สร้างคนเหนือคน
เกือบ ๔๐ ปีแล้ว ที่ผมผูกพันธ์อยู่กับวงการโรงเรียนเอกชน ทั้งในฐานะนักเรียน และผู้บริหาร ทำงานด้วยความเหนื่อยยาก ใช้เงินในกระเป๋าตัวเองทำงาน ไม่มีสวัสดิการ ไม่มีเหรียญตราติดหน้าอก ดูแลเด็กในโรงเรียน ที่ส่วนใหญ่ถูกคัดทิ้งจากโรงเรียนรัฐบาลแล้ว
เด็กเหล่านี้ นอกจากเรียนไม่ค่อยเก่งแล้ว ความประพฤติยังต้องคอยดูแลเป็นพิเศษ เราให้โอกาสทางการศึกษาแก่เด็กเหล่านี้ แต่เวลาที่ผ่านไป โรงเรียนของเรากับได้รับแต่คำติฉินนินทา จากสังคม ว่าเป็นแหล่งสะสม ของเด็กเหลือขอ (แล้วทำไมโรงเรียนรัฐบาลไม่รับเด็กเหล่านี้ไปดูแลบ้างเล่า) จริง ๆ แล้ว การดูแล อบรมสั่งสอนเด็กเหล่านี้ มีต้นทุน ค่าใช้จ่ายทางสังคมสูง กับไม่ได้รับความเห็นใจจากรัฐบาลเท่าที่ควร
สวัสดีค่ะ
มาชวนไปฟังเพลงคลายเครียดค่ะ
http://gotoknow.org/blog/lanplang/349087
เหมือนครูอิงทุกประการ โรงเรียนที่สอนอยู่เด็กจะเป็นส่วนที่ไม่มีโอกาสเรียนโรงเรียนเอกชน เพราะยากจน ครอบครัวแตกแยก เด็กมีปัญหาในหลายด้าน ที่สำคัญโรงเรียนไม่มีรถรับ-ส่งค่ะ
ขอบคุณที่เปิดโอกาสให้แลกเปลี่ยนความคิดเห็นค่ะ
เป็นกำลังใจให้ครับ เป็นครูเหมือนกันเจอเด็ก (โต) มาทุกประเภทครับ
เรียนคุณครูทุก ๆ ท่านครับ ด้วยความเคารพครับ
เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในโรงเรียนที่ผมทำงานอยู่ครับ
เป็นโรงเรียนเอกชน ที่ตอนนี้สถานการณ์เหมือนโรงเรียนที่เขาเรียกว่า "โรงเรียนเทศบาล" ในอดีต
ไม่มีรถหัวเหลืองรับส่ง เด็กส่วนใหญ่มีฐานะยากจน (เรียนฟรี)
ครูเงินเดือนน้อยมาก ๆ
คอมฯที่ได้รับบริจาคมาก็พังไปหมดแล้ว (สงสัยต้องออกรายการ คนค้นคน)
ส่วนเรื่องอื่น ๆ ก็ประชดประชันไปอย่างนั้นแหละครับ (ไม่มีที่ไหนเขาอยากฟังเรื่องห่วย ๆ แบบนี้)
มาให้กำลังใจค่ะ
ส่วนมากเราจะเข้าใจว่าโรงเรียนเอกชนนั้นเด็กที่มีฐานะครอบครัวดีกว่าจึงจะไปเรียนได้นะคะ
พี่สาวก็เป็นครูโรงเรียนเอกชนขนาดใหญ่ที่เชียงใหม่ เด็กแม้มีฐานะครอบครัวดีแต่ก็มีปัญหาครอบครัวมากมายไม่น้อยกว่าเด็กโรงเรียนรัฐบาล
คิดว่าการเป็นคุณครูสมัยนี้ไม่ว่าโรงเรียนเอกชนหรือโรงเรียนรัฐบาลก็ยากและเหน็ดเหนื่อยยิ่งกว่าสมัยก่อนมาก
สู้ๆค่ะ การได้มีโอกาสให้ความรู้ ให้การอบรม สร้างพลังให้สังคม เป็นการสร้างกุศลที่ยิ่งใหญ่นะคะ
ขอบคุณ "คุณนายดอกเตอร์" มาก ๆ นะครับ ที่เปิดมุมมองใหม่ให้กว้างขึ้น
เราเป็นโรงเรียนเอกชนเล็ก ๆ ที่ยังขาดแคลน ในขณะที่ต้องต่อสู้กับโรงเรียนขนาดใหญ่ ที่มีศักยภาพเหนือกว่ามากมายไม่ว่าจะของรัฐบาลหรือเอกชนด้วยกัน เนื่องด้วยนโยบายรัฐที่สนับสนุนจ่ายเป็นเงินรายหัวให้ เท่ากับเป็นการปิดหลุมฝัง..โรงเรียนเอกชนเล็ก ไม่ให้มีโอกาสได้ต่อสู้..เลย
สวัสดีค่ะเจ้านายน้อย...
ส่วนใหญ่เราจะมองว่าโรงเรียนเอกชนว่าโรงเรียนของคนรวย เก็บค่าเล่าเรียนสูงลิบลิ่ว และมีแต่เด็กเก่งๆ หัวกะทิ... แต่ไม่ได้มองลงไปในอีกมุมหนึ่งว่าโรงเรียนเอกชนใช่ว่าจะเป็นโรงเรียนขนาดใหญ่ทั้งหมด... ลืมคิดไปว่ายังมีโรงเรียนเอกชนขนาดเล็ก ที่รับรองนักเรียนยากจนขนาดโอกาสทางการศึกษา ดังเช่นโรงเรียนเอกชนแห่งนี้ดำเนินการอยู่.. เห็นใจมากๆ ค่ะ...
ครูใจดีคิดว่าโรงเรียนเอกชนแห่งนี้เป็นความทรงจำที่ดีของทุกๆ คน ที่จบจากที่นี่ โรงเรียนเอกชนเล็กๆ ที่สร้างคนให้มีคุณภาพชีวิตที่ดีอย่างมากมาย...
อยากจะสารภาพว่า....ครั้งหนึ่งครูใจดีอยากเรียนที่นี่มาก เป็นโรงเรียนในความฝันของเด็กผู้หญิงบ้านนอกคนหนึ่ง... แต่เผอิญว่าสอบเข้า ม.1 โรงเรียนรัฐบาลได้ จึงไม่ได้เรียน.. ทั้งๆ ที่เพื่อนรักเขาเรียนที่นี่.... อดเลย แง แง...
... ครูใจดีคิดว่า เจ้านายน้อยทำดีที่สุดแล้วน๊า!... โอ๋ ๆ อย่าเศร้าไปเลย... เป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าร้องไห้น๊า! เด๊่ยวจะไม่สบาย... คุณหมอป่วยเสียเอง แล้วใครจะคอยบ่นครูใจดีให้กินยาล่ะ... ใช่ป่ะ... สู้ๆ ค่ะ
แวะมาให้กำลังใจค่ะ
สู้ สู้ สู้....