ก้าวแรก ...แห่งความเป็นครู
ครั้งหนึ่งเมื่อตอน ข้าพเจ้าเป็นเด็กนักเรียน เคยคิดว่าการเป็นครูนั้นเป็นอาชีพที่ความยิ่งใหญ่ เพราะเมื่อครูยืนอยู่หน้าชั้นเรียน นักเรียนทุกคนต้องทำความเคารพ และเชื่อฟังครู ทำตามคำสั่งของครูอยู่เสมอ แต่เมื่อคิดถามตัวเองว่าอยากเป็นครูมั้ย .. คำตอบคือ ไม่(ดีกว่า) เพราะครูต้องคอยชี้แนะ แนะนำผู้อื่นอยู่เสมอ และยังต้องคอยรับมือกับทะโมนทั้งหลาย เมื่อคิดไปแล้ว ข้าพเจ้าคงมีความอดทนไม่พอ ที่จะรับมือกับทะโมน
เหล่านั้นได้ คิดได้อย่างนั้นจึงออกเดินหาความฝันครั้งใหม่
เมื่อพ่อ และแม่ ทำอาชีพเกษตรกรรม อาจเป็นเพราะความคุ้นเคยจึงตัดสินใจเรียนทางด้านการเกษตรดีกว่า จบชีวิตการเรียนด้วย ปริญญาใบแรกทางด้าน เกษตร แต่เมื่อทำงานแล้วซักพักชีวิตผกผันด้วยเหตุผลประการทั้งปวง จับผลัดจับถู มาเป็น ครู ซะงั้น
ก้าวแรก ของความเป็นครูเริ่มที่ กศน.ตำบลเมืองก๋าย แต่ความเป็นครูในครั้งนี้ต่างไปจากความคิดในวัยเด็กอย่างสิ้นเชิง อาจด้วยวัยวุฒิ และคุณวุฒิ ที่เพิ่มมากขึ้น ประกอบกับการเป็นครู กศน. (การศึกษานอกระบบและการศึกษาตามอัธยาศัย)..ดีตรงที่ไม่ต้องมาจับปูใส่กระด้ง เพราะผู้เรียนส่นใหญ่มีวุฒิภาวะแล้วนั่นเอง
การเป็นครู กศน ไม่ได้แค่สอนในห้องเรียนแคบๆเพียงอย่างเดียวแต่ต้องสอนทุกที่ที่ชาวบ้านต้องการ และยังต้องจัดอบรมและพัฒนาอาชีพ ที่มีความเกี่ยวโยงกับชาวบ้านโดยตรง
