ไม่ติดในสมมติบัญญัติ จิตใจกว้างขวาง จิตใจเป็นสุข
ตัวอย่าง ถ้ายึดติดว่า "แก้วน้ำ" คือ ภาชนะใส่น้ำรูปแบบหนึ่งเท่านั้น ความสามารถของแก้วก็จะมีเพียงเอาไว้ใส่น้ำ หรือมีประโยชน์อื่นอีกไม่มาก
ถ้าไม่ติดใน รูปธรรม ภาษา ที่โลกบัญญัติว่า แก้วน้ำ การใช้ประโยชน์จากแก้วน้ำสามารถเกิดเพิ่มขึ้นได้มหาศาล จิตใจก็กว้างขวางเป็นสุขทันที
นอกจากนี้ใครที่ไม่ยอมรับในบัญญัติของโลก ก็คือการติดยึดอีกรูปแบบหนึ่ง ความสามารถของเขาจะจำกัดมาก จิตใจก็คับแคบอึดอัดเป็นทุกข์อย่างมาก ใช้ชีวิตร่วมกับโลกกับเพื่อนมนุษย์อื่นได้ยาก เช่นไม่ยอมรับสมมติบัญญัติของโลกว่าแก้วน้ำมีไว้ใส่น้ำได้ ทั้งๆที่มีแก้วน้ำตั้งอยู่ตรงหน้า ก็ไม่ยอมเอามาใช้ใส่น้ำ ต้องไปแสวงหาสิ่งอื่นมาใช้แทนแก้วน้ำ
ยอมรับ เข้าใจในบัญญัติสมมติของโลก แต่ไม่ติดยึดในโลกสมมติบัญญัติ ความรู้ความสามารถจะทวีคูณ จิตใจจะกว้างขวางเป็นสุข
