ถนนความฝัน
๐๗.๓๐ น. วันอาทิตย์ที่ ๑๘ เมษายน ๒๕๕๓
เริ่มวิ่งออกจากจุดเริ่มต้นอีกที วันนี้เป็นการวิ่งจริง ๆ เพราะเริ่มรู้สึกอึดอัดกับกระเป๋าหน้าท้อง ที่กำลังขยับขยายเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ จนถึงขนาดว่าเวลานั่งสามารถมองเห็นเป็นชั้น ๆ ลดหลั่นกันลงมากตามลำดับจากน้อยไปหามาก นั่นจึงเป็นเหตุที่ต้องเริ่มต้นออกไปวิ่งอีกที เริ่มวันแรกก็สามรอบบึงพลาญชัย ซึ่งก็สามารถทำได้เพราะเป็นระดับพื้นฐานที่เคยทำได้สบาย ๆ (แค่น้ำลายเหนียวและหายใจทางปากเท่านั้นเอง) ยังสามารถ...
ปีใหม่สากลผ่านพ้นไปแล้ว ๑๐๘ วัน แต่ปีใหม่ไทยยังคงความเป็นปีใหม่อยู่แบบจาง ๆ และกำลังจะเลือนหายไป กลายสภาพเข้าสู่วันปกติธรรมดา ผู้คนหายตื่นเต้น เลิกฉลองและกลับเข้าสู่บรรยากาศการทำงานอีกครั้งหนึ่ง การเดินทางกลับจากภูมิลำเนาเพื่อมุ่งสู่เมืองใหญ่ตามภาระหน้าที่มีให้เห็นเต็มท้องถนน ถนนซึ่งนำพาผู้คนเหล่านั้นมุ่งสู่ความฝันของตนเอง หากแม้นสัมผัสถึงความฝันเหล่านั้นได้ ก็จะพบว่ามีความฝันของผู้คนวางเรียงรายกันยาวเหยียด และถ้ามองจากด้านข้างของถนนอีกทีก็จะเห็นกราฟความฝันเหล่านั้นมีความสูงต่ำแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับว่าใครจะฝันไว้ว่าอย่างไร และวันนี้พวกเขาจะกลับไปไล่ล่ามันอีกครั้ง...
ช่วงปีใหม่ไทยที่ผ่านมา ได้มีโอกาสเดินทางไปหลายที่ในหลายรูปแบบ และทำกิจกรรมหลายอย่างด้วยเช่นกัน มีโอกาสได้พบเห็นวิธีการรดน้ำขอพรจากผู้เฒ่าผู้แก่ ที่ไม่เคยทำมาก่อนคือการกราบท่านสามครั้ง (พระอรหันต์ในบ้าน) และทำพิธีเหมือนท่านเป็นพระสงฆ์รูปหนึ่ง หลังจากนั้นก็รดน้ำขอพร เห็นแล้วประทับใจมาก ๆ
นับจากนี้สืบไปเบื้องหน้าก็คงต้องวิ่งเหยาะ ๆ กันต่อไป...
