โตขึ้น...หนูอยากเป็นเด็กค่ะ

เคยจำกันได้ไหม...

เวลาสอบภาคปฏิบัติวิชาภาษาไทย

ที่นักเรียนทุกคนต้องออกไปพูดหน้าชั้นเรียน

และมีเพื่อนทุกคนในชั้นเรียนตั้งใจฟัง

หลังการจับฉลากภายในหัวข้อต่าง ๆ เช่น

 

สัตว์เลี้ยงที่ฉันชอบคือ...

...ครอบครัวของฉัน...

และ....

 

โตขึ้นฉันอยากเป็น...

เชื่อว่า...ทุกคนคงคิด ๆ ๆ แล้วก็คิดกันใหญ่เลย

ให้เหตุผลต่าง ๆ นานาเพื่อที่จะบอกว่าโตขึ้นอยากเป็น...เพราะอะไร

บางคนตอนป.หนึ่งอยากเป็นคุณหมอ

ขึ้นป.สองอยากเป็นนายกรัฐมนตรี

แต่เมื่อขึ้นป.สาม เอ..รู้สึกว่าโตขึ้น..อยากเป็นแพทย์แล้วก็รัฐมนตรี..

มันให้เหตุผลยากแฮะ

เป็นครูดีกว่า

มีเหตุผลเยอะดี...

นั่นคือความทรงจำตอนเด็ก

จำได้ว่ามีเพื่อน ๆ หลายคนเปลี่ยนความฝันกันบ่อยจริง ๆ

แต่สำหรับมัยซารอฮฺเองแล้ว

จำได้...ว่าตอนเด็ก...ไม่เคยเปลี่ยนความฝันเลย

จนกระทั่งตอนนี้...ก็ดีใจที่ความฝันของตัวเองเป็นจริงซักที

จำได้ว่า...ทุกครั้ง ทุกปีการศึกษา

เมื่อจับฉลากได้หัวข้อนี้...ก็จะพูดเสมอว่า...

ตัวเองนั้น...โตขึ้นอยากเป็นคุณครู...

เพราะ.....................................

ตามด้วยเหตุผลอันมากมาย...........

ถึงตอนนี้...

โตขึ้นแล้ว...

 

ความฝัน...เป็นจริงแล้ว...............

เหตุผลที่ให้ตอนเด็ก..................

ที่บอกว่าอยากเป็นครูก็แปรเปลี่ยนไปบ้าง

แต่ก็อยากไม่เปลี่ยนความฝัน...ที่เคยบอกไว้ว่า...

โตขึ้นอยากเป็นคุณครู.................................

และหนึ่งปีการศึกษาผ่านไป..........................

ในวันที่ตรวจข้อสอบของนักเรียนเสร็จเรียบร้อย..

รู้สึกว่าดีใจ...............................................

ที่มาถึงความฝันที่ตัวเองเคยจินตนาการไว้.........

ตอนเด็ก...รู้สึกว่า...กว่าจะเป็นครูได้ต้องยากแน่ ๆ เลย....

แต่เมื่อมาถึง...ก็ยอมรับจริง ๆ ... ตอนที่ได้เป็นครู

ว่าการเป็นครูนั้นไม่ง่าย...แต่ก็ไม่ยากจนคนเราทำไม่ได้

 

ณ จุดนี้...........................................................

จุดที่มาถึงความฝัน.............................................

จุดที่มาถึงสิ่งที่เคยบอกว่ามันห่างไกล.....................

รู้สึกว่า...........................................................

บางทีเหนื่อย..................................................

บางทีล้า.......................................................

ความสวยหรูในตอนเด็กหายไป...........................

มีความเป็นจริงเข้ามาแทนที่................................

ก็ต้องมองโลกแห่งความเป็นจริง............มากขึ้น.....

แต่ก็ดีใจ.......................................................

ที่ไขว่คว้าความฝันในวัยเด็กมาได้.......................

และดีใจ.........ที่มีความสุขที่สุด.......................

กับการเป็นครู...............................................

คงต้องขอบคุณแม่.......................................

ที่อยากมีลูกเป็นครู........................................

และขอดุอา(ขอพร)จากผู้สร้างออยู่เสมอ............

ว่าให้ลูกได้เป็นครู.......................................

คงต้องขอบคุณพ่อที่เฝ้าชมและสร้างความเชื่อมั่น

มาตลอด...ว่าลูกของพ่อเก่ง.........................

โตขึ้นต้องได้เป็นครูแน่เลย..........................

และ...ที่ต้องขอบคุณผู้สร้าง........................

ที่ตอบรับคำวิงวอน...................................

บ่าวของพระองค์........และไม่เคยทอดทิ้งเราเลย

 

แต่...............................................................

 

 

 

ฮ่า................................................................

 

 

ถ้ามีคำถามอีกครั้ง.............................................

ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร......................................

ขอตอบโดยไม่คิดเลย........................................

 

โตขึ้น...หนูอยากเป็นเด็กค่ะ................................

ทุกคนล่ะคะ............ถามตอนนี้..........................

ว่าโตขึ้นอยากเป็นอะไร.....................................

อยากเป็นอะไรกันบ้างเอ่ย..................................

คุณครูมัยซารอฮฺ