ถ่ายภาพ อ่างเก็บน้ำห้วยไผ่ ณ ดงหลวง จ.มุกดาหาร รัตติกาลอันเลือนราง ท่ามกลางอ้างว้างเหน็บหนาว กลับพราวพร้อยด้วยแสงดาว ส่องสกาวในดวงใจ สุรีย์ฉายแสงแรงกร้าว ระอุอ้าวราวไฟไหม้ กลับชุ่มเย็นด้วยเหงื่อไคล และลมไล้อยู่บางเบา มีพ้นทุกข์อยู่ในทุกข์ มีความสุขในความเศร้า ในความหนักมีความเบา ควรที่เราจะ ปล่อยวางฯ จากหนังสือ......สุขง่ายๆแค่ปลายจมูก อยู่ในโครงการผลิตหนังสือธรรมะเพื่อการเจริญสติ พระมหาวิเชียร ชินวโส กองทุนจิตภาวนาชินวงส์ วัดวังหิน จ.พิษณุโลก แม้ว่าใครจะมองเราในแง่ลบ เราไปห้ามความคิดเขาไม่ได้ ทำความดีก็ถูกมองว่าเสแสร้ง ถ้าเราท้อ คนทำความดีก็จะยิ่งน้อยลง...เตือนสติตัวเองทุกครั้งกับคำง่ายๆ อย่าแบกมันไว้เลย"ปล่อยวาง" นะ
สวัสดีค่ะพี่ลูกหว้า
ปล.ภาพถ่ายสวยมากค่ะ
อยากเห็นครูแลนักเรียนไท ไปทำบุญที่วัดทุก ๆ วันพระครับ
ใครก็ได้ช่วยกันที
อ.ลูกหว้า
ขอให้วันพระ เป็นวันที่ "ประเสริฐ" ในทุกๆ ลมหายใจของอาจารย์ คิด พูด ทำ พานพบแต่สิ่งประเสริฐ
เจริญพร
นมัสการพระคุณเจ้าค่ะ.... เป็นวันพระแรกที่กลับมาเขียนบันทึก ข้อคิดในวันพระ หลังจากห่างหายไปนานนับปี ด้วยภาระหน้าที่อันหนัก รู้สึกอิ่บเอิบใจที่ท่านมาให้พรในครั้งนี้ จะขอมีพระธรรมนำทางตลอดไปค่ะ
แวะมาร่วมปล่อยวางด้วยคนครับ เพราะหากแบกไว้คงหนักต่อไปแน่นอน วางดีกว่า แล้วจะเบาสบายอย่างแน่นอน ขอให้มีความสุขในการปล่อยวางอย่างแท้จริงนะครับ
สวัสดีค่ะครูพี่ลูกหว้า
ชอบฟังเพลงปล่อย ของป้าง ค่ะ แบบว่า ปล่อยเฉยๆ ไปก่อน
แต่ยัง วางไม่ค่อยลงสักทีกับบางเรื่อง ขอไปฝึกๆ วิทยายุทธก่อนนะคะ
มีความสุขกับการงานค่ะพี่ ขอบคุณมุมคิดดีๆ และภาพงามๆ
งดจิตปรุงแต่ง เท่านี้ก็สุขแล้ว
ขอบคุณนะครับกับแง่คิดดีๆ
คุณราชิต... ก็กำลังพยายามเตือนสติตัวเองอยู่ค่ะ บางครั้งคนเราก็หลงลืมได้เหมือนกัน