๑๒
ฝนตกหนักมากเลยนะ กลับบ้านไม่ได้แล้วล่ะ
นั่งพักก่อน หนาวก็หนาว เข้ามานั่งในนี้
คนอื่นๆก็คงมาหลบฝนเหมือนกัน
คุยกันจ๊อกแจ๊กจอแจ กินแฮมเบอร์เก้อกันใหญ่ กินกันทุกคนเลย
คุยกันไปในเวลามืดค่ำอย่างนี้
ฟ้าร้องฟ้าผ่าเธอคงกลัวน่าดู
ลมหนาวๆพัดมากับฝน ฉันตกใจวูบหนาว
เดินกลับเข้ามาในตึกอีกครั้ง เข้ามานั่งในนี้
คงยังกลับบ้านไม่ได้แน่
มานั่งเขียนหนังสือเล่นๆก่อนดีกว่า
มองๆไป ทั้งปลาทั้งไก่
ต้องกลายมาเป็นสิ่งสนองความอยากของมนุษย์
มีความอร่อย ความพอใจ ความสุข อันหลากหลาย
ที่เกิดขึ้นอยู่บนความโศกเศร้าเจ็บปวด ของปลาของไก่มากมาย
หมูเขาก็คงโศกเศร้าเจ็บปวดด้วย
เพราะเมื่อกี๊ฉันก็กินเบอร์เก้อหมูหมดแล้ว
ข้างนอกฝนยังไม่หยุดเลย ฉันอยากกลับบ้าน
แต่ฉันกลัวฝน ทุกคนในนี้ก็กลัวฝน ก็แปลกนะ
ทั้งๆที่มันเย็นดี
คงกลัวฟ้าผ่ามั้ง ฟ้าร้องผู้หญิงเขาคงกลัว
คนเขาคงกลัวของของเขาจะเปียก
แต่ดูเด็กๆสี่คนที่อยู่ข้างนอกนั่นสิ
พวกเขาเล่นน้ำฝนอย่างสนุกสนาน
ไม่กลัวฟ้าร้องฟ้าผ่า ไม่กลัวเปียก
เด็กสี่คนไม่มีของอะไรต้องกลัวเปียก
เขาวิ่งเล่นลื่นไถลตัวเอง
ไปกับน้ำนองบนพื้นหินขัดหน้าตึก ที่อยู่กลางสายฝน
อยู่กลางเสียงฟ้าร้องคำราม
ที่เด็กเล่นนี้มันคือสเก็ตน้ำอ่อน ไม่ใช่สเก็ตน้ำแข็ง
-เราอาจมองหาเสรีภาพ
เราอาจมองหาเสรีภาพ
ในความอึดอัดคัดแค้นนี้
เราอาจมองหาเสรีภาพ
เสรีภาพสำหรับเราทุกคน
ได้รับอาจเป็นเพียงภายนอก
แต่มันไม่ได้มาจากจิตใจ
มันไม่ได้มาจากภายใน-
เด็กน่ารักคนนี้นั่งใกล้ๆฉัน พ่อเธอพามานั่ง
เรานั่งอยู่ตรงนี้มุมของเด็กๆ
เป็นโต๊ะเตี้ยๆ เก้าอี้เตี้ยๆ
เด็กน่ารักคนนี้ไม่ได้พูดภาษาไทย
เธอกินไก่ทอดไป แล้วก็เล่นของเล่นไปด้วย
ของเล่นตุ๊กตาหมาสนู๊ปปี้ตัวเล็กๆ ที่แถมมากับอาหารชุดเด็ก
เธอจับให้มันเดินไปบนโต๊ะ ต้อก แต้ก ต้อก แต้ก
เธอจับมันให้มันกระโดดลอยตัวขึ้นไปช้าๆ
แล้วก็ลงสู่พื้นช้าๆ แล้วก็กระโดดขึ้นไปอีก
เธอทำเสียง choo chowไปด้วย หนูน้อยเล่นไปกินไป
พ่อเธอเลยดุ ฉันฟังไม่ออกหรอก แต่คงหมายถึงว่า
เธอยังเคี้ยวไก่ไม่หมด
ไม่ควรออกเสียง ชู้-โช้ว ไปด้วย……
เด็กน่ารักคนนี้ไม่ได้พูดภาษาไทย
เพราะเธอเป็นลูกฝรั่ง ส่วนฉันเป็นลูกมะม่วง
เธอล่ะลูกตำลึง รู้สึกเหงามากไหมเวลาที่อยู่คนเดียว
