พระมหามนตรี(ทรัพย์)

เที่ยวสีสอขอข้าวสารทุกบ้านช่อง  เป็นเสบียงเลี้ยงท้องของถวาย

ไม่มีใครชังชิงทั้งหญิงชาย  ต่างฝากกายฝากตัวกลัวบารมี

พอโพล้เพล้เวลาจะสายัณห์  ยุงชุมสุมควันแล้วเข้าที่

บรรทมเหนือเสื่อลำแพนแท่นมณี  ภูมีชบเซาเมากัญชา

                      ฯ4 คำฯ