ทำไมต้องให้: ถ้าไม่ให้แล้วสังคมจะอยู่กันอย่างไร

-เทียน ทองทา-


            บังเอิญไปร้านหนังสือ และพบหนังสือ  ในชื่อ ทำไมต้องให้ เป็นรูปพระอุดมประชานาถ (อลงกต) แห่งวัดพระพุทธบาท นั่งบนก้อนหิน ฉากหลังเป็นรูปท้องฟ้าและทุ่งหญ้าสีเขียว มีสุนัขอยู่ข้าง ๆ   โดยหนังสือนี้ท่านเป็นผู้เขียน  รูปพระสะดุดตา สาระแห่งคำว่า “ให้” ดูดใจเลยไปคว้ามาอ่าน อ่าน อ่าน (แต่ไม่ได้ชื้อเพราะชื้อเล่มอื่นแล้ว) และขอนำมาเล่าให้ฟังกันเสียหน่อย   

 

          ในหนังสือพระท่านเขียนไว้ว่า 

          “การให้ ถ้าให้ไม่เป็น  ก็เป็นทุกข์ ถ้าให้ไม่เป็นก็วุ่นวายได้เหมือนกัน เพราะการให้ มันมีพื้นฐานมาจากเจตนารมณ์ที่เราจะทำให้คนพ้นจากความเป็นทุกข์ แล้วก็พัฒนาไปสู่การเป็นคนมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น”

            สิ่งที่พ่อแม่อยากได้จากลูก

            “ไม่มีอะไรมากไปกว่าอยากเห็นลูกเป็นคนดี  เพราะพ่อแม่รู้ดีว่า  คนดี ๆ คนหนึ่งนั้นสามารถยังประโยชน์ให้กับโลก กับคนอื่น ๆ ได้อีกมากมายมหาศาล”

            ถ้าเป็นลูกต้องรู้จักให้พ่อแม่

            “แต่ถ้าลูกเป็นคนดี  คนที่จะมีความสุขที่สุด ก็ดีต่อพ่อแม่ ถ้าลูกเป็นคนเลว  พ่อแม่ก็ทุกข์ที่สุด”

            ถ้าเริ่มตั้งแต่ระดับครอบครัว ถ้าคนในครอบครัวรู้จักให้แก่กันและกัน ขั้นแรกคือให้ความรัก ให้ความเคารพนับถือกันในฐานะสมาชิกในครอบครัว  พ่อแม่ให้การศึกษา ให้คำแนะนำ ให้ความรักความอบอุ่น ลูกก็ให้ความเคารพพ่อแม่ ให้ความตั้งใจในการศึกษา ถ้าครอบครัวเป็นเช่นนี้ก็จะเป็นครอบครัวแห่งความสุข ถ้าทุกครอบครัวเป็นแบบนี้ในประเทศไทย จะมีความสุขกันทั้งประเทศกระมัง

            อันนี้ฉันคิดเอง...แต่ได้จากการอ่านหนังสือของท่าน....

            ประมาณว่าประทับใจ  ก็เลยเอามาเล่า ใครสนใจอยากอ่านว่าพระพูดอะไร เขียนอะไรอีก หนังสือมีขายทั่วไป

             เอามาเขียนเพราะสนใจ คำว่าให้    

            ถ้าสังคมไทย เปิดโอกาสให้มีการ “ให้” และรู้จักใช้คำว่าให้ มาเป็นเครื่องมือในการรักษาความงามในสังคม เช่น  ให้น้ำใจ ให้ความเคารพนับถือ ให้โอกาส ให้การศึกษา ให้ความสามัคคีต่อกันไม่แตกแยก สังคมก็จะอยู่และเป็นสังคมแห่งความสุขอย่างนั้นไหม....?

            ภาษาพระบอกว่า “ททมาโน ปิโย โหติ”  แปลว่าผู้ให้ย่อมเป็นที่รักของผู้ถูกให้

            ง่าย ๆ ก็คือให้ก็เกิดความรัก  ดังนั้นถ้าผู้ให้ด้วยความรัก(เมตตา)  ผู้ถูกให้ก็รับด้วยความรัก(เมตตา) สังคมก็จะเกิดความเอื้ออาทรอยู่ด้วยกันอย่างมีความสุข

            อยากเห็นคนไทย ประเทศไทย สังคมไทย รู้จักให้กันจัง

          ขอเถอะ...เริ่มให้กันตั้งแต่วันนี้ ตอนนี้

            ให้อภัย ให้โอกาส ให้เริ่มต้นกันใหม่ และอีกหลายร้อยคำที่เริ่มด้วยคำว่าให้

            ให้..กันเสียเถอะ...ก่อนที่จะไม่มีอะไรให้ให้กัน.....!!!!!

             

(Lot.250153