เมื่อเวลาที่รู้สึกไม่สบาย
คนในนี้เริ่มเดินออกกันไปทีละคนสองคน
แต่ส่วนมากจะสองคนมากกว่า
ฉันนั่งอยู่นี่เริ่มจะหายเมื่อยหายหนาวแล้วนะ
ว่าจะลองเดินออกไปดูข้างนอกว่าฝนหยุดตกหรือยัง
แต่จากตรงนี้มองออกไปฟ้าแล่บอยู่เลย
ฝนตกหนักแน่ๆตกนานแน่ๆ
ชายหญิงคู่หนึ่งเมื่อเดินออกไปแล้ว ก็เดินกลับเข้ามาอีกครั้ง
แต่บางคนเขาก็เพิ่งเข้ามาใหม่ เขาคงเมื่อย
เธอจะเป็นอย่างไรบ้างนะ ที่นั่นฝนจะหยุดตกหรือยัง
เขียนหนังสือต่อดีกว่า
สมุดบันทึกเล่มน้อยที่น้องสาวคนหนึ่งให้เราไว้
-ลองนึกถึงสิ่งดีๆสิคนดี
ความรักของเราอาจเกิดขึ้น และมาพบกันกลางทาง
บนแผ่นดินที่กว้างไกลว่างเปล่า
ในระยะทางที่เราห่างกันอย่างนี้
ในระหว่างทางที่ความรักผ่านมา
อาจทำให้ดอกไม้เติบโตและผลิบาน
เมล็ดพันธุ์อันโรยราและเศร้าหมองที่มีอยู่มากมาย
จะสดชื่นและฝังตัวลงผืนดินกว้างใหญ่
เติบโตงอกงาม กลายมาเป็นต้นไม้แห่งความรัก
ผลิดอกไม้แห่งน้ำใจ และออกผลแห่งความดีงาม
ในระยะทางที่เราห่างไกลบนแผ่นดินกว้างใหญ่
และเคยว่างเปล่า
อาจเต็มไปด้วยต้นไม้แห่งรัก และความดีงาม
เมล็ดพันธุ์แห่งความเศร้าหมอง
ที่เคยมีอยู่มากมายอาจหมดไป
เพียงแค่ให้เรานึกถึงแต่สิ่งดี
เพียงแค่เธอนึกถึงสิ่งที่ดีๆ-
วิญญาณปลา วิญญาณไก่ วิญญาณหมู
ตอนนี้พวกเธออยู่ที่ไหน
พวกเธอคงล่องลอยอยู่ด้วยความโศกเศร้า
ขอบคุณมากจริงๆ พวกเธอทำให้เราทุกคนที่นี่อิ่ม
มีความสุขเล็กๆน้อยๆกับการรอให้ฝนหยุดตก
พวกเรามีความสุข แต่จะมีใครคิดถึงความโศกเศร้าของพวกเธอบ้างนะ
สวัสดีครับ ขอบคุณครับ
หมู ปลา ไก่ กุ้ง วัว สวัสดีครับ
ขอบคุณคุณคนที่ได้ฆ่าพวกเธอด้วยนะครับ ผมยินดีน้อมรับบาปกรรมนี้ด้วยคน
-วันนี้เราต้องจากกันแล้วนะ เธอที่รักอย่าได้โกรธกันอีกเลย
ความผิดพลาดที่ผ่านมามีค่าสำหรับฉัน
ฉันก็มีความทุกข์ เธอก็มีความทุกข์
เรามีความทุกข์ เรามีน้ำตา
ยิ้มให้กันนะในวันนี้
หัวเราะในความผิดพลาดเลวทรามของเรา
เลี้ยงดูสั่งสอนพวกมันเป็นลูกศิษย์คนโปรด
ดูแลและปรับปรุงพฤติกรรมให้ดีขึ้น
วันหนึ่งความผิดพลาดเลวร้ายต่างๆของเราจะกลายมาเป็นผู้หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณ ดูแลรักษาไม่ให้ต้องผิดพลาดอีกต่อไป
อยากให้เราดีกัน
จากกันไปแล้วคิดถึงแต่สิ่งดีๆ ……….. -
