บูโด เต้นรำเชื่อมใจ



กำกับ : ดอริส ดอร์รี่ 
นำแสดง : เอลมาร์ เวพเพอร์, ฮันเนลอร์ เอลส์เนอร์, อายะ ไอริซูกิ  
ความยาว : 127 นาที
ระดับความชอบ : 8.75/10

หนังเรื่องนี้มีหลายรางวัลบนปก
ตอนแปลงลง iPhone ให้เลือกภาษาที่ไม่ใช่ภาษาอังกฤษ ดูแล้วน่าจะสัญชาติเยอรมันนะ

เป็นเรื่องพ่อแม่ไม้ใกล้ฝั่ง เลี้ยงลูกหลายคน พ่อแม่เลี้ยงได้ พ่อแม่คู่เดียว ลูกเลี้ยงไม่ได้ เป็นกันทั่วโลกครับ
พ่อแม่ทั่วโลกรักลูกเสมอ นี่เป็นเรื่องจริงอีกข้อ

แม่ในเรื่องอยากให้พ่อได้อยู่ใกล้ลูกก่อนตาย
แม่ในเรื่องเต้นบูโด
ลูกของแม่คนหนึ่งทำงานที่ญี่ปุ่น
แม่อยากชมภูเขาฟูจีมาก
สุดท้ายแม่ตายก่อนโดยยังไม่ได้ชมภูเขาฟูจี

คุณพ่อตัดสินใจเดินทางไปหาลูกชายที่ญี่ปุ่น
ลูกชายพักในห้องพักตามประสาคนเมือง
ก่อนพ่อเดินออกจากบ้านในแต่ละวันจะผูกผ้าเช็ดหน้าไว้ที่รั้วริมถนนกันลืม ฉากสุดท้ายผ้ายังผูกอยู่เลย ละเอียดดีหนังเรื่องนี้

สิ่ง ที่เด่นที่สุดของหนังเรื่องนี้คือจิตวิญญานของการรำบูโด ในเรื่องบอกจากปากยู สาวน้อยชาวญี่ปุ่นว่าเธอใช้สื่อสารกับแม่ของเธอที่ล่วงลับ แม่ของเธอมักใช้โทรศัพท์ เธอจึงใช้โทรศัพท์ประกอบการร่ายรำ
คุณลุงรูดี้สนใจเมื่อทราบแนวคิดของการรำบูโด สุดท้ายเขาเดินทางไปภูเขาฟูจีพร้อมชุดของภรรยา 
ไปสองสามวันแรกเมฆหมอกบังทำให้มองไม่เห็นภูเขา
จน ฟ้าเปิดตอนมืด คุณลุงรูดี้ทาหน้า สวมชุดไปรำบูโดต่อหน้าภูเขาฟูจี เหมือนพาภรรยาของ เขามาชมด้วย ปลดล็อคหัวใจ แล้วก็จากไปอย่างสงบ มีความสุข

เคยอ่านเรื่องสั้นผลงานของคุณกนกพงศ์ สงสมพันธุ์ เรื่อง คืนนั้นจันทร์ฉาย เขาเขียนถึงการรำมโนราห์ที่มีจิตวิญญานในนั้น สุดยอดเลยครับ
การแสดงศิลปะจะมีจิตวิญญานอยู่ข้างในอย่างนี้เสมอ

ต้องถือว่าเป็นหนังยุโรปที่เล่นกับศิลปะการรำบูโดได้อย่างถึงจิตวิญญานดีครับ

แต่ จะดีกว่าหากเราทำดีกับคนของเราตั้งแต่เขามีชีวิต ไม่ต้องรอมาทำดี ทำสิ่งที่เขาต้องการในตอนที่เขาหรือเธอไม่อยู่แล้ว ผมว่าไม่มีประโยชน์
โดยเฉพาะคนนั้นๆ คือพ่อแม่ของเรา เพราะท่านคือพระอรหันต์ใกล้ตัวที่สุด ไม่ต้องไปทำบุญที่ไหนไกล
ไม่ต้องรอเคาะโลงเรียกทานข้าว หรือรำบูโด เพื่อรำลึกถึงเขาหรือเธอ ทำดีต่อกันเสียแต่วันนี้
เพราะไม่รู้ว่ารำบูโดแล้วจะเชื่อมต่อกับเขาหรือเธอได้จริงไหม 

มีความสุขทุกคนครับ