ความสุขของคนเรามักอิงอยู่กับความสัมพันธ์เชิงเปรียบเทียบกับผู้อื่นเสมอ

          ผมเคยถามคนทั่วไปว่า คนที่มีความสุขคือคนที่เงินทองมากมายจริงหรือ?  คำตอบส่วนใหญ่บอกว่าใช่ ถามต่อว่า มีคนให้เงินคุณฟรี ๆ 5 ล้านบาท เอาใหม ทุกคนบอกว่า เอา ผมถามต่อว่า แต่พรุ่งนี้คุณตายนะ ร้อยทั้งร้อยส่ายหน้าไม่เอาเงิน ดังนั้น ผมจึงไม่เชื่อว่า การมีเงินทองมากก่อให้เกิดความสุข 

          นักเศรษฐศาสตร์ ชื่อดัง ชื่อริชารด์ เลย์ยาร์ด ที่เขียนหนังสือเรื่อง Happiness:Lessons form a New Science ที่โด่งดังไปทั่วโลก พยายามอธิบายว่า ตัวเลขเงินในบัญชีธนาคารหรือปริมาณการใช้จ่ายบริโภคนั้น ไม่ได้เป็นหลักประกันชี้วัดว่า ถ้ามันมากแล้ว คนเราจะมีความสุขตามไปด้วย

          ตัวอย่างที่เขานำมาอธิบายคือ สมมุติว่ามีโลกอยู่ 2 ใบ ใบที่หนึ่งนั้นเรามีรายได้เดือนละ 125,000 บาท ขณะที่คนทั่วไปมีรายได้เดือนละ 65,000 บาท กับโลกอีกใบ เรามีรายได้มากขึ้นเป็นเดือนละ 270,000 บาท แต่คนอื่นมีรายได้เดือนละ 600,000 บาท หากเลือกได้ เราจะเลือกอยู่อาศัยในโลกใบไหน?

          เกือบทั้งหมดของผู้ตอบ ซึ่งเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดตอบว่า ขออยู่ในโลกใบแรก

          มันป็นคำอธิบายว่า ความสุขของคนเรานั้นพิงอยู่กับความสัมพันธ์เชิงเปรียบเทียบกับผู้อื่นเสมอ