โฆษณาที่ไม่รู้ว่าขายอะไร?

          เชื่อว่าพวกเราหลายคนชอบใช้เวลาว่างในวันหยุด  นอนดูทีวีอยู่กับบ้าน  ออกไปข้างนอกอากาศก็ร้อนทำให้จิตใจหงุดหงิด  อยู่กับบ้านอย่างสม่ำเสมอช่วยให้สภาพครอบครัวอบอุ่นอีกด้วย

          ผมชอบนอนดูทีวีอยู่กับบ้านครับ  รายการทีวีบางรายการก็สร้างสรรค์ปัญญาได้ดีอย่างเช่น ยกสยาม หรือเกมส์ซ่าท้ากึ๋น เป็นต้น เชื่อใหมมีอยู่สิ่งหนึ่งที่ผมคิดว่าเราน่าจะมีการกลั่นกรองมากกว่านี้  ครับ ผมกำลังจะพูดถึง การโฆษณาทางทีวี 

          จุดประสงค์ของการโฆษณาทางทีวี  โดยทั่วไปคือการทำให้ผู้ชมทีวีรู้จักสรรพคุณของสินค้าที่ทำการโฆษณาว่าดีอย่างไร  น่าใช้แค่ใหน ราคาเท่าไร เพื่อเป็นข้อมูลประกอบการซื้อหรือไม่ซื้อ ดังนั้น การนำเสนอควรที่สื่อความหมายไปในทางที่ประทับใจ  เพื่อที่จะเชิญชวนให้ซื้อสินค้าของตน  นาน ๆ ครั้งที่ได้เห็นโฆษณาประเภทห่วยแตกออกมาให้เห็นบ้างแต่ก็นาน ๆ ที

          เมื่อเร็ว ๆ นี้ โฆษณาประเภทที่ว่าก็โผล่มาให้เห็นอีกจนได้  เป็นโฆษณาขายแว่นตา โดยเขานำเสนอ มีผู้ชายบ้า ๆ บอ ๆ คนหนึ่ง แต่งกายเหมือนคนสติไม่ดี มาขอผู้หญิงคนหนึ่งเต้นรำ แล้วก็ได้เต้น จังหวะคล้ายเซิ้งอีสาน แล้วมีเสียงพากษ์ว่า  ดูดีจังเลย ปรากฏว่าที่ดูดีจังเลย คือ นาฬิกาบนข้อมือของคนที่เต้นเซิ้ง ซึ่งเป็นของแถมสำหรับผู้ที่ซื้อแว่นตา  ตกลงผมเลยไม่รู้ว่าเขาโฆษณาอะไรระหว่างแว่นตากับนาฬิกา แล้วอย่างนี้จะไม่ให้ผมเรียกว่า โฆษณาชวนเชื่อที่ไม่น่าเชื่อ  ได้อย่างไร?