Appreciative Inquiry : การขอด้วย Positive Feedback

สวัสดีครับ... พ่อแม่พี่น้องชาว G2K ทุกท่าน ^^

ก่อนอื่นต้องขออภัยเป็นอย่างสูงครับ... เมื่อวานติดภาระกิจนิดส์นึง

เลยไม่ได้มาบอกเล่าเรื่องราวดีๆให้ชาว G2K ได้ฟังกัน

แต่วันนี้กลับมาแล้วครับ... ก็จัดไปเบาๆ 1 Case เรื่องราวจะเป็นอย่างไรนั้น

เกี่ยวกับ"จิตวิทยาการขอ"ในแง่มุมไหน จะเสียเวลาอยู่ใย ว่าแล้วก็ตามผมมาเลยครับ ^^



เรื่องราวในวันนี้เกิดขึ้นจากการสังเกต และสอบถามครับ... เกี่ยวกับเรื่องของการ Feedback ของหัวหน้า

ต่อลูกน้องใต้บังคับบัญชาว่าสำคัญฉะไหน... ว่าแล้วผมก็นำเอาคำถามนี้ไปถามเพื่อนๆครับ ว่าเขารู้สึกอย่างไรกันบ้าง

ผมถาม "ถามหน่อยซิ... เวลาเขียน Blog เนี่ย ถ้าเปิดมาเห็น Comment ของอาจารย์ แล้วรู้สึกยังไงกันบ้างวะ"

เพื่อนสาวคนที่ 1 ตอบ "ก็ดีใจซิแก... แบบยังไงละ มีกำลังใจทำงานขึ้นเยอะเลย ยิ่งความรู้สึกตอนได้คอมเม้นแรกนะ สุดๆอะ"

เพื่อนสาวคนที่ 2 ตอบว่า "ใช่ๆ ฉันก็เหมือนกัน เวลาได้คอมเม้นจากอาจารย์นะ แค่เห็นก็ยิ้มแล้วอะ แบบรู้สึกดีที่ว่าอาจารย์

เข้ามาอ่านงานเราด้วย ไม่ได้ทิ้งเราไปไหน ดูแลเราตลอด" เพื่อนสาวคนที่ 3 เสริมว่า "แล้วแบบถ้าเห็นอาจารย์ไปคอมเม้น

ของเพื่อนคนอื่น แล้วไม่ได้คอมเม้นของเรานี่ แบบว่าแอบน้อยใจเหมือนกันนะ คิดไปไกลถึงขั้นเราเขียนไม่ดีหรือเปล่าเลยละ"



ตัดมาที่จุดนี้ครับ... มาดูกันครับว่า เคสนี้ให้อะไรกับเราบ้าง.. ว่าแล้วก็ตามเอิร์ทมาเลยครับ ^^

จะเห็นได้ว่า
... "Feedback" ในการทำงานสำคัญไม่ใช่น้อยนะครับ ดูอย่างในเคสนี้ เพื่อนทั้ง 3 คนรู้สึกไปในทางเดียวกัน

ว่าการได้รับการ Feedback จากอาจารย์ (หัวหน้า) ทำให้พวกเธอรู้สึก มีกำลังใจในการทำงานต่อไป ไม่ถูกทอดทิ้ง

ที่ร้ายไปกว่านั้น ถ้าเกิดเห็นอาจารย์ไปคอมเม้นเพื่อนคนอื่น แต่ไม่ได้คอมเม้นของตัวเองแล้วละก็"จิตตก"เลยครับ เสียความมั่นใจทันที

แถมแอบน้อยใจ คิดไปไกลถึงขั้น "เราเขียนไม่ดีหรือเปล่า" ด้วยซ้ำ อ๋อ... ผมลืมบอกไปครับว่า Comment ของอาจารย์

จะออกแนว Positive Comment คือให้กำลังใจครับ แต่ก็ไม่ได้จะให้ซะจนไม่ดูหลักความจริงนะครับ ก็สมเหตุสมผลของท่านอยู่


เป็นยังไงกันบ้างครับ... กับ "การขอด้วย Positive Feedback" ผู้บริหารระดับสูงหลายๆท่านมักจะมองข้าม

สิ่งเล็กๆนี้ไปครับ ส่วนใหญ่การ Feedback จะเป็นการตำหนิ ต่อว่าไปซะส่วนใหญ่ แบบนี้ลูกน้อง "จิตตก" กันหมดครับ

ใครจะมีกำลังใจมาทำงานให้กับท่าน... ลองหันมาชมเชย ให้กำลังใจกับลูกน้องดูบ้างครับ บางสิ่งเขาอาจจะทำได้ไม่ดีที่สุด

แต่เขามีพัฒนาการไปในทางที่ดีขึ้น เราก็ควรจะให้กำลังใจเขาบ้างครับ เพื่อที่เขาจะได้รู้ว่าสิ่งที่เขาทำอยู่นั้น มันมาถูกทางแล้ว

และก็ไม่ใช่จะหลับหูหลับตาชม ทั้งๆที่มันไม่เป็นความจริงนะครับ เพราะลูกน้องของท่านจะรู้สึกแย่หนักกว่าเก่าอีก และที่ร้ายที่สุดก็คือ

เขาอาจจะเข้าใจผิดไปว่า สิ่งที่กำลังทำอยู่นั้นมันถูกต้องแล้ว... เพราะฉะนั้นต้องใช้ให้เหมาะสม ถูกที่ ถูกเวลาด้วยครับ มันถึงจะ Work

ลองนำไปปรับใช้กันดูนะครับ... Feedback นอกจากจะทำให้ลูกน้องรู้สึกดีแล้ว ยังทำให้พวกเขารู้สึกว่าไม่ถูกทอดทิ้งอีกด้วย



แล้วคุณละคิดยังไง ^^

 

ท่านที่สนใจจะอ่านเคส"จิตวิทยาการขอ"ที่เกี่ยวกับ ธุรกิจเพิ่มเติ่ม

สามารถอ่านเพิ่มเติมได้ที่ >>> AI-Positive Psychology For Business ( จิตวิทยาการขอสำหรับธุรกิจ ) <<<