ห่างหายจากโกทูโนว์ไปหลายเพลา เพราะต้องทำประโยชน์ให้ส่วนรวม
วันนี้เลยแว๊บเข้ามาหน่อย ช่วงนี้ใกล้เทศกาลสงกรานต์
คนทำงานก้อได้พักผ่อนกันหลายวัน
ได้กลับไปรดน้ำผู้มีพระคุณเพื่อเป็นศิริมงคล เมื่อวานที่วัด
ธรรมฐิตเป็นตัวแทนลูกๆหลานๆได้รวบรวมผู้เฒ่าผู้แก่มาที่วัดเพื่อจัดพิธี
..วันระลึกถึงพระคุณของต้นน้ำแห่งชีวิต...
ทั้งยังได้สรงน้ำพระพุทธรูปและพระสงฆ์ ที่ธรรมฐิตนำคนแก่มาวัดนะ
เพราะต้องการให้ลูกๆหลานๆได้เข้าวัดได้เรียนรู้สิ่งที่ดีๆทั้งยังได้ระลึกถึงต้นน้ำชีวิตซึ่งลูกๆทุกคนก็เปรียบเสมือนตาน้ำ
น้ำทุกหยดล้วนมีต้นน้ำ เฉกเช่นกับชีวิตทุกชีวิตล้วนมีที่มา
แต่ตาน้ำทุกตาเคยคิดถึงต้นน้ำมากน้อยเพียงใด นี่สิน่าคิด
เรากราบไหว้บูชาศาลพระภูมิหน้าบ้านได้ทุกวัน
แต่พ่อแม่เราบางคนไม่เคยเลยที่จะยกมือไหว้
กราบไหว้จอมปลวก ต้นไม้ต่างๆเพราะเห็นว่ามันศักดิ์สิทธ์
แต่พ่อแม่ที่ศักดิ์สิทธิ์หาที่เปรียบไม่ได้เราไม่เคยเหลียวดู
กราบไหว้พระสงฆ์องค์เณรได้ แต่พระอรหันต์ในบ้านไม่เคยมองดหา
งานยุ่งบ้าง ไม่มีเวลาบ้าง เดี๋ยวค่อยไปหาบ้าง ให้เคลียงานให้เสร็จก่อน
..ทว่าวันที่เราคิดว่าว่าง คิดว่ามีเวลา
คิดว่าเคลียงานจบเคลียงานให้เสร็จก่อน
อนิจจาต้นน้ำของเราขาดสายไปเสียแล้ว............
พระพุทธเจ้าอยู่คนละโลกกับแม่พระองค์ยังไปโปรดท่านได้ แล้วเราละ
อยู่ในประเทศเดียวกัน จังหวัดเดียวกัน อำเภอเดียวกัน ตำบลเดียวกัน
หมู่บ้านเดียวกัน หรือบ้านชายคาเดียวกันแท้ๆ
ยังหาข้ออ้างโน่นนี่สารพัด.....ฯลฯ
นักปราชญ์กล่าวเอาไว้ว่า โลกรอดได้ เพราะความกตัญญู ครับ
กราบนมัสการพระอาจารย์เจ้าค่ะ
เสาร์-อาทิตย์ที่ผ่านมา ดาวกลับไปหาต้นน้ำแล้วเจ้าค่ะ...รู้สึกดีมากๆ
ก่อนที่จะติดภาระงานช่วงสงกรานต์ กว่าจะได้กลับบ้านอีกทีก็คงหลังวันที่ 15 เลยรีบกลับไปก่อน อิอิ
ได้พาคุณแม่เข้าวัดด้วยเจ้าค่ะ ไปนอนวัดกัน 1 คืน แม้จะเป็นเพียงเวลาไม่นาน แต่ก็เป็นการเริ่มต้นที่ดีเจ้าค่ะ ^v^
พึงตระหนักไว้ในมโนสำนึกเสมอว่า
..เมื่อต้นน้ำนึกถึงตาน้ำคราใดแล้วต้นน้ำอิ่มเอิบเบิกบานใจไร้กังวลเท่านี้ก็สุขใจแล้ว
ดังนั้นลองสำรวจตัวว่าตาน้ำตานี้เป็นเยี่ยงนั้นหรือไม่..
สาธุๆๆ..
โชคดีของกระผมที่ได้ไปรดน้ำต้นน้ำของผม นวดให้ต้นน้ำ
ทำให้มาอ่านบล็อกนี้ของพระคุณเจ้าแล้วไม่รู้สึกผิด
โชคดีจริงหนอ ที่ได้ไปหาต้นน้ำ
นมัสการพระน้องเจ้าค่ะ
ที่สุดในชีวิตพี่ คือคู่รักต้นน้ำวัยดึก ค่ะ ;)
ทุกช่วงเทศกาลเราใช้จ่ายเวลาด้วยกันค่ะ
พระน้องเจ้าสบายกายใจนะเจ้าค่ะ