคาดหมายมาก ตามกำหนดการคณะกรรมการจัดงานพยายามให้งานพิธีทุกอย่างเสร็จสิ้นในช่วงหัวค่ำ ด้วยเกรงว่าจะรบกวนต่อสุขภาพของท่านอาจารย์ แต่ด้วยความปิติยินดีและสปิริตอันแรงกล้า อาจารย์ทุกท่านได้อยู่ร่วมจนปิดงาน บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นตลอดทั้งวัน ศิษย์เก่าหลายท่านน้ำตาซึมเมื่อพบหน้าอาจารย์เพราะคิดถึงเหตุการณ์ที่ประทับ ใจ การเสวนามีประโยชน์มากซึ่งภาควิชาจะได้จะได้นำมุมมอง ความเห็น ข้อเสนอแนะต่างๆ ไปปรับปรุงในกระบวนการผลิตบัณฑิตของภาคฯ ต่อไป และเป็นที่น่ายินดีที่ในช่วงค่ำสมาชิกตัวน้อยๆของภาควิชาที่เป็นตัวแทนนัก เรียนไปแข่งขันชีววิทยาโอลิมปิกที่ม.วลัยลักษณ์ได้กลับมาร่วมงานด้วย สมาชิกรุ่นเยาว์เหล่านี้จะเป็นกำลังสำคัญด้านวิชาการของประเทศต่อไปในอนาคต ขอแสดงความยินดีต่อศิษย์เก่าดีเด่นทั้ง 4 ท่าน และขอขอบพระคุณคณะกรรมการคัดเลือก คือ อ.ศรีสุมนตร์ อ.เพ็ญจันทร์ อ.สุภาพ อ.อำพา และ อ.ชุติมา
เบื้องหลังความสำเร็จของการจัดงานที่น่าปลื้มใจ ครั้งนี้ คือ ความร่วมมือ ร่วมแรง ร่วมใจ ของศิษย์เก่า ศิษย์ปัจจุบัน และผู้ประสานงานรุ่น อาทิ หัวเรือใหญ่ แฮรี พอร์ตเตอร์ เชฐ วร เอฟ เก่ง แป๋ว แป๊ว ออย ยุพิน เดือน และเพื่อนๆรุ่น 28 คุณรังสรรค์ ก้อย ต้น อ.ฝน อ.เนาว์ อ.อ๋อ อ.หนึ่ง อ.วัฒนา อ.กิตติมา อ.ชิตชล อ.จำลองลักษณ์ ผู้ประสานงานรุ่น และอีกหลายท่านที่มิได้กล่าวนาม บัณฑิตศึกษา เช่น อ.โก้ อ.ใหญ่ นักศึกษาปริญญาตรีชั้นปีที่ 1-4 นำทีมโดย ท็อป มิค เกี้ยง อุ๋ย เพื่อนๆ และน้องๆ ที่เอ่ยนามไม่หมด และที่ขาดไม่ได้คือพิธีกรคู่ขวัญ ออม และน้องจุ๊ ที่สร้างอรรถรสได้เป็นอย่างดี ขอขอบคุณทุกท่านมา ณ ที่นี้ รวมทั้งเจ้าหน้าที่ภาควิชาที่แม้จะติดราชการสัมมนาของคณะทำให้มาร่วมงานไม่ ได้แต่ก็ได้เตรียมความสะดวกต่างๆให้แก่น้องๆไว้ล่วงหน้า ขอขอบคุณศิษย์เก่าและทุกท่านที่มาร่วมงาน และขอให้ทุกท่านเดินทางกลับโดยสวัสดิภาพ
สวัสดีคะ
นฤมล แสงประดับ
2 พฤษภาคม 2553

จากคุณ อ.นฤมล เมื่อวันที่ 2/5/3096