คุณขโมย ดิฉันอยากได้ข้อมูลคืนค่ะ

          ตั้งแต่กลางเดือนมีนาคม  2553  จนถึงขณะนี้  ดิฉันมีความไม่สบายใจกับ เหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นในประเทศอย่างยิ่ง  อึดอัดใจอย่างมาก ว่า ประเทศชาติเราต้องก้าวหน้าต่อไป อย่างไร  กังวล ทุกข์ใจ คงไม่ต่างกับพี่น้องร่วมแผ่นดินเกิด  ศาสนาคือที่พึ่งทางใจ  หลังละหมาดทุกเวลา  ดิฉันขอดุอา(ขอพร)  จากพระผู้เป็นเจ้า  ได้โปรดให้เหตุการณ์ต่างๆ สงบ และขอสันติสุขกลับคืนสู่ผืนแผ่นดินไทยด้วยเถิด

          อีกความไม่สบายใจที่เกิดขึ้นกับดิฉันก็คือ  เมือเช้าวานนี้( 30 เมษายน 53)  โน๊ตบุ๊ค พร้อม Harddisk  แบบเสียบด้วย USB Port แบบพกพาได้ หายไปพร้อมเซ็ต เหตุการณ์เกิดระหว่างเวลา  08.45 น. – 09.00 น.   ช่วงเวลานี้ ดิฉันมีความจำเป็นต้องออกไปตลาดเพื่อซื้อน้ำแข็ง  เตรียมแช่นมแพะที่จะต้องไปส่งลูกค้า ที่จังหวัดมหาสาคาม แต่ก่อนออกไปดิฉันก็ไม่ลืมที่จะปิดประตูทั้งหน้าบ้าน และหลังบ้าน ให้เรียบร้อย  ดิฉันคำนวณเวลาทั้งไปและกลับไม่น่าเกิน 15 นาที   เมื่อเข้าบ้านแล้ว ก็จัดการเรื่องนมแพะเรียบร้อย  พร้อมที่จะไปส่งลูกค้า  แต่...นึกขึ้นได้ว่า  อ้อ..แมวเหมียวยังไม่ได้กินอาหาร  พอจะเปิดประตูหลังบ้าน...อ้าว ....ทำไมประตูหลังบ้านเปิดได้   ก่อนออกไปเราก็ปิดเรียบร้อยดีนี่นา   พอหันกลับมาห้องทำงาน...โน๊ตบุ๊ค  หายไปไหน    โอ๊ย ….คุณขโมย ทำฉันไหมล่ะ   เสียใจ  เสียความรู้สึก  ที่เสียใจสุดๆ คือ ข้อมูลสำคัญๆ ทั้งหลายทั้งปวงอยู่ที่Harddisk นอก   คุณขโมยน่าจะเมตตาสงสารดิฉันบ้าง  น่าจะเอาเฉพาะโน๊คบุ๊คไป  คุณขโมย   ดิฉันอยากได้ข้อมูลคืนค่ะ   

      พรุ่งนี้คงต้องดำเนินการในส่วนอื่นๆ ต่อไป 
      ขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ  ตำรวจที่มาช่วยดูแลกันคนละไม้ละมือ สามารถเก็บหลักฐาน   เบื้องต้นได้อย่างรวดเร็ว  พร้อมรีบแยกย้ายกันออกหาข่าวสารเพิ่มเติมเพื่อติดตามจับกุมต่อไป
      ขอบคุณสามีที่รัก ที่ให้กำลังใจ และห่วงใยเสมอมา

      ขอบคุณเพื่อนบ้านทุกท่านที่ให้ความร่วมมือในการหาข้อมูลและพยานหลักฐาน พร้อมให้กำลังใจ
      และสุดท้ายขอขอบคุณพระผู้เป็นเจ้าที่ช่วยคุ้มครองดิฉันให้ปลอดภัย