อาชีพ "ครู" ที่ฉันรัก
ครู....ครู....ครูมาแล้ว เสียงแรกที่ฉันได้ยินเมื่อฉันไปถึงโรงเรียน         

 

          ........ตอนนี้ทำงานเป็นครูจ้างสอนโรงเรียนสันป่าตอง ได้ประมาณ 6 เดือนตอนนี้ปิดเทอม แต่ตอนนี้รับสอนพิเศษวันจันทร์ - ศุกร์  9 โมงเช้า - 3 โมงเย็น ทุกวันนี้แม้แต่วันจะพักก็ไม่มี เพราะ จันทร์ - ศุกร์ ก็ต้องไปสอนพิเศษ ส่วนวันเสาร์ -อาทิตย์ ก็ต้องไปเรียน ถามตัวเองตลอดว่าเหนื่อยบ้างไหม? ความรู้สึกคือ...เหนื่อยมาก... แทบไม่มีเวลาหายใจเลย จากที่เคยเป็นวัยรุ่นที่ต้องพบปะสังสรรค์กับเพื่อน ความสุขเหล่านั้นมันเป็นเพียงแค่เวลาสั้น ๆ
          ...... แต่การได้เป็น "ครู" ในตอนนี้ ทำให้ฉันรู้สึกว่ามีความสุขที่สุด ความนับถือ ความศรัทธาในตัวเราเริ่มมีมากขึ้น ทั้งกับเด็กและคนในชุมชน ตั้งแต่เราเป็นครูมักจะเจอเด็กๆ บางคนก็ดื้อจนบางทีรู้สึกเหนื่อยล้าและท้อแท้ แต่ก็รู้สึก "ดี" ได้เพราะเด็กที่ดื้อกับเราเขากลับเป็นเด็กดี เชื่อฟังเรา จนแทบไม่น่าเชื่อ ตอนนี้มันยิ่งทำให้ฉันรู้ว่า ครูมีคุณค่าและความสำคัญกับเด็กมาก บางที่เวลาที่เราไม่สบาย ไม่ได้ไปสอน เด็กๆจะถามถึง แสดงความเป็นห่วงเป็นใย
        ....... ตอนนี้ฉันคิดอยู่ตลอดเวลาว่า ฉันจะทิ้งพวกเขาไปสอนที่อื่นหรือว่าอยู่กับสอนพวกเขาเหมือนเดิมหลังจากที่ฉันเรียนจบ เพราะฉันเคยมีความคิดว่าอยากจะไปเป็นครูดอย เพราะอยากจะไปใช้ชีวิตอยู๋บนดอยสอนเด็กๆ มันเป็นความตั้งใจของฉันหลังจากเรียนจบแล้ว แต่มันก็เป็นเรื่องของอนาคตข้างหน้า แต่ความรู้สึกของเด็กๆ เมื่อแกล้งบอกพวกเขาว่าจะไปสอนที่อื่น พวกเขาทำให้ฉันเกือบร้องไห้ เพราะคำตอบที่ได้ยินคือ "ครูไม่ต้องไปได้ไหม แล้วใครจะสอนพวกเรา ครูอยู่กับพวกเราไปนานๆ นะ " ประโยคนี้จึงทำให้ฉันรู้ว่า
การเป็นครูเป็นอาชีพที่น่าภูมิใจที่สุด และจะทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

         ไม่มีอาชีพไหนยิ่งใหญ่เท่าอาชีพ " ครู "