นึกย้อนกลับไปวันนั้นก็ดีใจนะ ที่เรายืนยันว่าเราจะ "ทำความดี" ทั้ง ๆ ที่ไม่มั่นใจเลยว่าสิ่งที่ทำนั้นจะออกมาดีหรือไม่

วันนี้เป็นโอกาสที่ดีอีกครั้งหนึ่งที่เราได้ทำความดีให้แก่พ่อแก่แม่และญาติพี่น้อง ตอนแรกเราเกือบจะสูญเสียโอกาสครั้งนี้ไปแล้วเพราะคิดมาก กลัวไม่ดี กลัวทำแล้วไม่ดี แต่การตัดสินใจทำครั้งนี้ทำให้เรารู้ว่า "ทำแล้วไม่ดี ก็ยังดีกว่าไม่ทำ..."

หลายวันก่อนหมู่คณะมาบอกเราว่าจะขึ้นสาธยายศีลทั้ง 227 ข้อให้หมู่คณะฟังไหม เพราะคนที่ได้คิวนั้นเขาสละสิทธิ ตอนแรกเราก็ลังเลอยู่นิดหน่อยก็เพราะว่าไม่ได้ทวน ไม่ได้ซ้อม ขึ้นไปท่องแล้วก็ว่าจะไม่ดี กลัวโน่น กลัวนี่ แต่ก็ตัดใจว่าตกลงจะขึ้นท่อง หาบุญหากุศลให้พ่อให้แม่หน่อย

แล้วยิ่งวันก่อน (วันเสาร์ที่ผ่านมา) มีหมู่อีกคนหนึ่งมาบอกตรง ๆ เลยว่า เขาจะขอขึ้นท่องครั้งนี้นะ เรารีบบอกกลับไปอย่างไวเลยว่า "เฮ้ย ไม่ได้" ผมจะท่อง (ในใจก็คิดว่า จะท่องได้ดีหรือเปล่าวะเนี่ย แต่ก็ยืนยันไปอย่างนั้น) ผมก็ทวนของผมเรื่อย เขาก็โอเค

นึกย้อนกลับไปวันนั้นก็ดีใจนะ ที่เรายืนยันว่าเราจะ "ทำความดี" ทั้ง ๆ ที่ไม่มั่นใจเลยว่าสิ่งที่ทำนั้นจะออกมาดีหรือไม่

แต่วันนี้เราก็ได้รู้ว่า ผลที่ออกมามันไม่สำคัญเท่าสิ่งที่ได้เราทำลงไปนักหรอก เพราะกว่าที่เราจะขึ้นไปท่องได้ ถึงแม้ว่าจะได้เตรียมตัวน้อย (2-3 วัน) แต่ในสองถึงสามวันนั้น เราก็ต้องตั้งจิต ตั้งใจ ตั้งสมาธิให้แน่วแน่ในการทบทวนการสาธยายศีลทั้ง 227 ข้อ

เราอยู่มาสามปีกว่า ได้โอกาสขึ้นท่องสิบกว่าครั้ง ตอนแรกก็จดไว้ ตอนนี้ไม่ได้จดแล้ว เลยจำไม่ได้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่ แต่ส่วนใหญ่ก็จะขึ้นท่องที่เชียงใหม่ ที่แพร่หนึ่งครั้ง แล้วก็ไปที่วังน้ำเขียวหนึ่งครั้ง แต่ตอนไปอยู่ที่กรุงเทพฯ ครึ่งปีนั้นไม่ได้ท่องเลย

ตอนก่อนไปขึ้นท่องวันวิสาขบูชา (พ.ศ.2552) ที่เชียงใหม่ แล้วก็กลับมาท่องอีกทีเดือนมกราคม 2553 (เกือบลืมไปเลย) นึกไปแล้วก็เสียดาย แต่จะไปโทษใครได้เล่า ก็เรามันไม่กระตือรือร้นไปขอเขาท่องเองนี่ ก็ได้แต่นั่งรอให้เขามาเชิญ เขาไม่มาเราก็อด ทีหลังต้องรู้จักเสนอหน้าหน่อยนะเรา หัดไปขอโอกาสเขาบ้าง ไม่ใช่นั่งรอแต่โอกาส

ขนาดครั้งนี้มีโอกาสยื่นมาให้ เราก็เกือบพลาดเพราะเจ้าความคิดบ้า ๆ ที่กลัวไม่ดี กลัวเสียชื่อ กลัวเสียหน้า แต่ก็ยังดีนะที่ตอนหลังยังกล้าที่จะยืนยันว่าจะต้องทำความดีในครั้งนี้ให้ได้

เฮ้อ คิดไปแล้วก็ดีใจ ที่ไม่ปล่อยให้โอกาสนี้ผ่านไป เพราะเราหรือใครก็ไม่สามารถล่วงรู้ได้ถึงความตายแม้นพรุ่งนี้...

ฤดูหนาว ปักษ์ที่ 9 จากทั้งหมด 10 ปักษ์(มีอธิกมาส) เชียงใหม่ 15 มีนาคม 2553