ข้อคิดจากท่านนายพล 2 ท่าน
การเดินทางกลับครั้งนี้ต้องใช้เวลาไม่น้อยกว่า 3 ชั่วโมง ผู้เขียนเองตาลูกวาวตลอดเวลา เพราะได้เห็นเด็กเร่ร่อนบนท้องถนน จำนวนมาก แต่ถ่ายรูปไม่ทันเลย แต่สิ่งที่ผู้เขียนได้รับมีค่ามหาศาล จากกลุ่มเพื่อนคนไทยด้วยกัน
(1) ผู้เขียนไดรับความเป็นกันเองจากเพื่อนร่วมเดินทาง ซึ่งท่านทั้งหลายเป็นข้าราชการระดับสูง แต่ท่านให้ความเป็นกันเองกับ NGOs ตัวเล็กๆที่ก็มีแต่รอยยิ้มเสมอ เป็นความสุขที่หาได้จากคนไทยด้วยกัน ท่านทุกคนให้ความอบอุ่น ดูแล พร้อมทั้งให้ความรู้ในแง่มุมต่างๆของตำรวจที่พวกเราเองก็ไม่ทราบ และเป็นแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่มีความสนุกและความรู้ต่างมุมมอง
(2)ผู้เขียนเองเหมือนเป็นนักเรียนน้อย ที่ตัวเองต้องมีความพยายามสูงมากในการ workshop ครั้งนี้ เพราะภาษาแย่มาก แค่เล็กน้อยมาก แต่เป็นโอกาสที่ดีของผู้เขียนที่จะได้ใช้ภาษาที่อุตส่าไปเรียนมา เป็นแบบทดสอบสนามจริง แต่ความรู้ที่จากประสบการณ์ของผู้เขียนคิดว่าพอไหว
(3)ผู้เขียนเองได้รับทราบกระบวนการทำงานกับตำรวจของประเทศต่างๆ แต่สิ่งที่เห็น แต่ละประเทศที่มาเข้าไม่ได้สนิทสนมเท่ากับคนไทยกันเลย (เข้าข้างประเทศดราหรือเปล่า) คนไทยเฮไหน ไปด้วยกันหมด หรือที่ท่านนายพล 2 ท่านดูแลสุภาพสตรี 2 ท่านตลอด ในครั้งนี้ผู้เขียนได้แต่ใช้คำว่าขอบคุณ ขอบคุณจริงๆๆค่ะ
(4) มิตรภาพสามารถสร้างได้ตลอดด้วยความจริงใจ และความเอื้อเฟื้อเผือแผ่ เป็นนิสัยคนไทยจริงๆๆ ห่วงกันตลอด เป็นคุณค่าที่ผู้เขียนได้รับความคณะในการเดินทางด้วยกันตลอด
