เมื่อวันที่ 13 เมษายน 2553 ซึ่งเป็นวันสงกรานต์ ฉันได้กลับไปที่บ้านที่อำเภอเวียงป่าเป้า จ.เชียงราย เมื่อมาถึงบ้านก็มีญาติจากที่อื่นและคนในหมู่บ้านได้เข้ามารดน้ำดำหัวขอพรกับยายของฉัน เมื่อถึงช่วงเย็นฉันและพี่ๆก็นำสิ่งของเครื่องใช้มาดำหัวยาย และได้ขอพรจากยายด้วยและฉันก็ไม่ลืมรดน้ำดำหัวคนสำคัญในชีวิตฉัน นั่นก็คือ 
"แม่ฉันเอง"
วันที่ 14 เมษายน 2553 ฉันและญาติของฉันในบ้านรวม 10 คนได้ไปรดน้ำดำหัวขอพรญาติผู้ใหญ่ที่ อำเภอเมืองจ.เชียงรายระหว่างทางพวกเรานั่งหลังรถปิคอัพเล่นน้ำไปด้วยถึงแดดร้อนพวกเราก็สนุกกันมาก
และพวกเราไม่มีใครดื่มเหล้ากันเลย จากนั้นเราก็ไปรดน้ำดำหัวแม่ของน้าเขยที่ อำเภอแม่จันและเลยไปขอพรญาติผู้ใหญ่ที่อำเภอเชียงแสน จากนั้นพวกเราก็กลับบ้านกัน
วันที่ 15 เมษายน2553 วันนี้ฉันและพี่ๆไปทำบุญที่วัดและนำเสื้อผ้าของแต่ละคนนำไปสะเดาะเคราะห์ด้วย วัดที่พวกเราไป ชื่อวัดสันติการามเป็นวัดใกล้ๆบ้านเรานี่เองเมื่อถึงวัด ฉันและพี่น้องของฉันก็ไปนั่งฟังพระสวดมนต์
จากนั้นก็นำสายสิญจน์ให้พระท่านผูกข้อมือให้เพื่อเป็นศิริมงคล แล้วพวกเราก็นำเสื้อผ้าและน้ำส้มปอยมาลูบหัวและลูบเสื้อผ้า ที่ทำอย่างนี้เพราะชาวบ้านเชื่อว่าเป็นการไล่สิ่งที่ไม่ดีออกไปจากตัวเรา และพวกเราก็ได้นำทรายมาเทคืนในวัดด้วย เพราะว่าเมื่อก่อนเวลาเราเข้าวัด ทรายจากในวัดจะติดมากับรองเท้าเราออกไปด้วย เราเลยต้องนำทรายมาทิ้งลงในวัดเราทุกคนอิ่มบุญกันถ้วนหน้า 
แล้วเราก็เคลื่อนย้ายกันกลับบ้านเพื่อขึ้นรถไปจังหวัดพะเยา (ระหว่างทางฉัน
เมารถของข้างในที่ฉันกินมาออกมาหมดเลย)เราได้ทำบุญที่วัดศรีโคมคำและเข้าไปไหว้พระเจ้าตนหลวง จากนั้นจึงไปรดน้ำดำหัวขอพรญาติผู้ใหญ่ จนถึงเย็น ครอบครัวเรา 10 คน จึงแวะพักทานข้าวเย็นที่ริมกว๊านพะเยา นั่งกินปลาเผากันเป็นบรรยากาศที่ดีมาก 
มีลมพัดเย็นๆเป็นระยะๆ ตกตอนดึกที่กว๊านพะเยามีน้ำพุเต้นระบำด้วย 
ครอบครัวของเรานั่งกินข้าวไปดูน้ำพุไปด้วยเป็นช่วงเวลาที่โรแมนติกและมีความสุขจริงๆเลย
สุดท้ายนี้ก็ขอให้คุณพระศรีรัตนตรัยคุ้มครองทุกคน ขอให้ทุกคนมีความสุขในเทศกาลสงกรานต์นะค่ะ
