ปัญหาที่ ๒
พระเจ้ามิลินท์ตรัสถามว่า ดูก่อนพระนาคเสน ก็ผู้ที่ไม่ต้องมาเกิดอีกนั้น เขาจะรู้ตัวหรือไม่ว่าเขาจักไม่มาเกิด
พระนาคเสนทูลตอบว่า ขอถวายพระพร รู้.
ม. รู้ได้อย่างไร
น. รู้ได้ด้วยรู้ตัวอยู่ว่า สิ่งซึ่งเป็นเหตุให้เกิด ตนได้ทำให้หมดสิ้นไปแล้ว
ม. เธอจงหาตัวอย่างมาเปรียบ
น. ขอถวายพระพร ชาวนานวดข้าวเสร็จแล้ว เขาขนข้าวเปลือกมาใส่ยุ้งฉางไว้เต็ม ครั้นปีต่อมาเขาไม่ได้ทำนาอีก, ก็ข้าวเปลือกที่เขาสะสมไว้นั้นมีแต่กินสิ้นเปลืองไปทุกวันๆ เมื่อเป็นเช่นนั้น ชาวนาผู้นั้นเขาจะรู้หรือไม่ว่า ยุ้งฉางของเขาจักไม่เต็มขึ้นอีก
ม. รู้สิเธอ
น. ขอถวายพระพร รู้ได้เพราะอะไร
ม. เพราะตัวหยุดทำนาจึงรู้ได้
น. นั่นแลฉันใด แม้ผู้ที่ไม่ต้องมาเกิดอีกเขาก็รู้ตัวฉันนั้น เพราะตัวเขาได้หยุด ก่อเหตุซึ่งจะทำให้เกิดต่อไปหมดแล้ว
ม. เปรียบเข้าใจดี
จบนัปปฏิสนธิคหณชานนปัญหา
