เศรษฐีความสุข

       ทุกคนที่เกิดมาในโลกนี้ล้วนอยากเป็นเศรษฐีทั้งสิ้น เป็นเศรษฐีแล้วมีความสุขเพระมีเงินมากมายสำหรับการใช้จ่าย

       คนที่มีความสุขต้องเป็นเศรษฐีเท่านั้นจริงหรือ

       แล้วคนอย่างข้าพเจ้าจะเป็นเศรษฐีได้หรือไม่

การอยู่ในบ้านที่ไม่การทะเลาะวิวาท มีแต่เสียงหัวเราะ ตลอดเสียงพูดไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยของเจ้าตัวน้อย

      ครอบครัวที่อยู่กันสามคน เมื่อมีงานภายในบ้านทุกคนช่วยเหลือกัน เมื่อพ่อมีงาน แม่ก็มาช่วย เมื่อแม่มีงานพ่อก็ให้ความช่วยเหลือ

       พ่อบ้านมีอาชีพเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัย ทำงานด้านเอกสาร ส่วนแม่บ้านเป็นนักการเมืองท้องถิ่นและชอบเขียนหนังสือ ทำให้ทั้งคู่ มักจะพิมพ์ด้วยโน้ตบุคคนละเครื่อง โดยมีตัวน้อยคอยมาเค้าเคลียร์และหยอกล้อ

       เจ้าตัวน้อยจะมีหน้าที่หลักในการยกน้ำเย็นมาให้พ่อแลแม่ดื่มแก้กระหาย เมื่ออยู่พร้อมหน้าเสียงหัวเราะการพูดคุยอย่างมีความสุข

      เสียงคุยจะเงียบหายไปก็ต่อเมื่อแม่พาเจ้าตัวน้อยไปทำงานที่ต่างจังหวัด

      ทุกค่ำคืนก่อนนอนจะต้องลูบหลังให้ตัวน้อยเป็นประจำ แต่ดูเหมือนตัวน้อยจะคุยจนคุณพ่อเผลอหลับก่อนทุกที

      การย้ายมาอยู่ที่จังหวัดเชียงรายเพียงสองปี จึงต้องมาเช่าบ้านอยู่ แม้จะเป็นเพียงบ้านเช่าหลังเล็กๆ แต่ก็มีความสุข รถยนต์ก็ไม่ต้องใช้ เพราะที่พักกับที่ทำงานห่างเพียงไม่ถึง ๕๐๐ เมตร

      แม้จะมีบ้านและที่ดินจำนวนหนึ่งเป็นของตนเองที่บ้านเกิดก็ตาม แต่พยายามเก็บเงินเพื่อที่จะซื้อบ้านเป็นของตัวเองสักหลัง ไม่อยากเช่าคนอื่นอยู่ตลอดกาล

       ตอนเช้าก็ไม่ต้องเร่งรีบไปทำงาน ทำภารกิจส่วนตัวเสร็จก็ขับมอเตอร์ไซค์คู่ใจไม่ถึง ๑๐ นาทีก็ถึงทีทำงาน

      แม้จะอยู่บ้านเช่า หนี้สิ้นไม่มี วันหยุดก็ได้อยู่กับครอบครัว หลายคนถามว่าทำไมอาจารย์ไม่สอนพิเศษ

     ได้แต่บอกทุกคนว่า อาจารย์อยู่อย่างแบบเศรษฐกิจพอเพียง ไม่เป็นหนี้ใคร ความเป็นอยู่ไม่อดอยาก ทำอาหารรับประทานเองทุกวัน กลางวันรับประทานที่ทำงานฟรีไม่ต้องจ่ายสตางค์

     เมื่อถึงวันหยุดก็อยู่บ้านเขียนตำราวิชาการ ทำงานวิจัย พร้อมกับเปิดทีวีดูหนัง เวลาจะไปไหนก็จะไปกันทั้งสามคน ไม่ว่าจะไปจ่ายตลาด หรือไปเที่ยวที่ไหน รับประทานอาหารพร้อมกันทุกวัน ถ้าใครจำเป็นต้องไปธุระคนเดียว อีกคนก็ยังคงรอเพื่อจะได้รับประทานอาหารร้อนๆที่ปรุงเสร็จใหม่

    เห็นไหมว่า ผมเป็นเศรษฐีที่มีความสุข